ψυχαναγκασμός είναι
1 Like
ρε φυγε απο δω πιο πέρα, ρε μπρο…
οκ τώρα λέμε αλήθειες. Εισαι και ΑΕΚ, εχεις τη συμπόνια μας
1 Like
Χρησιμοποιώ λιγο το κινητό, τύπου κανά 20λεπτο την μέρα μαξ. Εξωτερικό όμως με gps και φωτο, η μπαταρία μέχρι το απόγευμα είχε φτάσει τύπου 10-20%
έχω ένα 10άρι powerbank που κανονικά βγάζει 2 γεμάτες φορτίσεις. αλλά έχω πρόβλημα στον εγκέφαλο και δε μπορώ να μένω με κάτω από 40% μπαταρία. νιώθω ανασφάλεια. που με iphone και google maps πέφτει αρκετά εύκολα.
με αυτό πορεύομαι γενικά, και εννοείται το φορτίζω κάθε μέρα στα ταξίδια. Μπριζάκι με δύο θύρες φόρτισης ώστε να φορτίζω και κινητό και powerbank 
αλλά πρόσφατα πήρα ένα powerbank πολύ λεπτό να εφαρμόζει στο κινητό με magsafe ώστε να μπορώ να το έχω στην τσέπη στα λάηβ και να βγάζω και καμιά φωτό, να μην έχω καλώδιο. έτσι προέκυψε ότι θα έχω δύο powerbanks μαζί μου στη χειραποσκευή
Κατσε μην απο τους κανονισμους προκυψει οτι δεν θα εχεις κανενα
1 Like
ένα θα έχω μωρέ. το 10άρι. αφού είναι μικρό και σε χωρητικότητα και σε ισχύ φόρτισης
Πρεπει να εχω 5 powerbank στο συρταρι του γραφειου μου, αυτη τη στιγμη που γραφω. Και 2-3 που εχω χαρισει σε φιλους/φιλες το τελευταιο διαστημα. Αλλα εγω τα εχω λογω gadgetομανιας. Χρησιμοποιω μαξ τα 2 απο αυτα, αποκλειστικα σε ταξιδια, παντα ενα απο τα 2. Τα αλλα νομιζω οτι ειναι του κουτιου. Ειδικα ενα 20αρι που πηρα παρορμητικα ως γνησιως υπερκαταναλωτης gadget.
Επειδη ομως ισως καποιος αναρωτηθηκε ηδη στο κεφαλι του, εξηγω οτι αυτο εγινε επειδη γ#$@%σα τη μπαταρια σε ολα τα κινητα μου. Οπως ειπε η Μις, τα σοσιαλ και ολες οι εφαρμογες, λιωνουν. Το κινητο ηταν μερος της δουλειας για καθημερινα τεστ. Οπως εγραψε αλλος συμφορουμιτης, με gps+camera στο εξωτερικο, εχεις ξεμεινει σε χρονο μηδεν.
Λεγοντας αυτα, ας φορτισω ενα απο τα δυο παλια για το μεθαυριανο ταξιδι…
1 Like
εγω ρε παιδια, πριν χρονια, διαβασα καπου οτι δεν πρεπει να φορτιζουμε τα κινητα το βραδυ και να μενουν στην πριζα οταν ειναι στο 100%, και ετσι δεν το κανω. εκτοτε, οι μπαταριες ειναι ΑΘΑΝΑΤΕΣ, πραγματικα πρεπει να παρω πολλα βιδεο για να πεσει κατω απο το 20%
1 Like
με καλή διαχείριση της μπαταρίας όντως κρατάει περισσότερο. όμως η μπαταρία έχει συγκεκριμένους κύκλους φόρτισης, ακόμα και με σωστή φόρτιση, φτάνει σε κάποιο όριο και φθίνει.
Σκέφτομαι για Βιέννη γύρω στις 20-25 Αυγούστου, η μαμά μου με πρήζει για τον καύσωνα και θέλει τέλος Σεπτεμβρίου. Ξέρω ότι δεν θα πάει καλά αυτό.
2 Likes
Δύο φορές φόρτιση χθες, από 100% → under 20% από τις 6.30 το πρωί μέχρι τις 00.30. Έχω κανει και χειρότερα βέβαια.
Σε άλλα νέα, BBC News on Instagram: "Flight passengers are being warned not to pack power banks or vapes in their hold luggage this summer. The fire risk posed by lithium batteries is now the number one safety risk to aircraft, according to the aviation regulator, as the number of devices found in hold bags has nearly doubled in a year. Tap the link in @BBCNews's bio to read more about the risks posed by lithium batteries. #BBCNews" για όσους ενδιαφέρονται για powerbank στο αεροπλάνο.
Τυχαίο tag @Lupin
2 Likes
4 Likes
Να ξέρεις σε σκέφτηκα χθες και πήρα ένα powerbank.
Επίσης καθόμουν και έξοδο κινδύνου.
2 Likes
Να αφήνετε και τα κινητά σας όμως, γιατί έχουν μπαταρία
1 Like
Ζάγκρεμπ και Πλίτβιτσε κανείς;
1 Like
Περίμενε, για… παρέα ψάχνεις ή για πληροφορίες;
(Το γνωστό λακωνικό σου ύφος αυτή τη φορά άφησε ανοιχτές τις ερμηνείες)
1 Like
Πληροφορίες φιλτατε npc
Λοιπόν, επέστρεψα από Φλωρεντία και στο παρόν ποστ θα αφήσω πλήρως ασχολίαστη την καλύτερη συναυλιακή εμπειρία της ζωής μου, για να σχολιάσω αυτή την πανέμορφη πόλη.
Το ταξίδι είχε δύο εχθρούς: τις μόνο 2μιση μέρες με τη μία ήδη “κλειστή” από το λάηβ, και τον ακραίο καύσωνα (το θερμόμετρο στις προγνώσεις έγραφε 39άρια, ευτυχώς έπιασε πραγματικά μέχρι λίγο λιγότερο).
Ωστόσο πρώτο τεράστιο πράγμα: η πόλη περπατιέται με τα πόδια απ’ άκρη σε άκρη, οι αποστάσεις είναι αστείες (σε λεωφορείο μπήκα ελάχιστες φορές κι αυτό λόγω αφόρητης ζέστης ή για να κουβαλήσω βαλίτσα μιας που στους επί το πλείστον πλακόστρωτους δρόμους ήταν βάσανο). Στην πραγματικότητα όμως σπάνια έβγαινε κάποια απόσταση άνω της ώρας περπάτημα, μέχρι και από τη συναυλία γύρισα στην άλλη άκρη της πόλης με τα πόδια (με τέτοια υπερένταση βέβαια έφτανα άνετα μέχρι Μπολώνια αν με άφηνες) και δεν πήρε ούτε ώρα. Μέχρι και το αεροδρόμιο στη 1μιση ώρα το έβγαζε (20 λεπτα με το τραμ, πραγματικά αστεία απόσταση). Μιλώντας για το αεροδρόμιο, αν επισκεφθείτε ποτέ αεροπλανικώς απευθείας, είναι μια σταλίτσα κι έχει infamously κοντό αερολιμένα οπότε στην προσγείωση παίζει γερό φρένο, σαν ελληνικό νησί.
Τώρα όπως πολύ ωραία τα είπε και συμβούλεψε ο @Yojimbo , ακολούθησα αρκετές αλλά όχι όλες τις συμβουλές, ανάλογα και με τα δικά μου ενδιαφέροντα και του καιρού.
Πχ, πρώτο βράδυ έκανα αφού έπεσε ο ήλιος μια μεγάλη βόλτα στην πόλη (στο ανατολικό/ ιστορικό μέρος γιατί το δυτικό είναι λίγο πιο μεταξουργείο κέντρο πόλης και δεν το έψηνα μόνη σε ένα άγνωστο μέρος βράδυ) γιατί όπως σωστά υπέθεσα ο καιρός δεν θα το επέτρεπε πρωί. Μένοντας στην περιοχή της Santa Croce, ξεκίνησα κι έκανα έναν κύκλο τις εκκλησίες, από τον καθεδρικό της Santa Maria del Fiore που εχει αυτό το χαρακτηριστικό γαλανόλευκο χρώμα μέχρι την Santa Maria novella κι από εκεί πίσω στην Santa Croce και το επιβλητικό άγαλμα του Δάντη απέξω (προτείνω ανεπιφύλακτα τέτοιες βόλτες σε ναους βράδυ, οι φωτογραφίες βγαίνουν φαντασμαγορικές). Κι έπειτα βολτούλα ποτάμι. Πράγματι όμως, η πόλη είναι ένα μουσείο από μόνη της και χαίρεσαι να την περπατάς με το παγωτάκι σου, και λόγω του χτισίματος της με τα στενάκια, ακόμη και εντός καύσωνα κάνει μπόλικη σκιά για να τη γλιτώνεις.
Δεύτερη μέρα πρωι, έκλεισα πιο χαλαρό πρόγραμμα - αρχικά το μουσείο του Γαλιλέου - πρώην επιστήμης (μετά από Παρίσι και Μιλάνο ήθελα λίγο διάλειμμα από την τέχνη) το οποίο είναι μια εξαιρετική εμπειρία, με βάση τη ζωή και την μάχη προς τον Γαλιλαίο και την τεχνολογία, το μουσείο εξέθετε πληθώρα τεχνολογικών κατασκευών, δικών του, του Ντα βίντσι και πολλών ακόμη, από την εποχή του μεσαίωνα έως και τη συνάντηση της τότε τεχνολογίας με τον ηλεκτρισμό - ρολόγια, μετρήσεις φυγόκεντρου, τηλεσκόπια, μικρές ταινιες σε interactive προβολές που εξηγούσαν τι έβλεπες στο δωμάτιο, την επιβλητικη σφαίρα του σύμπαντος του Antonio Santucci (δεν έχω δει πιο ωραία κατασκευή στη ζωή μου), χάρτες, κι ένα σωρό άλλα πράγματα, όπως και αντίγραφα των πειραματων με τα οποία μπορούσες να παίξεις.
Μετά αποφάσισα να μπω μέσα στη Santa Croce που στεγάζει τον τάφο του Μιχαήλ Άγγελου μαζί με πολλούς ακόμη τάφους στα θεμέλια της, και είναι πλούσια σε αγάλματα και εικόνες εντός, σπάνια με εντυπωσιάζουν εκκλησίες αλλά αυτή εδώ κέρδισε τις εντυπώσεις, παρότι μαζεμένη απέξω.
Πέμπτη που είχα μόνο το πρωινό, στρίμωξα σε ένα όμως πολύ ωραίο και όχι αγχωτικό πρόγραμμα τα εξής:
Μουσείο φυσικής ιστορίας στην απέναντι πλευρά του ποταμού - την οποία θέλω να εξερευνήσωπερισσότερο στο μέλλον, έχει πολλά πάρκα και μουσεία που περνούν απαρατήρητα. Πανεπιστημιακό μουσείο που εκθέτει πετρώματα και μια πολύ πλούσια συλλογή κέρινων ομοιωμάτων για ιατρική μελέτη αλλά και ταριχευμένων ζώων, νομίζω είχε κυριολεκτικά τα πάντα. Απ ότι έμαθα παλιά είχε και δεινόσαυρους αλλά αυτό το σέξιον έπρεπε να κλείσει. Το μουσείο έχει κι άλλες τοποθεσίες ανθρωπολογικου ενδιαφέροντος που δεν προλάβαινα καν να τσεκάρω. Το εισιτήριο ήταν μόνο δέκα ευρώ, πολύ φθηνό το θεώρησα για το πόσο πλούσια συλλογή είχε.
Περίπατος έπειτα μέσω του pointe Veccio προς το μουσείο Uffici. Ευτυχώς το βρήκα σχετικά άνετο από κοσμοσυρροή. Τι πανέμορφο και ωραία δομημένο μουσείο! Καλά από έξω ήδη το νιώθεις με τα αγάλματα, αλλά λάτρεψα το πόσο εύκολο είναι να περιηγηθείς χωρίς να χάσεις τίποτα, μιας που έχεις κεντρικους διαδρομους κι έπειτα πλαινα δωματια / στοες που σε βγάζουν πάλι στον κεντρικό διάδρομο. Άσε που ξεκινάς από τον τελευταίο όροφο και πας προς τα κάτω (αυτή η σκάλα όμως… για να φτάσεις πάνω…).
Τελείωσα με το Accademia που γινόταν ο κακός χαμός, και γενικά το θεώρησα και underwelming για την τιμή του, πολύ λίγα εκθέματα αν εξαιρέσεις το wow factor από το αγαλμα του Δαυίδ του Μιχαήλ Αγγέλου (που ήταν πράγματι ουάου, και δυστυχώς μόνο γι αυτό αξίζει κανείς να πάει).
Κατακλείδα πως πρέπει να επιστρέψω άμεσα για ό,τι έχασα και για 2-3 παραμυθένιες ακόμη μέρες.
Όσα δεν πρόλαβα όμως ακόμη κι αν δεν ξαναπάω ας είναι για καλό, μιας που οι my Chemical Romance συμπλήρωσαν ένα κομμάτι της ψυχής μου που έλειπε - και φυσικά, είναι γνωστό πως στις καλύτερες συναυλίες της ζωής μας, ακόμη και στη μέση του καύσωνα, ρίχνει μια καλή βροχή. Life changing ταξίδι, λιγότερο λόγω του μέρους, περισσότερο λόγω του σκοπού.
10 Likes
Μόνο Ιταλία πηγαίνει το φόρουμ;
Ειμαστε κοσμοπολιτες ρε. Στο Πλιβιτσε δεν πανε ουτε οι κατοικοι του. Ακομη κι αν ξερουν που ακριβως βρισκεται. Πού βρισκεται;