Και updated version για το hollow knight
Και στεναχωριόμουν που το τελειώνω… ![]()
Πάμε μωρή Team Cherry!!
Και φυσικά έχουμε και την πολύ ωραία αναφορά σε Dark Souls και το Έπος Επών (το Berserk ντε), με τον Guts σε μορφή εντόμου ![]()
Προφανώς και αγάπησα ακόμα περισσότερο το παιχνίδι, δεν ήθελα και πολύ.
Το Hollow Knight το πήρα επιτέλους πριν 1 βδομάδα από GOG, το τερμάτισα σε 4 μέρες με 85% completion, και τώρα είμαι στο 91%, χωρίς walkthrough, τουλάχιστον προς το παρόν.
Ναι. Κάψιμο. Μεγάλο.
Κάποια συνοπτικά σχόλια:
-
Τα προφανή, δηλαδή μοναδικό art direction, level design που κοιτάζει στα μάτια το 1ο Dark Souls, υπέροχη μουσική, setting και κόσμος στον οποίο βυθίζεσαι και δε χορταίνεις να περιπλανιέσαι.
-
Ίσως να είμαι πολύ εξοικειωμένος με το είδος πλέον, αλλά το main game δε μου φάνηκε καθόλου δύσκολο. Νομίζω πως ήξερα πάνω κάτω τι θα παίξω και το πήγα τρένο, όλα τα bosses τα έβγαλα 1st try, εκτός από Mantis Lords (3), Hollow Knight (3) και Flukemarm (10 περίπου, την είχα βρει αρκετά νωρίς και χωρίς πολλά charms. Επέστρεψα αργότερα). Γενικά δεν ξέρω, ίσως να έκανα κάπως ανορθόδοξη εξερεύνηση και από πολύ νωρίς έβαλα το charm με το poison στο healαρισμα, εκείνο που πετάει αγκάθια όταν τρώω damage και το shielding όταν healαρω, σε όλο το παιχνίδι δε τα έβγαλα και απλά δε με αγγίζει (σχεδόν) τίποτα, βόλτα στο metroidvania πάρκο.
-
Το platforming ανά φάσεις γίνεται απαιτητικό, κυρίως σε περιοχές με grubs, ειδικά εκείνο στο Crystal Peak, τέρμα δεξιά στο χάρτη. Συνολικά το πιο απαιτητικό μου φάνηκε μάλλον στο Queen’s Garden, και εκεί είχε ζόρικο grub με αγκάθια. Εντωμεταξύ είναι τόσο γλυκούλικα που με αποζημιώνουν με τις φωνούλες τους. Βέβαια τίποτα δε συγκρίνεται με τις λεπίδες στο White Palace στο οποίο μπήκα χθες, οριακά άλλο παιχνίδι, αλλά αν δεν κάνω λάθος αυτό είναι DLC, οπότε αναμενόμενο. Επίσης Colosseum of Fools τις πρώτες 2 προκλήσεις τις έβγαλα με την 1η, η τρίτη πρόκληση (και τελευταία?) ήδη μου έχει πάρει 10+, απότομη αύξηση δυσκολίας νομίζω.
Το πλάνο μου προς το παρόν είναι να συνεχίσω με White Palace, δεν ξέρω πόσο ακόμα έχει, ξεκλείδωσα 2 ασανσέρ και το καθένα με πάει σε γελοιωδώς ακραία σημεία platform δυσκολίας, μέχρι στιγμής το διασκεδάζω πάντως. Μετά χτένισμα όσο γίνεται για περιοχές που δεν ανακάλυψα, αν και δεν βλέπω κάτι στο χάρτη. Επίσης η πόρτα του Tower of Love? Χμ. Πρόσβαση στο Grim Troupe DLC? Επίσης χμ…
Μετά έχω Pantheon, αλλά θα το αφήσω για τέλος, γιατί δεν με τρελαίνει γενικά το boss rush (αν κατάλαβα από σχόλια σας, τέτοια φάση είναι). Ακόμα θυμάμαι με τρόμο εκείνο του Shovel Knight (άλλο αριστούργημα αυτό, η λέξη knight θα είναι, δε μπορεί).
Αναζήτηση των τελευταίων grubs (αν κρίνω από τις κενές θέσεις στη φωλιά τους, μου μένουν 2? θα δείξει), κομμάτια μάσκας, soul vessels, charms (8 φαίνεται να μου λείπουν), εξερεύνηση collectibles γενικώς.
NPC quests? Εδώ δεν ξέρω ακόμα σε τι φάση είμαι, μου φαίνεται κλασική, αινιγματική περίπτωση soulslike. Το πιο ξεκάθαρο είναι αυτό με το λουλούδι προς το παρόν, να το μεταφέρω hitless μου φαίνεται αρκετά δύσκολο καθώς μιλάμε για τη χειρότερη περιοχή του παιχνιδιού από άποψη tricky platforming.
Ουφ, αυτά προς το παρόν. Θα δω χαλαρά πως θα πάει, αν και σε κάποια φάση θα τσεκάρω κάνα walkthrough αν δω πως απλά περιπλανιέμαι και χάνω χρόνο άσκοπα.
Το παιχνίδι δικαιολογεί πλήρως τη φήμη του, αριστούργημα. Λέω να πάρω και το Silksong τώρα που έχει 15e, αν και δεν πρόκειται να το πιάσω σύντομα, ακόμα είμαι στην Hollow Knight εμπειρία και δε θέλω να βιαστώ.
Το ποστάρατε παραπάνω, αλλά αφού είναι τέλειο ξαναμπαίνει, και λογικά θα γίνει και στάμπα μπλούζας.
Τα ειπες πολυ ομορφα στα παντα. Καηκα κι εγω με αυτο το παιχνιδι, αλλα εσυ ΚΑΗΚΕΣ (για καλο το λεω). Εγω οταν το τερματισα ημουν στο 86% χωρις walkthrough ολη την ωρα, αλλα με μικρες βοηθειες απο δω κι απο κει. Δεν ειχα ουτε τον χρονο ουτε την υπομονη να το παω hardcore.
Δεν ειναι DLC το White Palace, οχι. Αλλα ειναι κατι σαν “endgame” content, παρολο που μπορεις να εχεις προσβαση σε αυτο και χωρις να τερματισεις το παιχνιδι. Και γενικα, το να σκοτωσεις τον Hollow Knight (δηλαδη ο τερματισμος του παιχνιδιου) μπορει να γινει ανα πασα στιγμη (αφου εχεις σκοτωσει τους 3 dreamers προφανως) και δεν σηματοδοτει καποια αλλαγη στο παιχνιδι, το οποιο μου φανηκε περιεργο. Δηλαδη μπορεις ειτε πριν ειτε μετα να πας να εξερευνησεις οτι αλλο θελεις.
Καπως ετσι κι εγω, η 3η προκληση ειναι 10 φορες πιο δυσκολη απο τις αλλες δυο.
Καποια σχολια σε οσα σου απομενουν:
-
Αν βρεις την εισοδο στο Tower Of Love, ξεκλειδωνεις boss που με το που τον σκοτωνεις σου φανερωνει ολες τις τοποθεσιες των grubs στον χαρτη που δεν εχεις σωσει.
-
Προσβαση στο Grimm Troupe = δε θα την ειχα βρει ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ αν δεν διαβαζα οδηγο.
-
Προσβαση στα Pantheons και στην πανεμορφη Godhome περιοχη = μια απο τα ιδια.
-
Οταν εψαξα οτι μπορουσα να ψαξω χωρις οδηγο μου εμεναν 2 κομματια soul vessels, 2 κομματια απο μασκες και 6 charms, αρα σε νιωθω απολυτα. Προσωπικα σε εκεινο το σημειο ανοιξα οδηγο για να τα ολοκληρωσω αυτα. Ειναι καποια που λες WTF.
-
Η αποστολη με το λουλουδι ηταν πολυ πιο απλη απο οτι μου φαινοταν στην αρχη. Υπαρχουν μονοπατια που δεν ειναι ΤΟΣΟ απαιτητικα. Και εννοειται απλα αποφευγεις ολα τα mobs και πας vroom vroom οσο γινεται.
Οχι απλα +1 αλλα +1000 σε καθε λεξη.
Απλως επειδη πλεον ουσιαστικα ειμαι σε αδιεξοδο στο 3ο Pantheon και εχω τελειωσει ΟΛΑ τα υπολοιπα κομματια του παιχνιδιου που μπορω να τελειωσω (Path Of Pain δεν αγγιζω ουτε για πλακα), αυριο κιολας αγοραζω και ξεκιναω Silksong, μιας και ξεκιναει το 16 ημερων winter break μου απο το σχολειο.
ΥΓ. Το White Palace δεν ειναι τεραστιο σε μεγεθος, απλως εχει απαιτητικο platforming. Αλλα αξιζει 100%. Λογικα θα εισαι κοντα στο τελος.
Double post γιατι πρεπει να το αναφερω ξεχωριστα:

^ Sly σου γαμιεται ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ, με κρατας απο το 111% που εχω θεσει ως στοχο ωστε να περασω στο Silksong χωρις τυψεις
Σε κάποια φάση που βρήκα πάλι κλειδί ήμουν σε δίλλημα για το αν θα επέλεγα τη σαρκοφάγο ή μια πόρτα στη City of Tears, τελικά λόγω coolness επέλεξα τη σαρκοφάγο ![]()
Έπαιξα πάλι λίγο και πήγα 94%, έφαγα τον Prince Zote, έκανα μια βόλτα Crystal Peaks και βρήκα το κλειδί του Sly, επιτέλους ξόδεψα λίγα χρήματα από την περιουσία που έχω μαζέψει, άνοιξα και την πόρτα του Soul Master με το κλειδί που αγόρασα, μια χαρά. Είναι ωραίο να ανακαλύπτεις μόνος σου πράγματα, αλλά βλέπω τον χάρτη και δεν ξέρω αν είμαι σε φάση να τον χτενίσω από την αρχή, μάλλον μετά της γιορτές. Προς το παρόν λεω να συνεχίσω White Palace.
Επίσης τα φράγκα που έχω μαζέψει λέω να τα κάνω donation κάτω σε ένα shrine του King, λογικά κάτι θα γίνει, αφού δεν πρόκειται να ξοδευτούν κιόλας…
Επίσης κλαίω με την τύπισσα που είχε την τράπεζα, και την βρήκα τυχαία να κάνει σπα με τα χρήματα μου ![]()
Προτεινω να κρατησεις 36000 Geo για οταν ξεκλειδωσεις το Grimm Troupe, τυχαιο νουμερο, ετσι το λεω…
Δεν της εδωσα ποτε ουτε φραγκο γιατι σιχαινομαι τραπεζιτες, και εμαθα απο φιλο μου τι σου κανει μετα στο παιχνιδι. Βεβαια ετσι δεν ειχα την ικανοποιηση να την σκοτωσω, δε βαριεσαι. Παιρνεις τα χρηματα σου πισω και με τοκο λεει… χαχαχ, τι υπεροχο παιχνιδι.
Α ναι, αυτο καντο βεβαια. Επιβαλλεται.
Σημερα ξεκλειδωσα 2 απο τα 3 πιο δυσκολα achievements απο οσα εχω ξεκλειδωσει.
Radiance με την 4η αποπειρα (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ boss fight, απο τα καλυτερα στο παιχνιδι).
Soul Tyrant επισης με την 4η αποπειρα, τον σιχαθηκα οσο ειχα σιχαθει και τον Soul Master.
Για παμε. Πρωτες παρατηρησεις.
-
Ηδη μεσα στις πρωτες 3 ωρες καταλαβαινω γιατι γενικα το Silksong θεωρειται πιο δυσκολο συνολικα απο το Hollow Knight. Απο την αρχη του παιχνιδιου το platforming ειναι σε επιπεδο δυσκολιας που στο Hollow Knight θα το εβρισκες στο τελευταιο 1/3 του παιχνιδιου. Επισης, τι φαση που ακομα και καποια γελοια mobs στην δευτερη περιοχη που εξερευνεις σου κοβουν 2 μασκες ζωης με μια απλη επαφη?
-
Πως γινεται να ειναι ΑΚΟΜΑ πιο ομορφο απο το πρωτο παιχνιδι αυτο? Απιστευτη ατμοσφαιρα, και εχω εξερευνησει μονο 3 περιοχες προς το παρον. Καλα το ξεκινημα του παιχνιδιου ειναι φανταστικο, μεσα στα γρασιδια και την φυση (σε αντιθεση με το ξερο γκρι σκηνικο στο HK), ενω και οι περιοχες με τα κοκκαλα και τις λαβες εχουν φανταστικες ατμοσφαιρες.
-
Ειναι δυνατον να αγαπησω το εντομο που σου δινει τον εκαστοτε χαρτη περισσοτερο απο τον λατρεμενο Cornifer? Κι ομως ειναι. H Shakra με τα ρωσικα της ειναι απλως αψογη.
-
Μου αρεσει που αντι να σε πεταξει σε εναν κοσμο διχως να εχεις ιδεα τι πρεπει να κανεις, υπαρχουν ενα βασικο main quest και μερικα side quests ως αντικειμενα στο inventory σου. Εχει και την μαγεια του βεβαια το “δεν εχω ιδεα τι κανω και απλα παω γυρω γυρω μεχρι να βρω τι πρεπει να κανω”, αλλα σε αυτην την φαση γουσταρω την λιγο περισσοτερο γραμμικη πορεια του παιχνιδιου, η οποια στηριζεται και απο τα Acts. Ειμαι σιγουρος βεβαια οτι στην συνεχεια θα γινει πιο χαοτικο το παιχνιδι.
-
Εγκρινω χιλιες φορες τις αισθητικες/ονομαστικες αλλαγες στα διαφορα στοιχεια του παιχνιδιου, που ομως κρατανε τον χαρακτηρα του πρωτου. Αντι για stags εχουμε bell beasts, αντι για grubs σωζουμε ψυλλους, αντι για geo εχουμε τις κοκκινες μπιλιες ως currency, κ.ο.κ. Μονο τα παγκακια εχουν κρατησει ουσιαστικα το ονομα τους, αλλα κι αυτα εχουν μια διαφορα αισθητικα. Ολο αυτο δινει την τελεια ισορροπια για μενα στο familiarity και στο να νιωθεις οτι παιζεις κατι καινουριο.
Αναμενεται τρελο καψιμο και με αυτο το παιχνιδακι λοιπον. Ειναι ωραια φαση το οτι ανακαλυψα την φαση πριν 2 μηνες και μπορεσα να τα παιξω back to back.
Καηκα αρκετα (για τα δικα μου δεδομενα εστω) και μεσα σε μια βδομαδα εφτασα σε αυτο που υποθετω πως ειναι το τελος του ACT 1 , αφου μολις πριν μιση ωρα αντιμετωπισα για πρωτη φορα την Last Judge. Με ξεφτιλισε μεσα σε περιπου 7 δευτερολεπτα.
Το ranking μου για τις περιοχες του παιχνιδιου ως τωρα:
- Shellwood - γουσταρω βαλτους, λουλουδια, κατακορυφη εξερευνηση, μουσικαρα, ολα τελεια
- Far Fields - ναι κι αλλες πρασιναδες, ωραια εξερευνηση, ομορφιες γενικα
- Deep Docks - λαβα, εντομα εργατες με κρανη, πιδακες ατμου, 4th Chorus, απιστευτα aesthetics
- Moss Grotto + Moss Home - κι αλλες πρασιναδες, ναι ειμαι biased, πανεμορφη εκκινηση
- Bellheart - η πολη με τις καμπανες, θα εμπαινε πιο ψηλα αλλα ειναι πολυ μικρη περιοχη
- Blasted Steps - η καλυτερη μουσικη στο παιχνιδι, αμμος και σκουληκια, τιγκα Dune φαση
- The Marrow - κοκκαλα παντου, γκριζο παντου, μια χαρα θυμισε και Hollow Knight
- The Slab - η φυλακη… τα εσπασε το escape mission, φανταστικο βασικα ισως ανεβει
- Hunter’s March - γαμημενα κοκκινα μυρμηγκια παντου
- Greymoor - κωλοπουλα, μακραν η πιο μισητη μου περιοχη και στα 2 παιχνιδια
Χωρις να πολυλογω = Silksong > Hollow Knight (!)
Lost Lace…αφηνω το τελείωμα για την ώρα, δεν μπορώ άλλο μετά από τις πολλές δεκάδες φορές που έχω χάσει…ξεκινάω Silent Hill f.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν μπορώ να την κάνω, απελπισία…
Ποια ειναι η Ευα?
Λοιπον δεν ξερω αν ειμαι νουμπας ή αν συνηθισα τον τουμπανιαρισμενο μου Knight απο το Hollow Knight με τις 11 μασκες και ολα τα καλουδια, αλλα προς το παρον το Silksong μου φαινεται αισθητα πιο δυσκολο ως παιχνιδι. Ειμαι θεωρητικα στο δευτερο μισο του Act II και εχω ηδη παιξει 40 ωρες. Βεβαια οταν παιζω ενα παιχνιδι γουσταρω να κανω οσο περισσοτερο exploration μπορω και να σκοτωσω ολα τα bosses, να τελειωσω ολα τα side quests κτλ, αλλιως αυτο το νουμερο θα ηταν καπου 20 ωρες.
Το Sinner’s Road μου φανηκε εντελως σπαστικο και ενοχλητικο, αλλα το εβγαλα ολο ψιλο-ευκολα. Απλως απο ενα σημειο και μετα αποφασισα οτι οταν βλεπω κατσαριδοσκυλα απλα ΤΡΕΧΩ. Παρολα αυτα, δεν ακολουθησα αυτον τον δρομο για να φτασω στο Citadel. Επεστρεψα στην αμμο για να σκοτωσω Last Judge.
Εκει που κολλησα αρκετα ηταν The Last Judge, αφου ημουν με 5 μασκες και χωρις πολλα πολλα καλουδια. Πρεπει να την επαιξα πανω απο 25 φορες μεχρι να την σκοτωσω. Η φαση που καθε χτυπημα σου τρωει 2 μασκες ειναι απιστευτα σπαστικη, και δεν εγκρινω. Αυτο σημαινει οτι εχω 3 hit points, για παιχνιδι που εχει ηδη δυσκολια σε platforming κτλ.
Ακομα κι ετσι, η Last Judge δεν ηταν ΚΑΝ το boss που με δυσκολεψε περισσοτερο. Αυτο ηταν η Savage Bellfly στην δευτερη της εκφανση, και ναι, το ξερω οτι ειναι προαιρετικο boss, αλλα she had to die. Γινεται ενας χαμος απο λαβα, πλατφορμες που εξαφανιζονται, γρηγορη κινηση του boss, και minions τα οποια πετανε λαβα και ακυρωνουν κι αλλες πλατφορμες, και χωρις υπερβολη πεθανα σιγουρα τουλαχιστον 40 φορες μεχρι να την σκοτωσω. Αν ειχα ανακαλυψει οτι μπορεις να φυγεις απο την περιοχη του boss και να πας να κανεις healing (ή ακομα καλυτερα να περιμενεις να εξαφανιστουν τα mobs), τοτε θα την ειχα σκοτωσει στις 10 φορες το πολυ.
Επισης εφαγα τα εξης bosses του Act II και μπορω να πω οτι μου αρεσαν παρα πολυ ολα ως fights:
- Cogwork Dancers - ζητημα να πηρε 5-6 αποπειρες, πανεμορφο boss
- Trobbio - μεγαλος τρομπας, αλλα το καταευχαριστηθηκα το fight, πεθανε στην 3η αποπειρα
- Forebrothers Signis and Gron - μεγαλοι γαμιοληδες, μου πηρε σιγουρα 10-15 αποπειρες
Ισως να απεβαλα τις αναμνησεις απο καποια boss fights του Hollow Knight ως τραυματικες εμπειριες, αλλα εχω την εντυπωση πως το Silksong εχει κατα μεσο ορο πιο δυσκολα boss fights.
Τελευταια σκεψη: Σιχαινομαι το ability με τα δαχτυλιδια, που πρεπει να χωσω την βελονα μου μεσα και να κινηθω και γρηγορα σε περιοχες οπως το γαμημενο το Mount Fay, στο οποιο μολις εφτασα. Θα φυγουν πολλες παναγιες γενικα. Αν σιχαινομαι ενα πραγμα στο videogaming, ειναι το να πρεπει να κανω πραγματα πολυ βιαστικα και με τη μια ολοσωστα, αλλιως πεθαινω. Και μου φαινεται οτι το δευτερο παιχνιδι εχει περισσοτερα απο αυτα.
ΥΓ. Επεσα στο Bilewater κατα λαθος και απλα ειπα με τη μια nope.
Η Ευα εμφανιζεται στο Weavenest Atla αφου παρεις το needolin.
Παρεχει upgrades στα crests (παραπανω tool slots πχ).
Τα 2πλα χιτς ειναι και για μενα η εξτρα δυσκολια του SS παντως.
Mετα το γιορτινο καψιμο με Hades 2 - που θελω 2-3 runs για platinum και με κουρασε αλλα το λατρεψα - θα επιστρεψω μαλλον Silksong για να το ξαναπαιξω/τελευταια cheevos.
Εχω παρει το Needolin ηδη απο το Act 1 αλλα δεν επεστρεψα παντου στον χαρτη να βρω ολες τις πορτες με την Weaver’s mask που ανοιγεις με το μαντολινο σου. Το παιχνιδι ειναι ΤΟΣΟ τεραστιο που μια απο τις μεγαλυτερες απολαυσεις ειναι να πας πισω και να ξεκλειδωνεις αλλες περιοχες (το ιδιο ατου ειχε και το Hollow Knight) αλλα αυτη καπως μου ξεφυγε.
Πω πω κανα 2 θεσουλες στο Crest ακομα θα ηταν ωραιες… θα παω να την βρω αφου τελειωσω με Mount Fay. Ποσο το σιχαινομαι το Mount Fay ![]()
Τελος. Δεν περιμενα να με προστατευει ΚΑΙ απο το κρυο το γουνακι.
Οι μπασταρδοι της Team Cherry εχουν ανακαλυψει τον τροπο να σε κανουν να βριζεις θεους και δαιμονες για ωρες, ωστε να σου δωσουν την ΚΑΘΑΡΣΗ με το που τελειωνεις κατι πολυ δυσκολο. Μερικα απο τα συναισθηματα που εχω νιωσει παιζοντας αυτα τα δυο παιχνιδια συγκρινονται μονο με την γεννηση του παιδιου μου.
Επιτέλους την έκανα. Τέλος λοιπόν προς το παρόν και μέχρι να βγει το dlc, ένα μαγικό, μεγαλειώδες ταξίδι που θα μου μείνει αξέχαστο.
Βέβαια…για κάποιο λόγο και ενώ πίστευα ότι έχω κάνει σχεδόν τα πάντα τελείωσα με 99%.
Και αυτό όπως καταλαβαίνετε είναι άκρως εκνευριστικο… ![]()
Ξεκινησα λοιπον το Path of Pain των τελευταιων achievements … ακολουθωντας φυσικα οδηγο και με πολυ υπομονη.
Ουσιαστικα το Speedrunner μου πηρε 2 failed runs, το πρωτο το παρατησα καπου στις 5:22 ωρες στη Lace και με βοηθησε να κανω practice για το “καλο” run.
Ανακαλυψα παντως και τη διαδικασια που κανεις backup τα saves σου, που ειναι πολυ χρησιμο σε τετοια achievements. Οπως και στο να τα μοιραζεσαι
οποτε αν θελει καποιος κανενα απο τα saves μου , ευχαριστως.
Επομενα λογικα Speedy Completion και Twisted Child πριν τα ανωμαλα steel.
Τα bosses παντως που με δυσκολεψαν (μου πηρε πανω απο 1-2 αποπειρες) ξαναπαιζοντας, ηταν το Moorwing(lol), η περιοχη του Mist (πρεπει να εκανα 30λεπτα εκει και πανω) , και φυσικα το gauntlet των High Halls (το χειροτερο) και η Lace (την οποια βρηκα cheeso-τακτικ και εφυγε ευκολα στο τελος).
Mετά κόπων και βασάνων και εν διαμέσου αρκετά δύσκολων συνθηκών, η Τέχνη δεν ξεχνιέται και τίτλοι τέλους με 100% completion
Θα έκανα μακροσκελή post -και ίσως κάνω άλλη στιγμή- αλλά έχοντας αφήσει να περάσουν μέρες και να το χωνέψω όσο το δυνατόν καλύτερα, προσωπικά νομίζω πως ο θρόνος του καλύτερου metroidvania ever του ανήκει ολοκληρωτικά: δεν εξελίσσει απλά τον προκάτοχό του (ΤΟ metroidvania) αλλά τον απογειώνει, ενώ καταφέρνει να ανταποκριθεί και στις ήδη τεράστιες προσδοκίες - τι να ανταποκριθεί δηλαδή, τις κάνει κομμάτια!!!
Όπως είχα γράψει και κάποια στιγμή νωρίτερα, αν κάτι μου έλειψε λίγο ήταν η μοναξιά του HΚ και το αντίστοιχα πολύ εσωτερικό του ταξιδιού του πρωταγωνιστή, κυριολεκτικά στον πάτο/άβυσσο της ύπαρξής του - αλλά από την άλλη, το ταξίδι της Hornet προς την κορυφή και ο αντιδιαμετρικά αντίθετος της ρόλος από τον Knight (ως ένας χαρακτήρας πολύ ομιλητικός, με σπάνιο ήθος και φορέας της ελπίδας και όχι του θανάτου) με έκαναν πολλές φορές να συγκινηθώ (οκ το ξαναλέω, το escape from the Abyss level είναι πεμπτουσία gaming εμπειρίας, σαν μέσο όχι απλά οπτικό αλλά imersive) και να κάνω ένα πολύ δύσκολο για εμένα change of heart απέναντι σε κάτι λιγότερο μοναχικό (δηλαδή λίγο εκτός των νερών μου, αναφορικά με το πως μου προτιμώ να βιώνω τέτοιες ιστορίες) αλλά φοβερά impactfull σαν ταξίδι…
Γραφικά, χειρισμός, bosses, pace, ιστορία, μουσική, npcs, νέες περιοχές κτλ όλα 10άρι ακατέβατο - μιλάμε για generational GOAT παιχνίδι, όχι ψέματα… το ότι είναι τόσο δύσκολο δεν αφαιρεί τίποτα από την εμπειρία - να πω πως μερικά σημεία θα τα ήθελα λίγο πιο εύκολα, δεν θα είναι ψέμα… όμως όπως και ο προκάτοχός του, δίκαιο μέχρι το τελευταίο pixel του
Rankings τώρα bosses κτλ - bring it on ![]()
Αναμένουμε DLC να γαμηθεί το σύμπαν ![]()




