Εγω το λατρευω αυτο το σημειο, και γενικοτερα μου αρεσει παρα πολυ το Invisible Kid. Εχει φοβερο ρεφρεν, ενω το χτισιμο του ριφφ στην εισαγωγη ειναι γαματο. Περι ορεξεως κολοκυθοπιτα, τωρα περι ετεροντροπης κτλ οκ δικαιωμα σου, προσωπικα δεν καταλαβαινω τετοια υπερβολη.
Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα. Δικαίωμά σου, εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω τέτοια υπερβολή.
Έχετε κάνει τις λέξεις να χάσουν το νόημά τους 
Καθολου. Η ετεροντροπη ειναι αρκετα πιο ακραιο συναισθημα απο το να βρισκει καποιος κατι πολυ καλο ή φοβερο ή γαματο.
Επισης, και το εχουμε ξαναπει, δεν ειναι το ιδιο να κραζει καποιος κατι ακραια με το να γουσταρει καποιος κατι υπερβολικα (για σενα) πολυ. Γενικα let people enjoy things ειναι η φαση, δεν ξερω γιατι αποτελει τοσο δυσκολο concept. Εκλεισαν 23 χρονια απο το St. Anger, υπαρχει παντα η επιλογη να αφησετε οποιους γουσταρουν αυτον τον δισκο να γραψουν καποια θετικα πραγματα με αφορμη την επετειο του (που κανενας δεν εγραψε τιποτα υπερβολικο αλλα τελος παντων) χωρις να σκασουν οι σειρηνες, ετσι για αλλαγη μια χρονια. Και του χρονου τα ιδια θα εχουμε βεβαια.
Θα ακούσω οποιοδήποτε τραγούδι από το στανγκερ, το Invisible Kid όμως, ούτε με σφαίρες, δεν υπάρχει για μένα αυτό το κομμάτι, το σκιπάρω σε κλάσματα του δευτερολέπτου αν σκάσει στο shuffle. Νομίζω απο τα χειρότερα, αν όχι το χειρότερο κομμάτι της δισκογραφίας τους…
Σιγά το ακραίο συναισθημα, το νιώθω κάθε μέρα πολλές φορές μάλιστα, έλα στο γραφείο ή άνοιξε την τηλεόραση για μισή ώρα όταν έρθεις Ελλάδα και μου λες
Από τα 11 τραγούδια του St. Anger τα 5 είναι πολύ καλά. Ένα από αυτά τα 5 είναι το Invisible Kid.
Επίσης το Shadows Follows από 72 Seasons είναι κομματάρα.
Συμφωνώ απόλυτα
Εννοειται δε θα κανω κανενα απο τα δυο
Εχω πολλα αλλα πραγματα στην ζωη για τα οποια νιωθω ετεροντροπη (κατα 90% εχουν να κανουν με συμπεριφορα ανθρωπων στην καθημερινη ζωη, το πως ψηφιζουν, το πως συμπεριφερονται στα social media, το τι αποψεις εχουν για τους συνανθρωπους τους κτλ), το Invisible Kid δεν ειναι ενα απο αυτα. Και για να δωσουμε και το τυρακι της ημερας, και μετριο που ειναι το τραγουδι αυτο, και παλι ξεφτιλιζει δισκογραφιες αλλων συγκροτηματων (!)
Οσα και απο την εισοδο του Λεμπρον στο NBA. Φανταζομαι ισχυουν τα ιδια standards και στην περιπτωση του 
, οποτε ας παω να τον αποθεωσω λιγο 
Να πας να κανεις οτι γουσταρεις!
Βεβαια θα πρεπει να το κανεις τον Οκτωβριο, δεν μπηκε τον Ιουνιο στο ΝΒΑ, αλλα ναι, κανε οτι θελεις, τι με νοιαζει εμενα.
Σπευδω , μεινε πανω απο το πληκτρολογιο
Δεν υπαρχει τιποτα καλυτερο απο την συγκριση ενος μουσικου δισκου με εναν αθλητη. Να δω τι αλλα τεχνασματα θα εφευρεθουν!
Προς το παρον περιμενω να πας να κανεις συστασεις σε αλλους που λενε οτι ο ταδε μουσικος εχει βγαλει μονο αριστουργηματα και με τα δεκα προτζεκτς που εχει βγαλει 35 χρονια τωρα. Ενταλμα εχεις βγαλει?
Σε οσους αρέσει το (καθε) st anger, με γεια τους και χαρά τους.
Σε οσους ομως “προσπάθησαν” πολυ να τους αρέσει - και για καθε φορα που κι εγώ προσπαθησα με το στανιο να μου αρεσει κάτι - τι ωραία που θα ηταν αν διναμε το ενα δέκατο αυτης της ενέργειας σε νεα πράγματα, ε; Χωρις να τα απορριπτουμε μετα απο 20 δευτερόλεπτα;
Ε καλα, για καποιους λογους προσπαθησαμε ολοι οσοι προσπαθησαμε. Δεν μας ειχαν κερασει και λιγες απιστευτες στιγμες οι Metallica μεχρι τοτε. Καλα καναμε και προσπαθησαμε, κι εγω ειχα προσπαθησει, αλλα τελικα μηδεν στο πηλικο.
Μα κι εγω προσπάθησα!
Α σαν εμενα με το μισο Tales From The Twilight World δηλαδη! Ωραια θα ηταν δεν λεω.
Τουλάχιστον σου αρεσε το μισό!
Αυτό είναι γενικότερο πρόβλημα. Εν μέρη γιατί ο τρόπος που ακούμε (δε λέω καταναλώνουμε) μουσική άλλαξε λόγο streaming. Άλλο να αγοράσεις κάτι που μοιραία θα πάρει ευκαιρίες, άλλο να βάλεις κάτι να παίζει σαν background (ή και όχι) και αν δε σου αρέσει με μια ακρόαση (πόσο δε μάλλον με ακρόαση ενός κομματιού) να το προσπεράσεις.
Το St. Anger κυκλοφόρησε σε μια εποχή που είχε αυτό το πλεονέκτημα της αγοράς φυσικού format οπότε δεν είναι άμεσα συγκρίσιμο. Σήμερα δε νομίζω να έπαιρνε τόσες ευκαιρίες από τόσο κόσμο, όπως για παράδειγμα δεν πήρε το Lulu (και ναι ακούω ότι δεν ήταν κυκλοφορία των Metallica, αλλα και πάλι…)
Συν φυσικά αυτό που αναφέρει ο Παντελής, ότι δηλαδή κάποιες μπάντες έχουν κερδίσει την επιμονή του ακροατή με την ποιότητα του καταλόγου τους.
Αφιερωμένο σε όσους δεν αρέσει το Invisible kid (στα κορυφαία του άλμπουμ, μετά την υπερκομματάρα Unnamed feeling και μαζί με St. Anger, Sweet Amber, SKOM, All within my hands, Purify):
I’m OK, just go away
Into distance let me fade
I’m OK, just go away
I’m OK, but please don’t stray too far
Για Νόμπελ λογοτεχνίας οι στιχοι 