Τί να το κάνεις το χέρι αν δεν έχεις έμπνευση. Από τότε που έφυγε από την μπάντα ο Randal Shawver (το μακρινό 1996) o Schaffer βάλτωσε συνθετικά. Κανείς δεν μπορεί να κρατήσει μπάντα για 20-30-40 χρόνια μόνος του σε συνθετικό επίπεδο. Η έμπνευση εύκολα στερεύει και αν δεν έχεις έναν ικανό συμπαίκτη να σε καλύπτει, τότε είναι θέμα χρόνου να βαλτώσεις. Ολόκληρος Steve Harris και έχει άξιους παρτνέρ δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια με διαφορετικά στυλ, άλλοτε πιο εμπορικά, άλλοτε πιο πιασσάρικα.
Για να μη πω για τις μουσικές γνώσεις του Schaffer (τις οποίες δεν διαθέτει). Ο Shawver είχε πει κάποτε σε συνέντευξη που είχα διαβάσει σε γαλλικό περιοδικό το 1999 (τότε ζούσα στο Βέλγιο), ότι ο Jon δεν ξέρει να γράφει αρμονίες (κάτι τέτοιο θυμάμαι). Όλα τα σολο τα έχω γράψει εγώ και ότι γενικά δεν σκαμπάζει από νότες. Είναι αυτοδίδακτος, 100% ακουστικός τύπος και πάντα τον διόρθωνα εγώ σε αρμονίες, μελωδίες και σολο. Αυτά θυμάμαι να είχε πει.
Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα 4 άλμπουμ είναι κορυφαία και θεωρούνται κλασσικά . Ναι μεν έχει γράψει τα περισσότερα κομμάτια, αλλά υπάρχουν αρκετά με την υπογραφή του Shawver αλλά και του τότε μπασίστα (νομίζω Abel λεγόταν). Ήδη από το Something Wicked άρχισε να φαίνεται το συνθετικό τέλμα, σε ένα (κατά την άποψή μου) άνισο άλμπουμ το οποίο όμως γνώρισε εμπορική επιτυχία πιο πολύ από κεκτημένη ταχύτητα των προηγούμενων ετών (εντάξει είχε 4-5 γαμάτα τραγούδια). Αναλαμπές σίγουρα υπάρχουν με κομμάτια τα οποία μπορείς να πεις πολύ καλά (κυρίως σε Horror Show και Dystopia), αλλά σε γενικές γραμμές η μονοτονία είναι το κύριο χαρακτηριστικό των συνθέσεών του.
EDIT: να κάνω ένα edit και να πω πως παραμένει ταλέντο στο πως καλπάζει το χέρι του πάνω στην κιθάρα.
Γνωστα αυτα, αλλωστε ο Σαφφερ εχει πει οτι ειδε τους Metallica λαηβ οταν ηταν 15-16 χρονων και δεν μπορουσε να πιστεψει οτι ο Τζεημς του ειχε κλεψει τις ιδεες χωρις να τις εχει ακουσει καν, και οτι αυτος στην ηλικια των 14 ηταν στο ιδιο επιπεδο με τον Τζεημς στο ΜΑΣΤΕΡ ή κατι τετοιο τελος παντων, ομολογω οτι δεν ειμαι σιγουρος για το επιπεδο delusion του
Ο τελευταίος δίσκος τους πάντως εμένα μου αρέσει υπερβολικά. Περισσότερο και από το dystopia που, αν εξαιρέσεις 3-4 πολύ δυνατά τραγούδια, σαν σύνολο δεν μου λέει και πολλά.
Νομίζω ήταν η περίοδος στην οποία ο Schaffer είχε κάνει εγχείριση στους αυχενικούς σπονδύλους και του είχαν απαγορεύσει οι γιατροί να περιοδεύει εκτενώς.
Μετα υπηρχε και ο αλλος διχασμος,τραγουδια του ripper πως θα τα ελεγε ο barlow,με τι performance και τι αποδοση φωνητικα,ισως καποια δεν ηταν για την φωνη του κιολας.
Περίεργο comeback κάνει ο τύπος αναμασώντας παλιά τραγούδια… Αν και έκανε αντιφαντικές δηλώσεις, που τη μια έλεγε πως όλον τον καιρό που ήταν εκτός δημοσιότητας δημιουργολυσε καινούρια μουσική, και από την άλλη έλεγε πως δεν είχε πια όρεξη να πιάσει κιθάρα στα χέρια του…
Lol, πλάκα θα έχει αυτό το career restart στα σχεδόν 60 του…
Κακο κομματι,αντε το 1ο τρωγεται,αυτο δεν ακουγεται.Με δυο χαρτια καμμενα και τον εαυτο του επισης,δλδ Iced Earth,Demons & Wizards να εχουν μεινει παγωμενα projects,προφανως θα χρησιμοποιησει παλαιο θαμμενο υλικο το οποιο θα παρουσιασει ως κατι νεο ελαφρώς αλλαγμένο.
