Το κατανοώ. Ο υποψήφιος που πήρε τον πούλο στη Ρουμανία είναι ακροδεξιός, οπότε ενεργοποιούνται τα σχετικά αντανακλαστικά μας. “Σιγά μη διαμαρτυρηθώ κιόλας για τον Χουντέσκου”. Σε πρώτο επίπεδο καλό είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι όταν παρασυρόμαστε και υποθέτουμε ότι οι “απέναντι” είναι δημοκράτες, προοδευτικοί κ.λπ.
Το θέμα είναι αυτό που ουσιαστικά θίγεις κι εσύ. Η ΕΕ έχει πρόβλημα με την τάση με τους ηγέτες/κυβερνήσεις που δεν εναρμονίζονται (πλήρως ή και καθόλου) μαζί της και προσπαθεί να το περιορίσει. Δεν είναι μόνο ο Ούγγρος, και ο Σλοβάκος τους κάνει νερά, και στη Μολδαβία είναι τεταμένη η κατάσταση, στη Βουλγαρία έχουν χάσει το μέτρημα πόσες εκλογές έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια, καλά για πρώην Γιουγκοσλαβία μην το πιάσουμε καν… (EDIT: μέχρι και στην Ελλάδα, που δεν θα σκεφτόταν κάποιος εύκολα κάτι τέτοιο, υπάρχει δυνητικά πεδίο για τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις - φαντάζομαι πήρε το αυτί σας τελευταία κάτι υπονοούμενα ότι πίσω από τις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη κρύβεται ρωσικός δάκτυλος για την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης / της χώρας…). Όλη η Ανατολική Ευρώπη και μέρος και της υπόλοιπης είναι ένα καζάνι που βράζει, το διακύβευμα είναι ποιος θα έχει το πάνω χέρι για να ελέγχει πόρους, αγορές, δρόμους μεταφοράς ενέργειας κ.λπ. Για μένα λοιπόν το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι, όταν ακούμε για διαπάλη δημοκρατίας εναντίον αυταρχισμού και δεν συμμαζεύεται, στο παρόν διεθνές πολιτικό κλίμα, να πονηρευόμαστε. Ποιος πάει να μου πουλήσει τι και για ποιο λόγο. Και μήπως η φάση είναι όπως Ουκρανία; Που τους τελευταίους μήνες τα περί δημοκρατίας και ελευθερίας εκ μέρους της γαμάω-και-δέρνω Δύσης πήγαν περίπατο; Και επειδή αυτοί αύριο μεθαύριο παίζει και να μας ζητήσουν να πολεμήσουμε κιόλας για πάρτη τους, να αναλογιστούμε αν αυτή η σύγκρουση γίνεται για το δικό μας συμφέρον. Σπόιλερ αλέρτ, από μένα είναι όχι.
Αστική δημοκρατία. Δηλαδή μία μόνο εκδοχή της δημοκρατίας. Η δημοκρατία έχει ταξικό πρόσημο. Ακόμα κι αν προέκυπτε ποτέ κυβέρνηση στο σημερινό, αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα η οποία θα δεχόταν να διοργανώσει δημοψήφισμα με τέτοιο περιεχόμενο, δεν είναι δυνατόν π.χ. να μπουν αντιπαραθετικά επιλογές όπως “δημοκρατία” και “κομμουνισμός”, διότι η μεν είναι τρόπος άσκησης της εξουσίας από την τάξη που την κατέχει, ο δε είναι τρόπος οργάνωσης των κοινωνικοοικονομικών σχέσεων, δηλαδή κάτι πολύ πιο βαθύ, σχετίζεται με τη βάση του κοινωνικού συστήματος. Η πραγματική επιλογή είναι αφενός αστική δημοκρατία ή εργατική δημοκρατία και αφετέρου καπιταλισμός ή κομμουνισμός.
“Δημοψήφισμα” όμως όντως θα γίνει αργά ή γρήγορα. Όταν γίνει κοινωνική επανάσταση (όταν - όχι αν) θα είναι σαν να λέμε “αυτό ψηφίζω, αυτή είναι η επιλογή μου στο νοερό δημοψήφισμα για το τι κοινωνία θέλουμε, οπότε αυτό θα γίνει κιόλας”. Γιατί όπως πολύ σωστά λες κι εσύ, Σβεν,
@Yojimbo παρακολουθώ τις τοποθετήσεις σου στο podium και οπωσδήποτε σου αναγνωρίζω ότι είσαι ξύπνιος, δεν ψαρώνεις σε γενικές γραμμές με αστικά παραμυθάκια και όμορφες λεξούλες και κοιτάς να εντοπίσεις την ουσία στις εξελίξεις. Κάνε όμως τη χάρη στον εαυτό σου και ξεκόλλα από αυτό το “αντι-νεοφιλελεύθερο” που κοπανάς όλη την ώρα, γιατί σε ένα βαθμό περιορίζει τη σκέψη σου. Δεν είναι ο νεοφιλελευθερισμός αυτός καθαυτός το πρόβλημα παρά μόνο στον βαθμό που επιλέγεται ως τρόπος διαχείρισης από την αστική τάξη. Αύριο μεθαύριο αν χρειαστεί θα τον εγκαταλείψει και θα αναρωτιέσαι βρε μήπως έγινε σοσιαλισμός και δεν το πήρα χαμπάρι. Εντελώς φιλικά στο λέω, χωρίς επιθετική διάθεση.
