Μetallica

Μην μου πιεζετε τον κουιντομ θα κανει λιστα για κάθε μέρα του χρόνου σε αντιστοιχια με τραγούδι των μεταλλικα.:stuck_out_tongue_winking_eye:
(Σιγα μην εχουν 365 τραγούδια)

2 Likes

Εχει ομως ο μαστουρειν

1 Like

Κάποια τραγούδια τους μπορούν να μετράνε για πολλές μέρες, οπότε δεν φτάνουν ούτε 365 μέρες μετά…

1 Like

Απολυτως.

6 Likes

Ωραια διασκευη

Γενικά, ο Reload δεν μου έκανε το κλικ ως δίσκος, με τον καιρό όμως, τον εκτίμησα και πλέον, είμαι σε φάση όπου μπορώ να τον ακούσω ολόκληρο, χωρίς να προσπεράσω κομμάτι, ακόμα και τα πιο αδιάφορα κομμάτια, ακούγονται μεν, δεν ενοχλούν όμως σε βαθμό που θα φάνε skip. Γενικά, έχει καλύτερα hooks ως δίσκος συγκριτικά με το Load, πιο πιασάρικα κομμάτια, όχι απαραίτητα εμπορικά, έχει όμως ωραίες μελωδικές γραμμές, γενικά, έχει διάφορες μουσικές φράσεις, αρμονίες, ρυθμούς που σου μένουν.

Μικρή αναφορά στα κομμάτια. Fuel & The Memory Remains είναι ξεκάθαρα στα κλασικά κομμάτια της δισκογραφίας τους, ασυζητητί. Το Devil’s Dance είναι βασισμένο στο groove και στο riff του Sad But True. Άκρως ενδιαφέροντα στα κουπλέ τα χορωδιακά Yeah του Papa Het, πιθανόν είχαν αντιληφθεί το meme potential της ατάκας του και την ενέταξαν στο κομμάτι.
The Unforgiven II, οκ, καλό, σαφώς καλύτερο από το τρίτο μέρος της τριλογίας αυτής. Better Than You δεν με τρελαίνει, έχει ενδιαφέρον στο ρεφρέν η εναλλαγή των συγχορδιών που “τεντώνει” λίγο τον Papa Het.
Slither & Carpe Diem Baby έχουν πολύ ωραίες μελωδικές γραμμές, φωνητικές μελωδίες, ειδικά το δεύτερο και είναι γραμμές που μου αρέσουν ιδιαίτερα πολύ, αρχικά αδιάφορα κομμάτια, στην πορεία όμως μου άρεσαν.
Where The Wild Things Are είναι αρκετά artistic κομμάτι, δεν πηγαίνει όμως κάπου, δεν έχει κάποια κορύφωση, πάει πάει και δεν καταλήγει κάπου. Αντίστοιχο είναι και το Low Man’s Lyric, έχει εκείνο το όργανο που έχει τη βασική μελωδία η οποία από ένα σημείο και έπειτα κουράζει, ειδικά προς το κλείσιμο του κομματιού, πιστεύω τραβάει παραπάνω απ’όσο θα έπρεπε. Εννοείται όμως πως και τα δύο είναι ιδιαίτερα ατμοσφαιρικά κομμάτια επομένως, έχουν το ενδιαφέρον τους.
Bad Seed είναι ξεκάθαρα Sabbathικό κομμάτι, μοιάζει βγαλμένο από το Masters Of Reality, είναι ξεκάθαρα βασισμένο εκεί. Το riff που είναι σε κούρδισμα αντίστοιχο με εκείνο που είχε ο Iommi σε εκείνο το δίσκο και επίσης, το εναρκτήριο βηχαλάκι, παραπέμπει στο αντίστοιχο του Sweet Leaf. Σκεφτείτε σε τι αναφερόταν το Sweet Leaf και σε τι αναφέρεται το Bad Seed και θα καταλάβετε τι εννοώ, εξαρχής δεν φαίνεται αλλά, είναι Sabbathικό κομμάτι κάργα.
Prince Charming είναι ένα ωραίο uptempo κομμάτι για τα δεδομένα του δίσκου και αυτό κάθε άλλο παρά κακό είναι. Επίσης, μιλώντας για κλείσιμο του ματιού, το ρεφρέν είναι ξεκάθαρα ίδιο με το αντίστοιχο του Four Horsemen, μόνο οι στίχοι αλλάζουν και ελαφρώς η μελωδία. Ο Ρυθμός, η εναλλαγή συγχορδιών, όλα, παραπέμπουν σε εκείνο το κομμάτι.
Fixxxer και τα λόγια είναι περιττά, είναι ένα επικό κομμάτι και ιδανικό κλείσιμο για τον δίσκο, δε λέω αν είναι καλύτερο από το αντίστοιχο του Load, σίγουρα όμως είναι ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι και πάρα πολύ καλή σύνθεση.

1 Like