Μ’ έβγαλες απ’ την αμήχανη θέση να ήμουν ο πρώτος που θα ανέφερε τον μαλάκα!
5 Likes
Το πρώτο ΜΠΡΖΜ δε μου λέει τίποτα, απ’ του χρόνου έχει ο μπαχτσές.
Αδελφέ μου! 
Και AlleyCat ασφαλώς.
Ρίξε και μια επιβεβαίωση τώρα μπασκετόφατσες γιατί μείναμε 7+1
3 Likes
Alleycat φοβερό μαγαζί. Κάθε Παρασκευή - Σάββατο τσίπουρα στο Θησείο ή Μοναστηράκι και μετά μπύρες και μουσικαρες εκεί μέχρι το πρωί.
Γιατί έκλεισε ρε γαμωτο?
Θεώρησε ο ιδιοκτήτης ότι δεν συνέφερε να το συνεχίσει με το τότε ενοίκιο και λοιπά κόστη. Υπήρχε η πρόθεση να βρεθεί ενδεχομένως άλλος χώρος αλλά τελικά δεν προχώρησε ποτέ.
1 Like
Κρίμα. Το πιο πολυσυλλεκτικό μουσικά μαγαζί του χώρου μας. Με ωραίο χώρο και καλές τιμές.
Ωραία ατμόσφαιρα.
1 Like
Πρεπει να ειμαι ο μόνος μεταλλάς που αντιπαθεί τα μεταλλάδικα…
Δοξα και τιμη όμως στο παλιό Le Roi που μέχρι το 1992 έπαιζε πραγματικά blues, και διαφορετικά κάθε βράδυ.
(Μυρίζομαι έναρξη νέου οφτοπικ)
4 Likes
Το θέμα ήταν ότι δεν ήταν μεταλλαδικο. Αυτό μου άρεσε. Ήταν rock bar αλλά με σύχρονη μουσική.
Μέχρι και ρέγκε έχω ακούσει εκεί. Electro. Ritual noise από Covenant. Δεν είχε κολλήματα. Μια Πέμπτη είχε βάλει Isis.
1 Like
Το AlleyCat ε; Ναι, ωραιο ήταν. Όπως και το Mo Better και το Jasmine για ένα διάστημα.
2 Likes
Define “μεταλλάδικο”. Εννοείς την αισθητική, υποθέτω; Ή απλά δεν θες να ακούς έξω την μουσική που ακούς σπίτι;
Με την αισθητική είμαι οκ, με την εξαίρεση του early 90s Χωρίς Ανάσα - πίστα για headbanging;; Αλήθεια τώρα; Με καθρέφτες;!
Περισσότερο με ενοχλούσε πόσο safe, προβλέψιμες και βαρετές ήταν πάντα οι μουσικές επιλογές. Τα ίδια από Maiden, Metallica, priest, over and over again.
Νομίζω το jasmine κάπου το 97 πρέπει να είχε έναν ωραίο dj που έβαζε διαφορετικά πράγματα, μάθαινες και κάτι.
3 Likes
Από όσα έχω ζήσει εγώ σαν μικρότερος, νομίζω πως πλέον είναι καλύτερα τα πράγματα, τουλάχιστον στην Αθήνα. Μπορείς να πετύχεις βραδιές για όλα τα γούστα και σίγουρα έχει μειωθεί η “κασέτα”, ανάλογα πάντα με το μαγαζί/τον dj/την ημέρα/το event. Μιλάω για το ευρύτερο φάσμα του ροκ/μέταλ.
3 Likes
Οοοοοοοοοοχχχχχχιιιιιιιιι!!! Γιατί ξέθαψες αυτή την εικόνα από την βαθειά κατάψυξη του υποσυνείδητου μου;;; Γιατί;;;;; 
5 Likes
Μαλακα, headbanging με λοξό βλέμμα στο καθρέφτη και μετά φτιάξιμο του μαλλιού.
Noone can unsee that.
7 Likes
Παίδες υπάρχει και το θρεντ με τα ροκομαγαζα^^ εμένα πάλι το Χωρίς Ανάσα μου άρεσε 
2 Likes
Έχει πλάκα πάντως πως εδώ στο Galway (που είμαστε μικρή πόλη, κάπου 80 000 ξέρω γω και οι μεταλλαδες είναι το πολύ 100 άτομα) υπάρχει ένδοξο ροκομεταλλαδικο που, με το που μπαίνεις μέσα, αισθάνεσαι τοοοοσο οικεία. Ίδιες μουσικές, ίδιες φάτσες, σαν να μπαίνεις στην Tithora!
4 Likes
Υπήρχε και πριν 10 χρόνια και το έχασα;
Χαχα είχα πάει 2-3 φορές, στα late 90s ή early 00s ομως, περίεργη φάση. Εκείνη την εποχή το απόλυτο hard/rock metal μαγαζί για εμένα ήταν οι Φοίνικες στο Νέο Ηράκλειο αν το θυμάται και κανένας άλλος. Στέκι με επίσκεψη κάθε βδομάδα για κάποια χρόνια, καλές τιμες, ροκ μέχρι τις 12 και μετά μετσολ και πολύ καλος τύπος και ο ιδιοκτήτης με τη γυναίκα του.
4 Likes
Τι; Ήσουνα στο Galway;
Γκουχου-γκουχου-γκκκκκκ
(Μου έκατσε λίγο το ποπ-κορν, νοου γουορις 
)
1 Like
Ταξιδιώτης! Έμεινα λίγες μέρες στην πόλη, ήταν το πρώτο ταξίδι στο εξωτερικό με δικά μου μέσα και γύρισα την Ιρλανδία. Πάντα επιδιώκω να πηγαίνω σε rock/metal bars στο εξωτερικό, μου αρέσει να βλέπω ομοιότητες/διαφορές με εμάς εδώ πέρα.
4 Likes