Goth Rock / Post-Punk Κυκλοφορίες (+Μπάντες)


#281

http://rocking.gr/article7194.php

:|:|


#282

ρε παίδες, ξέρει κανείς τους [FONT=“Comic Sans MS”][SIZE=“4”]Texas Vamps[/SIZE][/FONT];

το μόνο που έχω βρει είναι αυτό το τραγούδι τους σε μία συλλογή με τίτλο με Kalliffornian Deathrock και επειδή το γουστάρω αρκετά, αν κάποιος έχει υπόψιν του κάτι άλλο ας με τσιγκλίσει.


#283

επειση μου ψιλοαρεσουν αλλα δεν βρισκω και απο πουθενα πληροφοριες για αυτους οτι θελω μονο απο myspace τους το βρισκω…νταξει δεν βοηθησα και καθολου απλα αφου περασα και απο εδω ειπα να το αναφερω:oops:


#284

valerie, δεν βγάζω άκρη λέμε με το bt… τέσπα θενξ και δημοσια για το reply.

τελευταία ανακάλυψα ένα διαμάντι (τολμώ να πω) του κιθαριστικού goth των 90’s. Δεν έχω πολλές πληροφορίες για την μπάντα, μόνο ότι δράσανε στις αρχές των 90’ς βγάλανε κάνα δυο άλμπουμ, και αυτό είναι το innocence που παίζει ασταμάτητα

ακούστε να πάρετε μια ιδέα

εδιτ: ξέχασα να αναφέρω ότι λέγονται Eyes of the Nightmare Jungle


#285

έχει διαρρεύσει το νέο άλμπουμ των Diorama με τίτλο Cubed


#286

απο τα καλυτερα εωσ τωρα αλμπουμ τησ χρονιας archie bronson outfit με το coconut , πολυ καλοι και οι νεοι fall


#287

καλισπερα καποιο καθαρα Goth,Industrial thread υπαρχει που να περιεχει μεσα xrx xotox grendel combichrist


#288

Industrial thread υπάρχει, αυτό εδώ:

http://www.rocking.gr/modules/forum/showthread.php?t=11280

όπου μπορεί να μην έχει αυτά που ζητάς, αλλά θα θέλαμε να κάνεις μια παρουσίαση!


#289

πάντως την τελευταία μεγάλη δισκάρα των Grendel την είχα προτείνει εδώ (πριν φτιαχτεί το ινταστριαλ θρεντ όπου χώναμε (ο πληθυντικός ελέγχεται) εδώ αναλόγου ύφους κυκλοφορίες). 3 χρόνια μετά την κυκλοφορία του και μπορώ να πω ότι ο δίσκος είναι πλέον κλασσικός. Από τα καλύτερα πράγματα που άκουσα σε αυτό το στύλ.


#290

Δύο πολύ καλές φετινές κυκλοφορίες:

Solemn Novena - Kiss the girls

Ντεμπούτο, επιτέλους δλδ! τους είχα ανακαλύψει προ διετίας από ένα ντέμο τους.

η αλήθεια είναι ότι θα έπρεπε να δώσουν περισσότερο βάση στα αντρικά φωνητικά και όχι στα γυναικεία. Αλλά οκ, τι να κάνουμε. Τέρμα κιθαριστικό goth α λα 90’ς, όχι πλήκτρα, όχι loopσ. goth rock.

Με το άλμπουμ όμως που έπαθα πλάκα είναι το παρακάτω

Whispers In the Shadow - The Eternal Arcane

Μπείτε στο myspace τους τώρα και τσεκάρετε κομματάρες λέμε. Ο ήχος είναι πάλι 90’ς, ποστ-πανκίζει σε σημεία και σκοταδοψυχίζει επίσης. Αρνητικό ίσως ότι οι κιθάρες είναι λίγο πιο μπροστά από όσο θα πρεπε, σε σημεία δλδ ψιλο-μεταλλιάζουν, αλλά οκ νο προμπ, κατά βάση είναι goth rock η φάση. Έχω πάθει ζημιά. Να αναφέρω ότι η μπάντα είναι σόλο πρότζεκτ κιθαρίστα των L’Âme Immortelle, αλλά γενικώς καμμία σχέση ο ήχος τους. Για λάτρεις των Fields βασικά, των κιθαριστικών Clan Of Xymox, γενικώς ωραίων πραγμάτων.

myspace

http://www.myspace.com/whispersintheshadow


#291

τον άλλον μήνα κυκλοφορεί νέο από Deine Lakaien με τίτλο indicator. Ήδη έχει ανέβει στο youtube το κλιπ από το πρώτο σινγκλ, μέ τίτλο Gone.

http://www.youtube.com/watch?v=3IXFjlege_0&feature=player_embedded#!

Δεν είν’ κακό ε; Άντε ρε 5 χρόνια μετά να ούμε.


#292

Επιτέλους το βρήκα το βυνίλιο!!! Tι δισκάρα θεέ!

Το΄χαν φέρει οι deathraid στο λαιβ στο πολυτεχνείο


edit μετά από 4 ημέρες:

Η απόκτηση της παραπάνω ΔΙΣΚΑΡΑΣ με ξανάχωσε στο τριπάκι τους, όποτε ανακάλυψα πως 30 ιουλίου κυκλοφόρησε το νέο τους Lp, με τίτλο: Τhe Subliminal Man

Λοιπόν οι πρώτες μου εντυπώσεις είναι πάρα μα πάρα πολύ θετικές. Αισθάνομαι σιγά σιγά ότι η μπάντα έχει κάνει το 2 στα 2 και είμαι πολύ χαρούμενος διότι πραγματικά μου αρέσει πολύ η μουσική τους. Οι συνθέσεις τους παραμένουν στο ίδιο εξαιρετικό επίπεδο, η παραγωγή θεωρώ πως είναι εμφανώς καλύτερη, ενώ ο τομέας -κιθάρα- μου φαίνεται πλουσιότερος. (Αυτό όμως δε σημαίνει ότι το προηγούμενο είναι κατώτερο. Ισα ισα δε σκοπεύω να μπω στη διαδικασία της σύγκρισης.) Επίσης μια άλλη αίσθηση που έχω είναι πως έχουν κατεβάσει λίγο ταχύτητες κι έχουν αποκτήσει ένα πιο μελαγχολικό ύφος στα κομμάιτα τους, παρατώντας τα παλιότερο κάπως οργισμένο.

Αναμένονται πολλές ακροάσεις ακόμη, αλλά όπως είπα εκ πρώτης όψεος έχω εντυπωσιαστεί πολύι. Διαρκώς ανυπομονώ να τον ακούω.


Punk / Ska Punk κυκλοφοριες
#293

pretentious moi με το φετινο ομωνυμο τουσ και κομματαρεσ οπωσ τα the garden , astrid , malina και ηχοσ καθαρα sisters of mercy


#294

[B]Weekend[/B] - Sports (2010)

οι weekend από το san fransisco κυκλοφορούν το νοέμβρη το ντεμπούτο τους, το οποίο είναι σίγουρα από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες του χώρου για το 2010.φανταστείτε τους a place to bury strangers να τζαμάρουν με τους my bloody valentine, με επιρροές μόνο από joy division.αυτό που με κέρδισε περισσότερο είναι η psychedelic/noise προσέγγιση της παραγωγής, που ταιριάζει απόλυτα με τις συνθέσεις.
τετριμμένο και μπλιάχ το όνομα της μπάντας και του δίσκου, αλλά καμία σχέση με το περιεχόμενο.

[B]Coma Summer[/B]


Shoegaze thread
#295

:thumbup: Καλό το τραγουδάκι, και περιέργως αυτό που είπες πως [I]“ακούγονται σαν οι A place to bury strangers να τζαμάρουν με τους My Bloody Valentine” [/I]δεν ήταν άστοχο ως περιγραφή.


#296

για το “sports” των weekend τα λέω και δύο posts παραπάνω, αλλά χθες βράδυ βαριόμουν τόσο πολύ, και είναι τέτοια η παράκρουση που έχω πάθει με αυτόν το δίσκο, που είπα να τα γράψω λίγο αναλυτικότερα, και εμμέσως να εκθειάσω και τους joy division (άλλο που δεν ήθελα δηλαδή):

http://toapolitoastikosoundtrack.blogspot.com/2010/10/weekend.html

αν θέλετε διαβάστε το, αν θέλετε αφήστε και κανένα σχόλιο, αλλά όπως και να έχει, όσοι παρακολουθείτε το thread τσεκάρετε οπωσδήποτε το δίσκο.


#297

double post, γιατί μετά τους weekend (ακόμα να χωνέψω πόσο δισκάρα είναι το “sports”), ανακάλυψα άλλον ένα δίσκο που θεωρώ πως θα αρέσει αρκετά στους φανς του είδους.

[B]Merchandise[/B] - (Strange Songs) In The Dark

οι merchandise από την tampa παίζουν μια μίξη ατόφιου post punk με shoegaze, όπως το έπαιξαν συγκροτήματα σαν τους my bloody valentine, τους ride και τους husker du.η ηχητική τους προσέγγιση είναι εξαιρετική για αυτό που παίζουν, και μπορείτε (βασικά πρέπει…) να κατεβάσετε το δίσκο τους (δωρεάν) από εδώ:

http://katorgaworks.bigcartel.com/product/merchandise-strange-songs-in-the-dark-lp

…και μετά αν σας αρέσει, μπορείτε και να τον αγοράσετε.δεν είναι ακριβός.


#298

[B]the Fall[/B] - Your Future Our Clutter (2010)

Κάποτε ο John Peel ερωτηθείς για το αν θα πρέπει να πεθάνει την επόμενη μέρα άπαξ και είναι ικανοποιημένος από την ζωή του. Αυτός απάντησε ότι “εντάξει, αλλά βγαίνει νέο άλμπουμ των Fall σε λίγο καιρό, οπότε δεν θέλω να πεθάνω ακόμη…”! Ο John μπορεί να έχει 5 χρόνια που έφυγε βέβαια, αλλά ευτυχώς για μας τους υπόλοιπους έχουμε μερικά πράγματα για να απολαμβάνουμε. Ένα από αυτά είναι το νέο (28o) άλμπουμ (!) της ιστορικής μπάντας.

“Always different, always the same”

Οι γνώστες ξέρετε, οι υπόλοιποι θα πρέπει να δώσουν μερικά ακούσματα μέχρι να κολλήσουν.

[SPOILER]Για άλλη μια φορά (όπως στα τελευταία άλμπουμς) συμμετέχει στα πλήκτρα και η γυναίκα του Smith, Elena Poulou


[/SPOILER]


#299

[B]Detachments[/B] - S/T 2010

νέα μπάντα, πρώτο άλμπουμ. Βασικά new wave η φάση εδώ, αλλά αν θέελετε πιο πολλα΄από ταμπέλες: synthpop / post punk / minimal wave, αρκετά 80’ς συναίσθημα, ενώ σε ορισμένα σημεία φλερτάρουν με την techno…βασικά από τα καλύτερα πράγματα που άκουσα τον τελευταίο καιρό. Μιας και είμαι κωλυώμενος ( :stuck_out_tongue: ) κ δεν μπορώ να γράφω πολλά πάρτε την κριτική του postwave.gr

[SPOILER]Λατρεύουν τα δυνατά bassline, προτιμούν να παίζουν για να χορεύει ο κόσμος στα club παρά σε μια συναυλία. Αγαπάνε πραγματικά τα πάντα στη synthpop αλλά και το σκοτεινό post-punk των 80’s, ενώ δεν πολυκαταλαβαίνουν προς τι τόση φασαρία στο industrial. Κόλλημα επίσης έχουν με την πρώτη περίοδο της techno και τις αντίστοιχες κυκλοφορίες της Warp, αλλά απ’το να μπεκρουλιάζουν στο Hacienda θα προτιμούσαν να παρακολουθούν βιδωμένοι μια συναυλία των My Bloody Valentine. Αυτά είναι λίγα απ’τα πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει στο διαδίκτυο για τους Detachments, το συγκρότημα απ’το Λονδίνο που αξίζει να τους εμπιστευτείς αρκετά πράγματα. Κάποια απ’αυτά μάλιστα, σημαντικά. Πρώτα απ’όλα τους αναθέτεις να σε πάρουν πολύ μάκρια απ’τις …ηλεκτρονικές αποτυχίες τύπου Editors και εμπορικές ψευτορετρό αφέλειες, βλέπε Klaxons.

detachments3Κακία ήταν αυτό, ξέρω, αλλά χρειάζεται, που και που σε ξυπνάει. Δεν είναι αυτό το πιο σημαντικό πράγμα που συμβαίνει σ’αυτήν την κυκλοφορία. Η οποία δεν ξεχωρίζει ακριβώς, αλλά στην ξηρασία που περνάει η synthpop τώρα που τριαντάρησε, αναζητούνται όσοι έχουν κάτι να πουν. Η υπερπροσφορά του δεύτερου μισού της δεκαετίας του 90 άφησε πίσω της καμένη γη. Ο ομώνυμος δίσκος των Detachments είναι μια σύγχρονη, δυνατή χορευτική παραγωγή που αγγίζει το ρομαντισμό των Visage, την πανέξυπνη απλότητα των συνθέσεων των Human League, αλλά και το minimal wave, τους ηλεκτρονικούς απόμακρους Section 25 ή την αυστηρότητα των DAF. Δεν είναι ότι το παρατραβάω με τις αναφορές, άλλωστε η δεκαετία που φεύγει είχε αρκετό άγχος να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερες σε ένα άλμπουμ. Μάθαμε επίσης να σκεφτόμαστε ότι όσο πιο πολλά βλέπουμε σε ένα δίσκο, τόσο λιγότερα περιμένουμε απ’τον επόμενο, όπως και το να μην παραδεχόμαστε ότι αυτό δεν έχει πολλή σημασία. Ο Peter Hook δηλώνει μεγάλος φαν των κομματιών τους, και δικαιολογημένα, αν και θα μπορούσε να πει επίσης ότι κάτι σίγουρα του θυμίζουν.

Στα live τους μπορεί να φαίνεται περισσότερο σαν τρεις φαν των Stoneroses να παίζουν new wave, αλλά το Detachments είναι κυρίως ένας syntpop δίσκος με πολλά όμορφα κομμάτια, γεμάτα μελαγχολικές μελωδικές στιγμές, σκοτεινά ηλεκτρονικά περάσματα, «πληγωμένους» στίχους και χορευτικό προσανατολισμό. Η χαρά του dj εκτός των άλλων. Δίκαια όμως, εφόσον υπάρχει για παράδειγμα το Holiday Romance ή το Art of Viewing. Τα απότομα drum beat, το παράπονο στη φωνή του Sebastien Marshal, και τα χαρακτηριστικά πλήκτρα, ευθύνονται για αρκετή απ’τη μαγεία αυτών των κομματιών. Το να χορεύεις μόνος το Fade to Grey ή το Dancing with tears in my eyes, είναι το συναίσθημα που έφτιαξε κατά κύριο λόγο το Detachments, και ο Marshal αφέθηκε νοσταλγικά και …αμετανόητα σ’αυτό. Το I don’t want to play είναι σ’αυτήν ακριβώς την κατηγορία, και ίσως είναι η αδυναμία μου αυτός ο κάπως παιχνιδιάρικος μα μελαγχολικός ρυθμός του. Στα συγκροτήματα - επιρροές που είπαμε παραπάνω και στα σχετικά άλλα που φαντάζεστε, κρύβονται σίγουρα αρκετοί μουσικοί «ήρωες» του Marshal.

Το δυναμικό H.A.L. ανήκει στην πιο σκοτεινή και μάλλον λιγότερο αναχρονιστική πλευρά του Detachments. Τη θέση των OMD και των Kraftwerk παίρνουν σε κομμάτια όπως το Fear of Fear και το Tread Along, η αστείρευτη μπλεγμένη έμπνευση των παλιότερων Front 242 και οι Neon Judgement. Κι αν έγιναν της μόδας οι καλοφτιαγμένες επαναλήψεις της δεκαετίας από διάφορα συγκροτήματα, η αγάπη τους για αυτόν τον ήχο και η ειλικρίνεια με την οποία την παρουσιάζουν, σώζουν το δίσκο απ’το να θεωρηθεί εύκολα κάτι τέτοιο. Στα συν και η πολύ καλή παραγωγή που δένει ωραία όλο το αποτέλεσμα. Το άλμπουμ κλείνει με το new order -ικο, ταξιδιάρικο Words alone, ή πιο σωστά με ένα κρυμμένο κομμάτι, που πάντα θα με συγκινεί ως τρόπος για να τελειώσει ένας δίσκος. Μια επιθυμία να μην έρθει το τέλος, μια σύντομη, διαφορετική εξομολόγηση, που αξίζει να ακουστεί λίγο ξέχωρα από τα άλλα.

Ο ομώνυμος δίσκος των Άγγλων μπορεί να περιγραφεί με πολλά καλά επίθετα. Το κυριότερο είναι ότι μοιραία θα θυμίζει βραδιές με νοσταλγία που όσο πάει και γίνονται μόνο αναμνήσεις. Κι αυτό δεν το καταφέρνει καμιά απομίμηση του ήχου ούτε μόνο οι γνωστές επιρροές, αλλά η προσωπική σχέση των μουσικών με το παρελθόν και με ο,τι έρχεται στο μυαλό απ’όλα αυτά. Για όσο μείνουν στ’αυτιά μας. [/SPOILER]

πάρτε και το κομμάτι Holiday Romance


#300

Λοιπον,τι εχουμε εδω,

οι Zeraphine δν ξερω κατα ποσο εχουν αναφερθει στο τοπικ εδω αλλα ειναι γνωστη μπαντα στο χωρο.Ειναι γερμανοι και καποια απ τα μελη της μπαντας, ειναι πρωην μελη των dreadful shadows.

Παιζουν αμιγως γκοθ -ροκ και η κυκλοφορια ειναι πολυ καλη.Προκειται για τον πεμπτο τους δισκο, ο οποιος εχει 12 τραγουδια που ακουγονται ολα,εχοντας ταυτοχρονα καποια κομματια να ξεχωριζουν.Ωραιες συνθεσεις με την κιθαρα να εχει πρωταγωνιστικο ρολο και τα συνθς να βγαζουν ωραιες μελωδιες δανειζομενα και λιγο απο την ατμοσφαιρα των DOD.Στιχος αγγλικος εκτος δυο κομματιων που ειναι γερμανοφωνα.anyway [B]προτεινεται [/B]!!ο Δισκος αν δν κανω λαθος εχει κυκλοφορησει γυρω στο φθινοπωρο.

και ενα δειγμα http://www.youtube.com/watch?v=BshhXdqT-7g