Ancestral Legacy-Terminal
Αρκετα καλο.Δεν με επεισε πληρως αλλα καποια τραγουδια τα ξανακουγα τον Χειμωνα.Μεχρι να βγει κατι καλυτερο, μια χαρα ειναι και αυτο.Παντως η Μεξικανή εχει φωναρα
Bump, με το φετινο πολυ καλο gothmetal EP Quarto Vazio απο τους Πορτογαλους Painted Black. Ενα νεο εξαιρετικο κομματι και δυο διασκευες, διαθεσιμο για δωρεαν download στο επισημο site τους: http://www.painted-black.org
Quarto Vazio:
O Habito Faz O Monstro (Radio Macau Cover):
νεο τραγουδι απο τους Immensity, ??Heartfel like Dying??
τιποτα λιγοτερο απο θεσπεσιο
Ιταλοσουηδικό συγκρότημα doom/hard rock ονόματι Hands of Orlac, που εμπνέεται από ιταλικό horror, με γυναικεία φωνητικά και φλάουτο. Δεν ακούγεται και πολύ πρωτότυπο, αλλά το μοναδικό κομμάτι που παρουσιάζουν από το δίσκο τους είναι εξαιρετικό, και πολύ χέβι και σκοτεινό συγκριτικά με μπάντες παρόμοιας θεματολογίας.
Ghost Brigade-IV - One with the Storm
Από την Φινλανδία με....θλίψη. Ε, δεν πιστεύω να περιμένατε κάτι από ένα συγκρότημα από την την συγκεκριμένη χώρα. Οι Ghost Brigade φθάνουν στο τέταρτο τους άλμπουμ και εμβολιάζουν το αμάλγαμα των μουσικών που υποστηρίζουν τόσα χρόνια με την θλιμμένη υφή τους. Από Post-Rock, Metalcore, Progressive Rock, Death και Doom Metal υποστηρίζει το δελτίο τύπου ότι αποτελείται αυτό το αμάλγαμα και δεν πέφτουν πολύ έξω. Όσοι αρέσκονται στις παλιές (και όχι μόνο) εποχές των Katatonia, ας κάνουν μια στάση εδώ.
Με νέο μπασίστα αλλά και πληκτρά, ένα μέλος που παίζει καθοριστικό ρόλο στην μουσική τους, όσο βέβαια και οι διπλές κιθάρες που δεν ντρέπονται να τις χρησιμοποιήσουν εις βάθος για να αυξήσουν τον δυναμικό τους ήχο. Οι κιθάρες βογγάνε, τα πλήκτρα διαμορφώνουν μια πιο μουντή ατμόσφαιρα ενώ η φωνή ακούγεται άλλοτε σπαραχτική και άλλοτε οργισμένη, έτοιμη να σε αρπάξει από τον λαιμό. Οι στίχοι, στην ίδια διάθεση και αυτοί, επιλεκτικά διαλεγμένοι ωστέ να συμβάλλουν και αυτοί στην φευγαλέα τους, ταξιδιάρικη ατμόσφαιρα. Μελωδίες κατασκευασμένες για να καρφωθούν βαθιά μέσα σου και οι ουλές να μείνουν παντοτινές. Το σκοτάδι ενσωματώνεται πολύ φυσικά στον ήχο τους και ξεγλιστρούν πολύ ωραίες στιγμές. Να ξέρετε πάντως ότι δεν περιέχονται μελιστάλαχτες κλαψιάρικες στιγμές, όλα γίνονται μετά συνοδείας σκληρού ήχου (στο 90% της μιας ώρας που διαρκεί). Διακρίνονται όλα τα όργανα (πολύ καλή η παραγωγή του Tuomas Koko στα Electric Fox Studios) και το καθένα διαπρέπει στον ήχο του συνδέοντας ένα ενιαίο ηχητικό σύνολο που σε παγιδεύει και σου προκαλεί αυτό το ελαφρύ κούνημα του κεφαλιού σου ενώ έχεις μισόκλειστα τα μάτια σου. Η ??Ταξιαρχεία των Σκιών?? γνωρίζει πολύ καλά τι χρειάζεται η αύτου του είδους η μουσική (και ο αντίστοιχος οπαδός). Κάτι που να καίει την ύπαρξη καθαυτή, που να ρίχνει άγκυρα στην μέση του πουθενά μόνο και μόνο για να δεχτεί τις χειρότερες των μελαγχολικών κυμάτων εωσότου να βυθιστεί.
Τραγούδια που θα ξεχώριζα είναι τα ??Wretched Blue??, ??Departures??, το ??Anchored??,το δεκάλεπτο ??Electra Complex?? με την βαρύθυμη και αργή ηχητική του διαδρομή προς την οδύνη ενώ οι κιθάρες που ακούγονται κάπου στα 7:30 λεπτά με στοιχειώσαν αρκετές νύχτες. Υπάρχουν και πιο μέτριες συνθετικές στιγμές αλλά και σημεία που επαναλαμβάνονται συχνά ή θυμίζουν άλλες μπάντες του είδους και τους στερούν το να θεωρηθεί το ??One With The Storm?? κάτι το κορυφαίο. Ειδικά το μοντέρνο ??The Knife?? με ξενέρωσε παντελώς. Το τελευταίο τραγούδι είναι τραγουδισμένο και στην γλώσσα τους για όποιους αρέσκονται στα Σκανδιναυικά. Πραγματικά σπουδαίος δίσκος, σαφώς καλύτερος από αυτούς που έχουν προηγηθεί. Πάντως το εξώφυλλο είναι εντελώς αταίριαστο.ΤΤΤΤΤΤΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΕΕΕΕΕΕΕΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!
Immensity - The Isolation Splendour
Δεν πάει καιρός που ευχήθηκα να απολάυσω σύντομα τον νέο δίσκο των Immensity και η ευχή πραγματοποιήθηκε. Η μπάντα του Ανδρέα Κελέκη δημιουργήθηκε το 2009 και μόλις το 2011 πήρε την σημερινή του μορφή με τους παιχταράδες της σημερινής παρέας (με μια αλλαγή μόνο πίσω από τα πλήκτρα) και την καταπληκτικής φωνής του Χατζημιχάλη. Έχοντας μόνο ένα demo, το ''The Lonely Aquarelle'' του 2012, ένα μικρό θάυμα για όλες τις αισθήσεις, με 2 μονάχα τραγούδια, φτάνει πλέον το πλήρωμα του χρόνο για τον πρώτο ολοκληρομένο δίσκος τους, το ''The Isolation Splendour''. Περιέχει 5 νέα τραγούδια και τα δυο του demo ρεμιξαρισμένα που τα ζωντάνεψε ακόμα περισσότερο. Οι ηχογραφήσεις πήραν μέρος στα Basement Studio (για τα ντραμς), Tzek Keregioz Studio(για κιθάρες/μπάσο) και Sierra Studios (για την φωνή) και είμαι σίγουρος ότι ακόμα και ο πιο απαιτητικός να χτενίσει και να ξεψαχνίσει τον ήχο τους, δύσκολα θα βρει κάτι αρνητικό να τους εναποθέσει μαις και η παραγωγή του Κίμωνα Ζηλιώτη είναι αξιο...ζήλευτη. Όλη η μουσική είναι γραμμένη από τον Κελέκη (με την πολύτιμη βοήθεια των υπολοιπων) και όλοι οι στίχοι του Λεωνίδα. Το artwork είναι μια φανταστική έμπνευση του Νίκου Σταυριδάκη, απίστευτα πανέμορφο, στολίδι για τα μάτια και την δισκοθήκη μας.
Καλά όλα τα παραπάνω αλλά η ουσία είναι άλλη. Μιλάμε για τον απόλυτο ατμοσφαιρικό doom/death δίσκο με κάποιες prog πινελιές. Για το εναρκτήριο θεικό ''Heartfelt like Dying'' τα έγραψα και εδώ http://metalzone.gr/articles.php?action=details&id=25777&lang=en . Όσο περνάει ο καιρός και προσθέτω ακροάσεις σε αυτό το τραγούδι, τόσο πιο βαθιά ριζώνει μέσα μου και με ακολουθεί στην καθημερινότητα μου. Θα είναι τραγούδι-σημείο αναφοράς για τις μελλοντικές μπάντες του χώρου που θα ακούω. Και η συνέχεια του ''The Isolation Splendour'' ακόμα πιο εξάισια. Νότες διαδέχονται η μια την επόμενη σαν χνάρια που σβήνονται στην άμμο του παντοτινού Σκότους, συστρέφοντας γύρω από την ψυχή σου μέχρι να βρουν την ευκαιρία και να καρπωθούν από τις στενάχωρες σκέψεις που στροβιλίζουν τον νου. Οι κιθάρες, σαν παγωμένα χέρια του Χειμώνα, τυλίγονται πάνω στην σάρκα σου και σε παγώνουν, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Η στροφή σε πιο προοδευτικές πλάνες μετά τα 3-4 πρώτα λεπτά του ''Irradiance'' φέρνουν στο νου While Heaven Wept, πρίν βέβαια ξαναγυρίσουν σε πιο ληθαργικούς ρυθμούς. Συνέχεια με το ομώνυμο του δίσκου. Γόνιμες μελωδίες καρποφορούν γλυκούς λωτούς, τα χείλη του Λεωνίδα στέλνουν θλιμμένα μηνύματα, λυπητερές αναγγελίες καθώς ρουφάμε αχόρταγα τους στίχους του στο υποσυνείδητο. Τα πλήκτρα δεν λειτουργούν ως υποζύγιο. Ξέρουν καλά τον ρόλο τους και ΄φερνουν εις πέρας τα καλύτερα αποτελέσματα. Όσο οι διπλές κιθάρες κόβουν την σάρκα μας μέσα στον εσωτερικό και εξωτερικό χειμώνα, αυτά παίζουν το ρόλο της βροχής που καθαρίζουν τον ουρανό. Σε κάθε τραγούδι όλοι οι μουσικοί ζωγραφίζουν με σκοτεινά χρώματα πάνω στην παλέτα της μελαγχολίας. Ειδική μνεία στο ζευγάρι που χοροστατεί το ρυθμικό μέρος των συνθέσεων και λειτουρηεί ως το μοναδικό καταφύγιο για την ψυχή. Αλλιώς δεν υπάρχεις περίπτωση να μην χαθείς στην λήθη της αχανής ποιότητας του ''Sullen''. Κάθετη κατρακύλα της σκέψης σε οδυνηρές εμπειρίες και θλιβερές σκέψεις. Πνικτές γλωσσολαλιές στο ''Everlasting Punsishment'', το πιθανότατα πιο σκληρό τραγούδι. Έριδα μεταξύ αρμονίας και τραχύτητας και μοναδικό θύμα ο ακροατής που αποκαρδιώνεται από το πρώτη και αποθαρρύνεται από την δεύτερη. Και σαν να μην έφτανε όλη αυτή η μαζεμένη τελειότητα στα καινούρια τους τραγούδια, έρχονται και τα δυο φαντάσματα του παρελθόντος ακόμα πιο τρομακτικά, ακόμα πιο αμαρτωλά και σε περιπλανούν για μια ακόμα μια φορά. Το ''The Isolation Splendour'' είναι εξωφρενικά καλό να συγκριθεί με κάποιο άλλον δίσκο του είδους του, ένα άτοπο και αταίριαστο δημιούργημα στις μετριότητες του σήμερα. Ευτυχώς γράφω σε πληκτρολόγιο, αν έγραφα κείμενο σε χαρτί θα ήταν γεμάτο μουτζούρες από τα δάκρυα τις πένας μου.... ΤΕΛΕΙΟ!!!Autumnal η μπάντα, από Ισπανία μεριά. 2 δισκάκια και 4 demo. Κόλλημα των τελευταίων ημερών.
Νέα μπάντα από μέλη των Lotus Thief, Botanist, Kayo Dot. Πλήρως ακατατακτο.
3 Likes
Πολύ ωραίο αυτό, φέρει στοιχεία και από τις 3 μπάντες.
Αν έχω καταλάβει καλά, το βίντεο είναι μια σύνοψη του τραγουδιού σωστά; Ο δίσκος από ότι βλέπω στο bandcamp έχει δυο τραγούδια μεγάλης διάρκειας.
Ακριβώς. Ο δίσκος κινείται κάπου ανάμεσα στο σκοτεινό ambient και στο ατμοσφαιρικό Doom και είναι πολύ καλό. @Kostas_L τσέκαρε οπωσδήποτε και τους KIP που ποσταρα στα Sludge, ίσως το νιώσεις.
1 Like
Δισκάρα!
2 Likes
Ντεμπούτο για τους Tribunal στις 20/01 και οι φίλοι του gothic doom/death θα βρουν το νέο τους έρωτα…
3 Likes
Το βάζω εδώ, παρά τη death metal βάση του, καθότι δε νομίζω ότι ταιριάζει καλύτερα κάπου αλλού:
MERIDION “Caverns” [2024]
Αν μου έλεγε κανείς ότι το 2024, θα πετύχαινα σχήμα από τη Χιλή να αποδίδει με εξαιρετικά πειστικό τρόπο τα όσα συνέβαιναν τριάντα χρόνια πριν, όταν πολλές death metal μπάντες αποφάσιζαν να “πειραματιστούν” χώνοντας διαφόρων ειδών ατμοσφαιρικά/μελωδικά σημεία, γυναικεία φωνητικά κτλ, ε, δεν θα τον πίστευα προφανώς. Αλλά το “Caverns” των MERIDION, παρότι δεν είναι ότι φέρνει κάτι νέο στο death/doom υποείδος, σε κάθε περίπτωση προκαλεί μια κάπου τύπου ανάταση (υπεν)θυμίζοντας το μεγαλείο εκείνης της περιόδου, υπηρετώντας το με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
1 Like
Χιλή εσύ?
Μεξικό εγώ
Από τα καλύτερα doom/death των τελευταίων χρόνων αυτοί εδώ οι Μεξικάνοι με κορυφαίο για μένα το …when dead
Music | MAJESTIC DOWNFALL (bandcamp.com)
2 Likes
Σήμερα το ανακάλυψα αυτό, ένα τοπικό ντίστρο το έφερε σε βινύλιο κ μόλις το έψαξα στο φόρουμ είδα ότι το συγκεκριμένο νήμα είναι mute…σταδιάλα. Υπέροχο κομμάτι ρε!
1 Like
Κι ετοιμάζουν νέο δίσκο μέσα στο 2025!
1 Like
Ταιριάζει καλύτερα εδώ, με βάση το σινγκλ… . Νέο άλμπουμ τον Ιούνιο από τον Kristian Eivind Espedal ή αλλιώς Gaahl και τους Gaahls Wyrd. Υπέροχα φωνητικά…
2ο EP για τους Νορβηγούς doom/death metalers Miserate, το πρώτο A Ritual Of Doom είχε κυκλοφορήσει το '24 σε κασέτα από την SnakeOilKassett. Είχαν παίξει στο Όσλο μαζί με τους Funeral και παρόλο που δεν είχα την δυνατότητα να πάω στην συναυλία, είδα το όνομά τους κάτω από τους γνωστούς funeral/doom metalers οπότε είπα να τσεκάρω. Θυμάμαι μου είχαν κάνει πολύ θετική εντύπωση με το ντεμπούτο EP τους και αυτό δεν άλλαξε ακούγοντας το 2ο, το οποίο θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του '26 από την Reqviem Records (η οποία είναι η Duplicate Records, του Einar Olav Sjursø, Lamented Souls,Beyond Dawn…).
Εάν σας αρέσουν οι My Dying Bride, πατήστε play άφοβα…
1 Like
Ξανά Νορβηγία κ πάμε στο Μπέργκεν κ στους V.R.I.L. Patrole με το ντεμπούτο τους 4 track EP, το οποίο θα κυκλοφορήσει από την Edged Circle Productions.
Κ νεο κομμάτι από Horror Vacui, από τον επερχόμενο νέο τους δίσκο Shadows Sanctuary.
3 Likes
DAYLIGHT DIES DISBANDS — Although our last album was released in 2012, we held out hope that we’d eventually manage to create another album worthy of our extremely high standards. Despite a pandemic actually bringing some of us closer together, life events and their aftermath ended up making it even more of a challenge. Barre has decided, for his own mental clarity, to leave. Daylight Dies is the result of a rare alchemy between songwriters who pushed each other past what any of us would have settled for alone, and Barre was an important part of that. As such, we have decided to disband rather than continue on in an altered form. Music from us will continue within our other projects.
I am profoundly grateful to our fans and all those who supported us through the years. Thank you for an unforgettable journey, and I hope the music continues to resonate for years to come.
— Jesse Haff
1 Like