Μetallica

Groups & Artists
#22375

Παντως πλακα πλακα το 72s το εχω ακουσει πολυ λιγοτερο απο το St Anger.

OK φυσικα καλος δισκος για τα δεδομενα Metallica δεν ειναι, απο την αλλη κακος δισκος γενικα φυσικα και δεν ειναι. Εχει πολυ κακο ηχο, και σανκακο ηχο δεν εννοουμε ντε και καλα με καποιο αντικειμενικο κριτηριο, εχει κακες επιλογες στην παραγωγη και την μιξη. Αυτο το Snare σορυ αλλα μου βαραει στον εγκεφαλο και δεν θα καταλαβω ποτε την λογικη που τα ντραμς ακουγονται ετσι. Την γενικη μουνταδα στην παραγωγη μπορω να την ξεπερασω, δεν με ενοχλει, ειναι μια επιλογη, στην overall παραγωγη των ντραμς κολλαω, δεν καταλαβαινω τι εγινε. Επισης εχει καποιες πολυ μετριες συνθεσεις που ειναι πολυ πιο μεγαλες απ’οσο θα επρεπε, δηλαδη εχεις κομματια που (και λογω της ελλειψης σολο) θα μπορουσαν να ειναι 2-3 λεπτα δυναμιτες και τα τραβανε 7 λεπτα.

Απο την αλλη εχει κομματια που λες ρε φιλε, αυτο με νορμαλ ηχο στα ντραμς θα εμπαινε σε best of, Unnamed Feeling κλασσικα, το Φραντικ μου αρεσει, το ομωνυμο ειναι πολυ καλο, και το Invisible Kid που το κραζει ολος ο ντουνιας μου αρεσει, υπαρχει πραγμα εκει μεσα, δεν ειναι οτι περναει και δεν ακουμπαει.

#22376

γεια σου ρε @furor παιχταρά, παίζεις μεγάλη μπάλα

1 Like
#22377

Invisible Kid :metal:

1 Like
#22378

Θα συμφωνήσω πως πρόκειται για δίσκο που ακούγεται σε πολύ συγκεκριμένες φάσεις και υπό πολύ συγκεκριμένες διαθέσεις. Ήταν οι ίδιοι σε μια φάση δυσφορίας και αυτό ακριβώς ακούς σε αυτό το δίσκο, ήταν δυσλειτουργικοί και πάλι το ακούς.
Οταν έχεις τα ανάλογα βιώματα, μιλάνε πολύ διαφορετικά στίχοι όπως “If I could have my wasted days back”, “Shoot Me Again I ain’t dead yet”, “Fck it all with no regrets" είναι αλήθειες ζωής, είναι δίσκος ο οποίος είναι αληθινός, δεν έχει διάθεση να εξομαλύνει την ασχήμια και διαπραγματεύεται απλά καθημερινά ζητήματα, το οποία αγγίζουν πολλούς από εμάς.
Προκαλεί δυσφορία η παραγωγή, όπως προκαλούν δυσφορία στην καθημερινότητα τα όσα περιγράφονται μέσω των στίχων…
Σκεφτείτε το εξής: Μετά τα "Kll” στο All Within My Hands, ακούμε ένα απίστευτα αρρυθμο, αρρωστημένο, δυσαρμονικό και διάφωνο άκουσμα, περιγράφεται ηχητικά το μακελειό που έχουν πει οι στίχοι, πραγματικά σε πιάνει ένα σφίξιμο στο στήθος ακούγοντας το, απλά πονάς κι εσύ. Μέσα σε δευτερόλεπτα, χωρίς καμία απολύτως λέξη, ακούς όλη τη δυσλειτουργία και δυσφορία της όλης ηχητικής εμπειρίας που έχει προηγηθεί και ναι, είναι κακάσχημο, είναι όμως artistry…

5 Likes
#22379

Θα σταθω σε αυτα τα δυο, γιατι για ολα τα υπολοιπα που εχουν συζητηθει η φαση ειναι απλως “κανενας δε θα με πεισει οτι το St. Anger δεν γαμαει, και κανενας δεν θα πεισει καποιον αλλον οτι το St. Anger γαμαει”. Παρα τις πολυ συχνες απελπιδες προσπαθειες, ειδικα για το πρωτο. Τωρα κατι επικλησεις σε αυθεντια, σε μαζες, σε βαθμους στην ταδε σελιδα που αξιολογει δισκους και αλλες τετοιοες αποπειρες να πεισουμε κοσμο οτι υπαρχει αντικειμενικα καλυτερο και χειροτερο, τις προσπερναω εδω και δεκαετιες, οχι απλα εδω και χρονια. Εγω βρισκω το St. Anger καλυτερο απο τουλαχιστον 2 δισκους Metallica, το ακουω πιο συχνα απο αυτους τους δυο, το γουσταρω περισσοτερο, και πωρωνομαι περισσοτερο, και ολα τα αλλα περιττευουν.

Οσον αφορα αυτα τα δυο που ειπες ομως… σορρυ αλλα στην μουσικη παρθενογενεση δεν υπαρχει εδω και πααααααρα πολυ καιρο. Με την ιδια λογικη μπορει καποιος μεταλλοπατερας ετων πλεον 65 να ερθει και να σου πει “αντε Kill’Em All - αλλα θα σας πω ας πουμε Diamond Head, Manilla Road, Budgie - και οποιος καταλαβε, καταλαβε” ενω μπορει καλλιστα να ερθει και καποιος πιουριστας 80ς μεταλλας και να πει “αντε Justice - αλλα θα σας πω ας πουμε Watchtower κι ενα σωρο αλλα με ψηγματα απο thrash - και οποιος καταλαβε, καταλαβε”.

Το θεμα ειναι, υπαρχει αλλος δισκος που να ακουγεται σαν το LOAD και το RELOAD? Φυσικα και οχι. Υπαρχει αλλος δισκος που να ακουγεται σαν το St. Anger? Εννοειται πως οχι.

Απλα οταν οι Metallica εχωναν τις επιρροες τους στο Master και στο Justice ηταν καλα, αλλα οταν τις χωνουν στους μετεπειτα δισκους ειναι “ελλειψη πειραματισμου” η ξερω γω τι αλλο. Σορρυ, αλλα δεν παει ετσι. Το οτι ακουγονται 26 δευτερολεπτα με επιρροες System Of A Down στο Shoot Me Again για παραδειγμα, δεν σημαινει οτι δεν πειραματιστηκαν οι Metallica σε αυτον τον δισκο. Εκτος αν παραδεχθουμε οτι δεν εχουν πειραματιστει ποτε και δεν εχουν βγαλει ποτε πραγματικα κατι καινουριο :face_holding_back_tears:

Απο κει και περα, απο μενα εκπτωσεις σε τιποτα και για κανεναν. Το St. Anger για μενα γαμαει, δε πα να ερθουν και 430 εκατομμυρια ανθρωποι να μου πουν “γιατι εχω αδικο”. Το γουσταρω τιγκα. Δεν το βρισκω κατι εξωφρενικα καλο ουτε ειναι απο τους αγαπημενους μου δισκους. Αλλα ουτε θα κατσω να πω οτι ειναι αποτυχια για τους Α, Β, Γ, Δ λογους που δεν βγαζουν νοημα επειδη “πρεπει”. Ειναι τεραστια επιτυχια καλλιτεχνικα, και απεδειξε για μια ακομα φορα οτι οι Metallica περασαν σχεδον 25-30 χρονια ψαχνοντας την πολυ την δουλεια, πριν γινουν legacy act. Μακαρι να μην ειχαν γινει ποτε, αλλα αυτο ειναι αλλη κουβεντα.

3 Likes
#22380

Πάντως στα περί LOAD βρήκες λάθος άνθρωπο να μιλήσεις περί παρθενογέννεσης, δεν ήταν αυτός ο λόγος που αναφέρθηκα σε αυτό όταν είπα για “Kyuss - κι όποιος κατάλαβε…”, το LOAD είναι ο αγαπημένος μου δίσκος από τη μπάντα, και σίγουρα το έχω αναφέρει παλιότερα και εδώ μέσα. Είμαι δεμένος μαζί του και για λόγους εξωμουσικούς, οπότε δεν αλλάζει αυτό.

Στα περί St. Anger δέχομαι τη γνώμη σου, ως γνώμη, κι εγώ απλά εξέφρασα τη δική μου γνώμη και είπα ότι χαίρομαι που αρέσει σε όσους αρέσει.

5 Likes
#22381

Αυτο δεν εχει να κανει βεβαια με αυτα που εγραψα :stuck_out_tongue:

Απλα βλεπω μια ταση οσον αφορα τους Metallica να “πρεπει” να οριοθετουμε και να ανεβαζουμε τα πρωτα 5 (για καποιους 4!) σε καποιο βαθρο, οπου σχεδον απαγορευεται να υπαρχει nuanced κουβεντα, ενω για οτιδηποτε συνεβη μετα το 1995 εχουμε αναλυσεις επι αναλυσεων, ξιγκι απο την μυγα, παραγραφους και εκθεσεις για τον ηχο, για τα ρουχα, για το mindset του James, για το αλκοολ, για τον μπασιστα, για το loudness war, για το Napster, για τις μουσικες επιρροες, για τον πειραματισμο, γενικα δεν αφηνει κανενας τιποτα να πεσει κατω, ενω με καποιον μαγικο τροπο απο το 1981 - 1991 το μονο που μετραει ειναι οτι οι Metallica γαμησαν με καθε τροπο και χωρις αμφιβολια. Εκει τραβαμε την γραμμη, ενω για το St. Anger πρεπει να αναλυσουμε καθε συχνοτητα και καθε στιχο.

Εντωμεταξυ εχω ακουσει πολυ Kyuss στην ζωη μου, και το LOAD εχει οσες ομοιοτητες με Kyuss οσες με Slayer. Το Alice In Chains σιγουρα το ακουω περισσοτερο, κι αυτο ομως μονο σε 2 τραγουδια (τα ανεφερα αλλωστε στο επετειακο ποστ). Τεσπα, κουβεντα να γινεται, και εννοειται πως ολα ειναι γνωμες.

2 Likes
#22382

Θέλεις αλήθεια να σου επεξηγήσω γιατί είναι σημαντικοί οι Metallica των πρώτων δίσκων; Και γιατί το Load μπορεί και να μην αξιώνει τη σημαντικότητα των 5 πρώτων; Άσχετα πόσο καλό είναι. Για 'μένα σου λέω είναι το αγαπημένο μου. Το Load άνοιξε τους ορίζοντες των ίδιων. Το Kill 'em All άνοιξε τον ορίζοντα μιας ολόκληρης μουσικής και αυτό συνεχίστηκε έως και το Black Album, για διαφορετικούς λόγους ο κάθε δίσκος. Εσένα μπορεί να μη σου αρέσει το Kill 'em All ας πούμε. Έλα όμως που το Kill 'em All ήταν η αρχή ενός μουσικού ρεύματος… Και η μπάντα μπόρεσε και αξιοποίησε 100% αυτή την πρώτη επιτυχία, με ανώτερους δίσκους στο μέλλον.

Ξανάκουσε Kyuss και θα βρεις ομοιότητες. Το Bad Seed είναι τραγούδι Kyuss ας πούμε (οκ, Reload).

#22383

Μονο που δεν συζητουσαμε για την επιδραστικοτητα, αλλα για το επιπεδο πειραματισμου. Σορρυ αλλα τα δυο LOADs εχουν ταξεις μεγεθους περισσοτερο πειραματισμο απο το Κιλεμολ.

3 Likes
#22384

Επίσης, μην ξεχνάμε ότι το μεν ΚΕΑ δημιουργήθηκε από 19-20χρονους χωρίς πολλούς πόρους, ενώ το LOAD από πετυχημένους πλέον 33χρονους με πολύ περισσότερες οικονομικές και όχι μόνο δυνατότητες κλπ.
Οπότε, με τέτοιες συγκρίσεις θα αδικείται πάντα το ΚΕΑ.

1 Like
#22385

Για να καταλαβουμε το μεγεθος της εκρηξης ταλεντου,δημιουργικοτητας,μουσικης εξελιξης ο χρονος μεσα στον οποιο κυκλοφορουν τα τρια πρωτα αλμπουμ ειναι ο μισος απο αυτον που μεσολαβει αναμεσα στο black album και το load

#22386

Ισχυει. Επισης ισχυει το εξης:

Τελος 1981 - 1986 : Εγραψαν 26 τραγουδια σε 4 χρονια
Τελος 1992 - 1996 : Εγραψαν 27 τραγουδια σε 3.5 χρονια

3 Likes
#22387

IMG_1823

10 Likes
#22388

Φεβρουαριος 1997 Ιλλινοι :sunglasses: :boom: :100:
Με ηχο απο κονσολα.

2 Likes
#22389

Απορώ με εσάς που γράφετε ότι σας αρέσει το Invincible Kid πραγματικά, δηλαδή εκεί που ο James λέει οοοοh what a good boy you are με τον τρόπο που το λέει, με πιάνει ετεροντροπή. Και αυτό με πιάνει και σε άλλα κομμάτια του δίσκου. Ναι σίγουρα έχει κάποιες καλές ιδέες αλλά χάνονται στον γενικό αχταρμά.

Έκανα φοβερές προσπάθειες να μου αρέσει όταν βγήκε, σε κάποια σημεία έπεισα και τον εαυτό μου ότι είναι μια χαρά, αλλά είναι ένας δίσκος που δε μπορώ να ακούσω εδώ και πάρα πολλά χρόνια, θα το βάλω αν νιώσω κάπως αλλά μετά το Dirty Window η υπομονή μου εξαντλείται. Δυστυχώς μιλάμε για τον χειρότερο ηχογραφημένο Hetfield ever και αυτό λέει πολλά για την γενική αξία του St. Anger. Ακόμα και ήχος στις κιθάρες είναι άθλιος, δεν είναι μόνο τα ντραμς. Γενικά μιλάμε για παρακμή.

Εν τω μεταξύ όταν ακούω ότι προσπάθησαν να βγάλουν ήχο γκαραζ κτλ με πιάνουν και τα γέλια έχοντας ακούσει το Garage Days από την ίδια μπάντα.