Αρχετυπικό κομμάτι από ΚΚ, με ωραίο solo. Εγώ το γουστάρω με χίλια.
Lyric video από τους “ορθόδοξους” Priest.
Αυτά.
Αρχετυπικό κομμάτι από ΚΚ, με ωραίο solo. Εγώ το γουστάρω με χίλια.
Lyric video από τους “ορθόδοξους” Priest.
Αυτά.

Θα ειχε φαση να κανουμε καποια στιγμη κανα top 10 GOAT δισκων να δουμε εκτος απο το Painkiller ποια αλλα 9 βαζουμε 
Ασύλληπτος δισκος
Η αλήθεια είναι ότι από το φόρουμ λείπουν μερικές λίστες ακομα 
Θυμάμαι ότι πήγα τότε στο Metropolis για να αγοράσω τον δίσκο. Μισό-ένα χρόνο πριν δούλευα στο κατάστημα, ήξερα όλον τον κόσμο, είχαν βάλει και εκείνα τα CD players στον τοίχο (γαματη ιδέα) για να ακούς ό,τι ήθελες να αγοράσεις και να αποφασίζεις αν σου κάνει ή όχι.
ΤΟΝ ΆΚΟΥΣΑ. ΤΟΝ ΑΓΌΡΑΣΑ. ΈΤΡΕΞΑ ΣΠΊΤΙ. 30 χρόνια μετα ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ δεν μπορώ να τον ακουσω μόνο μια φορά. ΠΟΤΕ
Συμφωνώ με όλους, αλλά για εμένα δεν είναι καν τριάδα Priest (μην πω τετράδα). Τόσο μεγάλη μπάντα είναι.
Τοτε οι δισκοι - βινυλιο μιλαμε ε;- που κυκλοφορουσαν αν υπηρχε ελληνας διανομεας/αντιπροσωπεια καθυστερουσαν λιγο. Εσκαγαν πρωτα οι εισαγωγες, που ηταν συνηθως πιο ακριβες, περιπου 600-700 δρχ πιο πανω (μην ακουσω κανεναν να πει για 2€ πως κανατε ετσι) και μετα απο 1-2 εβδομαδες εφτανε και η ελληνικη κοπη στα ραφια.
Για πιτσιρικι γ’ γυμνασιου επρεπε να κανω υπομονη για να παρω τον δισκο μεχρι να ερθει η ελληνικη κοπη και θυμαμαι τους πιο μεγαλους στην παρεα που ειχαν δουλεια κτλ ποσο πιο ανετοι ηταν να παρουν το εισαγωγης…δεν εχει σημασια οι 2 εβδομαδες καθυστερηση που πηρα την κυκλοφορια στα χερια μου τοτε γιατι το Painkiller, ειναι μια κυκλοφορια τοσο τεραστια και αναλιωτη στο χρονο που θα ακουγεται ανετα και για τα επομενα 31 χρονια.
Μάλιστα
Όχι ότι υπάρχει… επετηρίδα σε τέτοια θέματα και σίγουρα είναι πολυπαραγοντικό το κατά πόσον θα εκδηλωθεί μια τέτοια πάθηση, αλλά είναι λίγο τραγική ειρωνεία σε ένα συγκρότημα με τρεις εβδομηντάρηδες και έναν εξηντάρη να διαγνωσθεί καρδιοπάθεια σε αυτόν που είναι 40 ετών.
Περαστικά στον άνθρωπο, μακάρι να το ξεπεράσει.
Πολύ κρίμα που ταλαιπωρείται ο αγαπημένος μας Ριτσι , περαστικά του , ταχεία ανάρρωση . Είναι πολύ μικρός ακόμα
ΚΚ PRIEST μόλις κυκλοφόρησε…
Καλό είναι. Με μια φορά τι να πεις βέβαια, αλλά δεν το λες και σπουδαίο. Πάντως, έχει τις στιγμές του.
Παιδικοί στίχοι / Αμήχανος τίτλος κομματιού / Βίντεο-συνονθύλευμα
Πόσο πιο Priest το άτιμο, όμως, ε;
Αλλά, αυτές οι κιθάρες και το ήπιο σημείο… Πολύ όμορφα πράγματα.
Πρώτη ακρόαση και ο δίσκος κυλάει νεράκι. Δεν ανακαλύφθηκε η Αμερική, αλλά δεν προδίδει τους metalheads. Heavy metal μέχρι τα μπούνια και δε χαλάει κανέναν αυτό…
Το παρειγγειλα υπογεγραμμένο από το σάιτ .
Παίζει άνετα χωρίς σκιπ. Καλή παραγωγή. Το τελευταίο κομμάτι κλείνει επικά το δίσκο.
Στιλ σεντζουτσου φάση.
Το ακουσα κι εγω, τιμιο μου φανηκε. Οπως περιμεναμε γεματο αναφορες στα 80s (κυριως) των Priest, συν καποια στοιχεια από τα επόμενα (το πολυ ωραιο Hellfire Thunderbolt μου θυμιζει λιγο One on one- λογω Tim εν μερει αλλα οχι μονο, και αλλα σημεια του δισκου θυμιζουν Demolition, καποια αλλα περισσοτερο Painkiller). Το Metal through and through αγγιζε… Manowar επιπεδα γραφικοτητας και τρουίλας καταντωντας σχεδον κωμικο
(ok σορυ αν ειμαι σπασαρχιδης σε αυτο το σημειο)
Στην πρωτη ακροαση το κομματι που ξεχωρισα περισσοτερο ηταν το Hail for the Priest. Μελωδια, ωραια riffs, ορμητικοτητα και αφθονα leads, αυτα που αγαπησαμε στους priest δηλαδη. Γαματο και το κλεισιμο με το Return of the Sentinel (το τελευταιο τμημα του ειδικα ηταν φανταστικο).
Για νοσταλγικες διαθεσεις και κλασικο heavy metal δεν ειναι καθολου κακο, το αντιθετο.
Συμφωνώ απόλυτα για τη Manowar στιγμή του δίσκου. Τώρα, για κάποιο διεστραμμένο λόγο, μου άρεσε πολύ και πρέπει να το ψάξω αυτό.
Eπίσης σε πολλές στιγμές νόμιζα ότι άκουγα Primal Fear, αν και, εννοείται ότι, συμβαίνει το αντίθετο. (Πόσο τεράστιος είσαι ρε Ralf Scheepers)
Σε γενικές χαρές, πάντως, μια χαρά δίσκος…