Γιατί όχι, έχουν τιμήσει το RAH καλλιτέχνες όπως η Άννα Βίσση και ο Πασχάλης Τερζής!
Πέρα από την πλάκα, αυτό που λέει ο montecristo έχει δίκιο, η 1η φορά που πήγα στο Royal Albert Hall δύσκολα περιγράφεται. Από τη στιγμή που θα το αντικρύσεις απ’ έξω, θα περάσεις τον έλεγχο του εισιτηρίου, θα μπεις στους διαδρόμους του όπου έχει άπειρες φωτογραφίες από συναυλίες που έχουν γίνει εκεί και βλέποντάς τις απλά ανατριχιάζεις, θα φτάσεις στη μεγάλη αίθουσα, θα καθίσεις στη θέση σου, θα χαζέψεις γύρω τριγύρω…
Καλώς ή κακώς, τα εισιτήρια (και το merch!) στο RAH είναι ένα τσικ παραπάνω από το κανονικό, αλλά χαλάλι.
Μιλώντας για την επέτειο του μουσικού αυτού μνημείου, σκεφτόμουν τις προάλλες ότι δεν έχουμε ακούσει για την ώρα κάποιο πρώτο δείγμα γραφής από το επερχόμενο άλμπουμ, το οποίο αν δεν απατώμαι, έρχεται μέσα στο καλοκαίρι.
Πρωτη Απριλίου σήμερα (προσοχή στους φαρσερ) και τι καλύτερο ξεκίνημα από το κομψοτέχνημα του ομώνυμου LP των Deep Purple, τρίτου (και καλύτερου της Mk I σύνθεσης), τεκμήριο μιας εποχής όπου η επιρροή της κλασικής μουσικής παιδείας του Lord ήταν ακόμη μεγαλή!
Η αλήθεια είναι ότι πέρα από πολύ συγκεκριμένα κομμάτια, δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ΜΚ Ι σύνθεση και έβαλα να ακούσω το κομμάτι.
Θεέ και Κύριε, τι απίστευτη σύνθεση, αν μου έλεγες ότι το ίδιο συγκρότημα, μετά από ένα χρόνο θα έβγαζε ένα υλικό φουλ στην αλητεία, φουλ στην ταχύτητα, φουλ στον τσαμπουκά, δε θα το πίστευα σε καμία περίπτωση.
Εντελώς άλλο συγκρότημα, αν δεν έβλεπα το όνομα στο εξώφυλλο του δίσκου, δεν υπήρχε περίπτωση να πίστευα ότι πρόκειται για κομμάτι των Deep Purple.
Πραγματικά απίστευτο, βέβαια, κατανοώ γιατί το γύρισαν, δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσαν να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο μουσικά.
Πραγματικά έχω μείνει άναυδος και τους βγάζω το καπέλο για ακόμα μια φορά…
“Επεσαν ξεροι”… οχι ακριβως ετσι…
Η αλλαγη οφειλεται στον Blackmore που ηταν φιλος με τον Bonham,οποτε ναι τους ακουσε,και του αρεσε η πιο hard προσεγγιση του Whole lotta love και πιεσε προς αυτη την κατευθυνση.
Προτεινε να κανουν ενα αλμπουμ που να ξεφευγει απο την κλασικοτροπη νοοτροπια και να ειναι heavy.Η συμφωνια ηταν οτι αν το “πειραμα” αποτυγχανε,θα γυρνουσαν ξανα στο προηγουμενο στυλ.
Oπως φανηκε, το In Rock αλλαξε τα παντα και τα υπολοιπα ειναι ιστορια.
Άντε ασχολίαστο σαν είδηση, αλλά το hurdy gurdy πού το άκουσε; Εκτός αν το μπέρδεψε με τη λύρα που έχει το τραγούδι… Κάποιος να το πει στο Δάντη, θα κατουρηθεί από τη χαρά του!
