Δεν κατάλαβα ακριβώς πως κάνεις τη σύνδεση με αυτό που λέω (και δεν αναφερόμουν μόνο στο fact checking), αλλά το peer review system στην εποχή μας είναι στην συντριπτική του πλειοψηφία ένα scam.
Πιθανώς έχει να κάνει με το ότι η έρευνα είναι μια μεγάλη μπίζνα, με κύκλο εργασιών >10δις και με τους εκεί ολιγάρχες (3-4 εκδοτικούς οίκους) να έχουν κύκλο εργασιών >4 δις (δεν ψάχνω λινκς, είμαι στο πόδι αλλά τα νούμερα είναι τέτοιας τάξης μεγέθους). Αυτοί δεν πληρώνουν κανέναν απολύτως επιστήμονα για να κάνει peer review, κανένας δεν ελέγχει αυτόν που κάνει το peer review (οκ, ο editor αλλά ας γελάσουμε) και εν τελεί ένα τεράστιο νούμερο δημοσιεύσεων είναι για τα σκουπίδια.
Πρέπει να πληρώνεις για να δημοσιεύσεις, πρέπει να πληρώνεις για να έχεις access και εν τελεί πάλι κάνεις το checking μόνο σου γιατί το peer review δεν είναι καλό. Δεδομένα οι ερευνητές και κώδικα/μαθηματικα δε δίνουν άρα δεν υπάρχει τρόπος να γίνει reproduce το αποτέλεσμα, έστω για verification. Όποιος διαβάζει papers και δεν κοιτάει αναλυτικά και ελέγχει τα αποτέλεσματα να δει αν είναι ορθά, είναι in για rude awakening.
Και για να μη νομίζεις ότι το λέω τώρα που κάτι έχει πιάσει το μάτι μου ότι ο Μασκ τα έχει βάλει με τους πανεπιστημιακούς, έκανα αυτό το ποστ το 2022, διάβασε το άρθρο αν θες
Η λύση σε αυτό (όπως και στη δημοσιογραφία) είναι να μπορεί όποιος θέλει, να δημοσιεύει ό,τι θέλει με κάποιους βασικούς κανόνες. Δεδομένα, μεθοδολογίες, αποτελέσματα, κώδικας, εξελοφυλλα, υπολογισμοί να είναι ανεβασμένοι για να πιστοποιηθούν από τον οποιονδήποτε. Δε χρειαζόμαστε καθηγητή να κάνει review και να ελέγξει τα μαθηματικά, ο οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει (που δε συμβαίνει τώρα, είναι εντελώς κλειστό το σύστημα σχεδόν).
Άρα χονδρικά όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, και κατόπιν με τη βιομηχανική επανάσταση οι έχοντες ήταν οι μόνοι που είχαν είτε ανθρώπους, είτε μηχανές υπό την κατοχή τους (ή εξάρτηση τους αν δεν είναι πολύ γενική αυτή η λέξη) για να τυπώνουν και να πουλάνε τις ειδήσεις. Για να απαντήσουμε το ερώτημα “ναι αλλά δεν ήταν έτσι τότε”, πρέπει να βρούμε έναν ιστορικό ή ερευνητή να μας δείξει τα δεδομένα, ποιοι ήταν όλοι οι εκδότες τις ιστορίας, τι σχέση είχαν με την εξουσία, τι περιουσίες έκαναν και εν γενεί ποια ήταν τα αποτελέσματα που είχε ότι κατείχαν ΜΜΕ. Σήμερα είναι πολύ εύκολο να το κάνουμε αυτό, γιατί το ζούμε real time, ενώ σε όλους αρέσει να λένε “παλιά ήταν καλύτερα, τώρα γαμηθηκε η φάση”, όταν συνήθως δεν μπορούν να το αιτιολογήσουν.
Όταν λέω έχω δίκιο εννοούσα σε νοοτροπία και απόψεις, γι’ αυτό είπα έχετε άδικο, δεν είναι μετρήσιμα. Μπορεί όντως να μη ταιριάζει στην κοσμοθεωρία σας οι άνθρωποι να έχουν το ελεύθερο να λένε ό,τι θέλουν, οπότε το θέλουν και όταν το θέλουν. Αν το πρόβλημα είναι αυτό (που είναι αληθινό)
Εγώ προσωπικά θα προτιμούσα να σπαταλάω πόρους για να μην υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, όχι να περιορίσω ποιος λέει τι. Μάλιστα σπαταλάμε άπειρους πόρους συνολικά για την “παιδεία” των ανθρώπων και εν τελεί καταλήγουμε ότι το πρόβλημα είναι τα social media, και πρέπει να περιορίσουμε ποιος λέει τι.
Με αυτή τη λογική μια χαρά κάνει ο Μασκ και το έχει περιορίσει το μέσο για να βγάλει τα αποτελέσματα που αυτός γουστάρει. Και εσείς αυτό στην ουσία προτείνετε