Ξεθαμα του ντεμπουτου μιας εκπληκτικης μπαντας απο Σαλονικα.
Εχουν την νοοτροπια Arcturus,την κινηματογραφικη διαθεση των Sigh πριν και αναμεσα στα τραγουδια mμε αναλογα samplers,πολλα σολιδια που μου φεραν στο μυαλο Children Of Bodom με Rotting Christ ηχο,φολκοτζουρες απο Finntroll και μπλιμπλικια Covenant.Το θεμα ειναι οτι τα εχουν συνδυασει αψογα και εχουν πολλη καλη τραγουδοποιια και ολα ρεουν οπως πρεπει.Ευτυχως ειχαν αναλογη μουσικη συνεχεια (επιτυχημενη εννοω) και κυκλοφορουν δισκαρες.
[B]TESTAMENT:Practice what you preach [/B]
Ήμουν νιος και γέρασα φάση, νοέμβριος 1989 και ενώ ο Ζολώτας είναι ο πρωθυπουργός που στηρίζει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ εγώ κατεβαίνω κέντρο για νέο βινύλιο, 25 χρόνια μετά την πρώτη ακρόαση το βλέπω μπροστά μου τώρα τόσο κουρασμένο που νομίζω δε θα φτάσει ως το τέλος τούτης της ακρόασης και θα διαλυθεί σαν βιοδιασπώμενη σακούλα του Βερόπουλου.
Το άκουγα ενοχικά τότε μιας και οι ξερόλες τονίζανε τα ξεκάθαρα metallica-like περάσματα και δεν είναι θρας σα το λέγκασι και σκάστε δε με νοιάζει σας λέω? αλλά ξέρετε πως πάει, πρώτη αγάπη και παντοτινή μέχρι και την προσπάθεια για fade to black στο the ballad είχα λατρέψει?
Το ακούτε όλο [B][U]εδώ[/U][/B]
Αδικημένο και πολύ υποτιμημένο άλμπουμ, για μένα αυτό είναι ότι καλύτερο έχουν κάνει οι Dimmu Borgir μετά το Enthrone. Αφήνουν κατά μέρος τα πολύπλοκα συμφωνικά μέρη και στηρίζονται περισσότερο σε κιθάρες. Οι διάρκειες των κομμάτων είναι γύρω στα 5 λεπτά και όλα τα κομμάτια straight to the point χωρίς να χάνει καθόλου σε ατμόσφαιρα. Το πιο παράξενο είναι πως πρόκειται για concept άλμπουμ και λέω παράξενο επειδή σε αυτό ήταν που αποφάσισαν να αφήσουν για λίγο τις ορχήστρες. Κακώς το άφησα στο ράφι τόσο καιρό.
Ε συνήθως όταν γίνεται λόγος για Dimmu Borgir το μυαλό των περισσότερων πάει αυτόματα στο πιο επικά τους με τις ορχήστρες και ειδικά το death cult armageddon που για μένα είναι μάλλον το χειρότερο τους. Γενικά μετά το Ethroned έβγαλαν αρκετές μετριότητες με τεράστιες παραγωγές που δεν μπόρεσαν να μείνουν όμως έκαναν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Αυτό για μένα ξεχωρίζει άνετα.