Architects

Α δε γνώριζα ότι η συνεισφορά του Tom υπήρχε και στον προηγούμενο δίσκο, νόμιζα ότι ήταν μέχρι το Holy Hell.

1 Like

Εγώ τα έγραψα κι εδώ

Γενικά έχει πιασάρικο υλικό ο δίσκος και κάποια ωραία κομμάτια.
Νομίζω όμως τελικα ψιλο-αχρείαστος και έχει και κάποια filler-άκια.

Σίγουρα δεν εχει το ίδιο συναίσθημα που έχω μάθει να παίρνω από τους Architects.
Επίσης σίγουρα πολλά κομμάτια στα live θα ειναι φοβερά.

2 Likes

Απο οτι λενε κομματια οπως το black lungs και το discourse is dead εχουν δικα τα μέρη. Νομιζω πως τον εχουν και στα credits.

Τωρα για να κανω το δικηγορο του διαβόλου παλι, εχουν βγει και εχουν πει οτι θα μπορουσαν να βγαλουν αλλα 100 holy hell. Αντικειμενικα ο Middleton ειναι μεγαλος παιχτης και θα μπορουσε να γραψει εκατομμύρια ριφς τυπου all our gods… και γι αυτο επελεξαν να το πανε αλλου. Το metalcore που διδαξαν το κανουν αλλωστε εκαντονταδες μπαντες πλεον. Και νομιζω πως για να υποστηριξουν τη στροφη επρεπε να εχουν και το υλικο. Ετσι νομιζω προεκυψε η βιασυνη να βγει ο δισκος. Αλλα χαλαλι. Για μενα ο δισκος ειναι πιο ιντριγκαδορικος απο τον προηγουμενο και πιο αμεσος.

Ο γνωστος τους πεσιμισμος παντως υπαρχει διαχυτος -born again pessimist (sic). Απλα πια δεν αφορα την απωλεια αλλα τα του μπουρδελου που ζουμε χωρις να γινονται - την μισω αυτην την λεξη - γκριντζι. Απο μένα ειναι ενα τιμιοτατο 8½. Σε μια δισκογραφια απο το mathcore στο arena rock μεσω metalcore και djent.

Nightmares 7
Ruin 7½
Hollow 10
The here 7½
Daybreaker 9½
Lost 10
All 10
Holy 10
For those 8
The classic 8½

Μακαρι και καποια στιγμη εδω. :rofl::rofl::rofl:

Μπορεί να σας κάψω αλλά προσωπικά δε μου αρέσουν οι Architects των γνωστών metalcore-djent δίσκων. Τους βαριέμαι. Γουστάρω τους Architects του Hollow Crown, εκεί τους έμαθα, εκεί τους παραδέχτηκα. To reboot που έκαναν με το Lost Forever ποτέ δεν το έπιασα μουσικά, μου φαίνεται πολύ έξω από τα ακούσματά μου, πολύ djent, πολύ κοπάνημα χωρίς να καταλαβαίνω τα riffs, γενικά δεν το έπιανα το θέμα. Μου άρεσαν όμως μεμονομένα τραγούδια και μου άρεσαν και οι στίχοι τους. Στον καινούριο δίσκο είναι πολύ άμεσοι μουσικά, απλές δομές, πιασάρικα κουπλέ/ρεφραίν, ωραίοι στίχοι. Νομίζω ότι τους ταιριάζει. Επίσης, μεγάλη μπάντα γίνεσαι - στο επίπεδο που θέλουν να γίνουν και οι ίδιοι - όταν μπορείς να αρέσεις και σε ανθρώπους με πιο εύκολα ακούσματα. Νομίζω ότι το καταφέρνουν αυτό με το Classic symptoms. Σύμφωνα λοιπόν με τα δικά μου αυτιά, διαφωνώ με την παραπάνω κριτική ότι πρόκειται για δίσκο-απογοήτευση, το συναίσθημα εκεί ακούω να είναι ακόμα, απλά η μουσική είναι πιο στοχευμένη. Για 'μένα το εγχείρημα πέτυχε και σίγουρα live αυτά τα τραγούδια θα γίνουν πολύ μεγαλύτερα.

@anhydriis έχουν έρθει 2 φορές εδώ, αλλά πλέον θεωρώ ότι είναι δύσκολο να μας ξανάρθουν σύντομα.

1 Like

Αυτο δυστυχώς φαίνεται ολοένα και πιο δύσκολο.

Πάντως με τίποτα πάνω από το προηγούμενο το “the classic” στα αυτιά μου.

1 Like

@furor @nikatapi δεν υπαρχει καν ουτε σαν σκεψη πλεον… παραλιγο να παθω αναρροφηση μονο κ την ιδεα… δυστυχως

Έκτος του ριμπουτ ειμαι μαλλον πιο κοντα στον @furor

Υπαρχουν για μενα δε εκτος των πανκ επιρροων καποιες ατυπες επιρροες απο paradise lost που νομιζω πως ειναι εντελως τυχαιες, αλλα οι οποιες ειχαν κανει την εμφάνιση τους στο holy hell και πολυ μου αρεσουν. Ψήγματα ε.

Το προβλημα μου με το προηγουμενο ειναι οτι εχω μπλεξει τα μπουτια μου σε 3-4 κομματια για το ποιο ειναι ποιο.

Ειναι παντως πολυ ομορφη η πορεια τους καθως κ οι δρασεις τους εκτος μπαντας.

3 Likes

Σωστός.

Απλά αφήνω αυτό εδώ

2 Likes