Metal Hammer vs RockHard

Χα, χα, χα! Νόμιζα ότι το είχα κοινοποιήσει ξεκάθαρα χρόνια τώρα ότι το “όνομά” μου συνδέεται άμεσα με την μπάντα, λόγω -προφανώς- και της λατρείας που έχω προς τους Sentenced.

Έχω αναφέρει και στο παρόν νήμα σχετικώς.

Στο Ichor είχε αφιερώσει ολόκληρο το editorial του—πράγμα ασυνήθιστο—ο Χρονοπουλος. Γεγονός που με κάνει να πιστεύω ότι δεν ήταν μόνο ο ενθουσιασμός ο λόγος για τόσο γενναίο promotion.

Απαπαπα, ντροπή, δεν γίνονταν ποτέ τέτοια πράγματα που υπονοείς στην αυτοαποκαλούμενη Μεταλλική Βίβλο.

Κανονικοτατα εγινε. Βεβαια, πεταξανε τον μπασιστα Michael Anthony και επαιξε στη θεση του ο γιος του Eddie, αλλα τα αδερφια ξαναπαιξανε οντως ζωντανα με τον DLR, απο το 2007 μεχρι το 2015 αν θυμαμαι καλα.

Μια που αναφέρθηκε, για πείτε κάποιες περιπτώσεις που θεωρείτε ότι το Χάμερ προσπάθησε (και είτε τα κατάφερε είτε όχι) να σπρώξει κάποιο συγκρότημα ή άλμπουμ, δηλαδή με ύποπτα μεγάλη αποθέωση.

Εγώ ας πούμε μια περίοδο ήμουν σχεδόν πεπεισμένος ότι στο Χάμερ προσπαθούσαν να φτιάξουν κοινό στην Ελλάδα για τους Orphaned Land.

1 Like

Διάβαζα Hammer από το 1991 ως το 2009, τα μεγαλύτερα σκάνδαλα ήταν το Glory To The Brave των Hammerfall και το Triumph Of Steel των Manowar. Το πρώτο από την εταιρεία, το δεύτερο απλά για να κονομησει το rock city.

1 Like

Αν και μου ψιλοαρέσει το Triumph, το ακούω (edit - αυτό που λες εννοώ :stuck_out_tongue:)

Δεκάρι; :sweat_smile:

1 Like

Κι εμένα μου αρέσει. Ουσιαστικά η κριτική του κάλυψε τον χώρο ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΙΤΙΚΩΝ. Δεν ξανάγινε τέτοιο πράγμα.

Jesus…

Εγω θα πω για nightstalker, vic. Δεν τα θεωρω καν metal , τα σιχαινομαι ολα αυτ τα και καλα μποαφο συγκροτηματα απλα επειδη ειναι και καλα της μοδας μπαντες τις προωθουν και στο περιοδικο και στα social τους. Αυτη ειναι η γνωμη μου. Sorry

1 Like

Nightstalker δεν άκουγα ποτέ οπότε δεν θα εκφέρω γνώμη περί προώθησης. Περί VIC: Καταλαβαίνω γιατί το λες γιατί απ’ ό,τι έχω καταλάβει (και ακούσει) ειδικά ο Χρονόπουλος πρέπει να το έχει παρακάνει με την αποθέωση. Πάντως: πρώτον, δεν νομίζω να θεωρεί κανείς ότι παίζουν μέταλ, λογικά αναφέρονται στο περιοδικό επειδή είναι συγκρότημα “metal adjacent” που λέμε και στο χωριό - ροκ με σκληρές κιθάρες και αισθητική επίσης αρκετά κοντά στον ευρύτερο μέταλ χώρο. Δεύτερον, μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς ότι η απήχηση των VIC είναι πλατιά και δεν περιορίζεται στους μεταλλάδες, οπότε δεν ξέρω αν θα είχε καν νόημα να αναλάβει ένα μέταλ περιοδικό να τους σπρώξει.

Αυτό το αποθέωσαν και τα 2–τότε—metal έντυπα βέβαια. Και για να είμαστε δίκαιοι, οι Hammerfall είχαν σχετική επιτυχία και αντίστοιχα καλές κριτικές και εκτός Ελλάδας (πχ Γερμανία)
Οι Grave Digger ήταν ίσως πιο τρανταχτό παράδειγμα γιατί το Tunes of War δεν έκανε τόσο ντόρο πουθενά αλλού. Και στα προηγούμενα (πχ Heart of Darkness) ή επόμενα—πλην του Knights of the Cross—τους ξέγραψαν.

κι εγώ θα πω ότι αβάντα και σπρωξιμο έπεσε ιδιαίτερα στις ελληνικές μπάντες , Nightstalker, VIC , Planet κλπ στονερ ρεύμα

2 Likes

Εγω θα κανω και τον δικηγορο του διαβολου λιγο και θα πω οτι δεν ειναι ολα σκοτεινες συνομωσιες και “τα παιρνουν απο τις εταιρειες”. Παλιοτερα πχ που ηταν ολοι μαζι σε ενα γραφειο, δεν ειναι περιεργο να ακουσει καποιος κατι και να πορωθουν ολοι, οποτε να βγαινει το πνευμα οτι, α το σπρωχνει ολο το περιοδικο.

Οσο για τις Ελληνικες μπαντες, σκεφτειτε οτι στον χωρο ολοι γνωστοι και φιλοι ειναι, δεν μου φαινεται περιεργο υποσυνειδητα ακομα να εισαι πιο ηπιος η πιο αποθεωτικος απ’οσο πρεπει προς ατομα που τα θεωρεις φιλους πχ.

Δεν λεω οτι ολα τα “σκοτεινα” σεναρια δεν ισχυουν, αλλα συνηθως δεν ειναι ετσι. Ωντας στον χωρο (βγαζαμε webzine πολλα χρονια) εχω να πω οτι δεν ειχαμε ποτε καμια “συσταση” η πιεση για βαθμο (το μονο βρισιμο επεφτε γιατι δεν ανεβαζαμε κριτικες) και ναι μεν η δυναμη μας ηταν ελαχιστη σε σχεση με το Χαμμερ οποτε ποιος μας γαμαει, απο την αλλη ειμασταν τοσο μικροι και αρα πολυ πιο ευκολοι να μας επηρεασεις. Εχουν πεσει επικα θαψιματα σε δισκους που τους προωθουσαν οι εταιρειες ως το next big thing πχ και ποτε δεν ειπε κανεις τιποτα.

1 Like

και εγω πιο πολυ τείνω σε αυτην την άποψη. έχοντας γνωρισει ατομα που κάποτε γράφανε σε άλλο έντυπο (rock hard) η φαση ηταν καθαρά οπαδική. όπως γράφουν και τα παιδιά εδώ στο rocking τις δισκοκριτικές. εννοείται οτι έχουν γίνει σπρωξίματα. αλλά να σας πω κάτι , στα 30+ που το παίρνω δεν αισθάνθηκα ποτέ οτι με κορόιδεψαν. να μην συμφωνω με δισκοκριτικες ? άπειρες φορές.

1 Like

Και στο Invader είχε πάρει καλό βαθμό και μάλιστα από αυτή την κριτική πήγα και το αγόρασα χωρίς να έχω ακούσει νότα.
Μια χαρά ντόρο έκανε παντού, στους μεταλλάδες προφανώς, ακόμα περιοδεύουν γι αυτό.

Οταν μιλάμε βέβαια για σπρωξιμο, το review είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

Ειδικά την περίοδο που, ελέω οικονομικής κρίσης, δεν γίνονταν μεγάλες συναυλίες στην Ελλάδα με γκρουπ απ το εξωτερικό και ως αγορά δίσκων είχαμε εξαφανιστεί απ τον χάρτη γενικά, η στροφή προς τα ελληνικά και ειδικά προς το “stoner” (whatever that means / meant) ήταν μία πραγματιστική λύση, ώστε να συνεχίζεται η αιμοδοσία του περιοδικού από γνωστούς και φίλους μπαντών. Οπότε δώστου συνεντεύξεις, εξώφυλλα, κλιπ στο TV War και συνεντεύξεις στο MAD , ανταποκρίσεις συναυλιών, όχι επειδή τα “έπαιρναν” κατ ανάγκη, αλλά γιατί έπρεπε κάποιος να τους διαβάζει.

Και κακά τα ψέμματα, οι μπάντες έβλεπαν αφενός την αναφορά στο ΜΗ ως ένα “παράσημο” και αφετέρου το ΜΗ είχε content και πουλούσε φύλλα για να πάρουν οι φίλοι και τα μέλη της μπάντας. 20 φύλλα παραπάνω; 20. Only print is real…μπαχαχαχα. Αλλιώς σε εποχές πραγματικά πολύ ζόρικες, ποιος θα έδινε 5 ευρώ ή όσο έκανε για να διαβάζει κακογραμμένα ρηβιούζ σε ένα περιοδικό που ήταν εμφανές ότι δεν υπήρχε καν πια επιμέλεια κειμένων, αφου τα ορθογραφικά/συντακτικά έβγαζαν μάτι και online υπήρχαν άλλες ΔΩΡΕΑΝ 30 επιλογές για ενημέρωση με καλυτερα και πληρέστερα κείμενα/αφιερώματα;
Οπότε είχαμε μια win/win κατάσταση μπαντών/περιοδικού, από την οποία ποτέ δεν κατάφερε να βγει το περιοδικό και μπορεί να μη θέλησε κιόλας.
Win win αλλά πολλά παλιά και επιφανή στελέχη αποχώρησαν, επειδή το win δεν αρκούσε βέβαια για να γεμίσει το πιάτο, αλλά αυτά ας τα πουν άλλοι που τα ξέρουν καλύτερα.

Υπήρχαν “payola” καταστάσεις, δλδ πλερουά η μπάντα για συνέντευξη/αφιέρωμα και χίλιες ακόμα υπηρεσίες κτλ; Η απάντηση είναι ναι φυσικά. Δεν θα ήθελα να γράψω προσωπικές εμπειρίες, γιατί δεν είχαμε τελικά καμία δοσοληψία και ο ανθρωπος με τον οποιο μιλήσαμε δεν ειναι πια στην ομάδα του περιοδικού. Είδαμε όμως και λίγο πίσω απ την κουρτίνα με τα όσα καταγγελτικά έγραψε ένα μέλος των Suicidal Angels προσφατα στα σόσιαλ και το ΜΗ επικαλέστηκε την “ιστορικότητά του” ως απάντηση, για όσους το πήραν γραμμή…

4 Likes

Για στείλε ένα λινκ

2 Likes

Ήταν Ιουνιο ή Ιουλιο αν θυμάμαι καλα, στο προφίλ του ντράμερ τους. Ήταν ανοιχτή η ανάρτηση τότε. Δεν μπορώ να το βρω τώρα, αλλά αν το ψάξει κανείς θα το βρει εύκολα λογικά.

1 Like

5 Likes