Οπότε φτάσαμε ένα βήμα πριν το κενό flaming. Το αφήνω εδώ. Ο καθένας ας καταλάβει αυτό που νομίζει.
Σε μενα το μονο προφανες ηταν οτι απο 80 νοσοκομεια της ερευνας, τα 46 ειχαν γιατρους που δεν κανουν σωστα την δουλεια τους, αρκετοι εκ των οποιων πιθανοτατα να ειναι και χριστιανοταλιμπαν.
Αν αυτος που εγραψε το αρθρο ηθελε να υπερβαλει ή να εντυπωσιασει, θα μπορουσε πολυ απλα να γραψει “πανω απο το 50% των νοσοκομειων αρνουνται ιατρικη περιθαλψη σε γυναικες που βρισκοντα\αι σε αναγκη” , και το φανταστικο ειναι πως δε θα ηταν καν ψεμα.
1 Like
Ε κι εσύ, “κενό flaming”, ένα απλό πείραγμα ήταν…
Μην το τραβάς από τα μαλλιά
Στις μπαρούφες είσαι πρώτος.
Η πραγματικότητα και οι άνθρωποι που την αποτελούν πάντα είναι πιο messy απ’οτι θα ήθελαν πολλοί. Αυτό είναι κάτι που οι περισσότεροι δεν αντιλαμβάνονται γενικότερα και απαιτούν καθαρότητα.
Γιατροί να προσπαθούν να αποφύγουν ντόπιους παπάδες (όπως γράφει), άλλοι να θέλουν να τα τσεπώσουν (όπως πάλι γράφει), κάποιες κλινικές να μην έχουν την δυνατότητα να παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες (όπως γράφει αλλά δεν διευκρινίζει πόσες από τις 46 ήταν) κλπ κλπ.
Αυτό δεν σημαίνει πως μας αρέσει η πραγματικότητα, αλλά ούτε πως θα πρέπει να ζουμε στη δική μας πραγματικότητα.
1 Like
Σε όλα αυτά που λες, ακυρώνεις το "“Όχι” σε δωρεάν και δημόσια πρόσβαση στην άμβλωση που ακούστηκε 46 φορές, για οποιοδήποτε λόγο;
Δεν το ακυρώνω, το βάζω στο σωστό πλαίσιο ερμηνείας.
Ο τίτλος δεν κάνει κάποια ερμηνεία, θέτει ένα γεγονός: ότι μια γυναίκα άκουσε 40πόσα “Όχι” σε αίτημα για δωρεάν και δημόσια άμβλωση από ένα σύνολο 80 νοσοκομείων.
Ούτε το άρθρο λέει ότι όλα τα όχι είναι επειδή είναι συνειδητά κατά των αμβλώσεων οι γιατροί ή ειναι χριστιανοταλιμπαν: λέει διάφορους λόγους πίσω από αυτήν την άρνηση, συμπεριλαμβανωμενων όσων αναφέρεις εσύ.
Εν τέλει, τι διαφορετικό προσφέρεις πού θέτει τα πράγματα σε σωστό πλαίσιο;
4 Likes
Γραφει πως ηταν ακριβως δυο οι γυναικολογοι που ανεφεραν πως οι κλινικες δεν ειχαν την δυνατοτητα να παρεχουν την υπηρεσια αυτη, και μαλιστα ο λογος ηταν απλα ελλειψη διαθεσιμοτητας, οχι πως δεν ειχαν τα οργανα και τα μηχανηματα. Το οποιο φυσικα μπορει να ηταν και ψεμα.
Σε άλλο νησί ο γιατρός που ευγενικά αρνήθηκε να παρέχει τις ιατρικές του υπηρεσίες, το απέδωσε στο ενδεχόμενο αφορισμού του από την Εκκλησία. «Διακοπή κύησης δεν μπορεί να γίνει. Είναι λεπτή η θέση μας. Είναι μικρό το νοσοκομείο, μαθαίνονται όλα. Δεν μπορούμε να κάνουμε διακοπές (κύησης), δηλαδή, καταλάβατε. Επίσημα να σας παραπέμψω κάπου…δεν μπορώ. Θα αναζητήσετε μόνη σας κάποιον γιατρό. Το ξέρω ότι είναι νόμιμο, αλλά θα μας αφορίσουν αν γίνει κάτι τέτοιο. Είναι πολύ μικρή η κοινωνία».
^ δεν παιρνουμε σοβαρα τετοιες δικαιολογιες, ουτε ειναι “messy” οπως πας να το ξεπλυνεις, ειναι απλα παρανομο και ανηθικο να αρνηθεις αμβλωση σε γυναικα μεχρι τις 12 εβδομαδες εγκυο.
Τετοιες εκφρασεις χρησιμοποιουν μονο δικηγοροι, ενοχοι εγκληματων, και ξεπλενηδες.
Επισης, υπηρχαν και αλλα 7 νοσοκομεια που δεν απαντησαν ευθεως ναι ή οχι, τα οποια προφανως προστιθενται στα 46 που ειπαν οχι, για ενα τρομακτικο συνολο 53 στα 80 που παραβιαζουν τον νομο, και που λειτουργουν με νοοτροπια παλαιοντολογικη.
1 Like
Το σχόλιο μου περί messy πραγματικότητας και ανθρώπων συνδέεται με πολλές άλλες συζητήσεις που έχουν γίνει εδώ. π.χ. περί Τσόμσκι ή της ένστασης μου όταν ο Quintom έλεγε τη μισή Αμερική Νεάντερταλ.
Αν επιθυμούμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα στην οποία ζούμε καλά θα κάνουμε να καταλάβουμε πρώτα ποια είναι αυτή η πραγματικότητα και να μην φανταζόμαστε ερπετανθρωπους.
Βέβαια η αποχή της αριστεράς από την πολιτική δράση σε αυτό το τραγικό σημείο μας έχει φέρει.
Ποτε δεν εγινε αυτο, αλλα λεμε τωρα. Οι populists επιχειρηματολογουν μονο με strawman.
Η Αμερικη εχει περιπου 350 εκατομμυρια κοσμο πληθυσμο. Τον Τραμπ τον ψηφισε περιπου ενα 20% των συνολικων citizens. Απο αυτο το 20%, δινω στους μισους ενα ελαφρυντικο μεχρι καποιον βαθμο, γιατι ειτε το εχουν μετανιωσει, ειτε ειναι 19χρονα που το εκαναν για την φαση της αντιδρασης, ειτε εχουν φαει προπαγανδα ολη τους την ζωη και δεν καταλαβαινουν καν τι σημαινει αυτο που εκαναν.
Αρα ειπα αμοιβαδες (το διορθωνω απο Νεαντερταλ, οι Νεαντερταλ τουλαχιστον μπορουσαν να σκεφτουν να χρησιμοποιησουν εργαλεια) ενα 10% της Αμερικης και οχι τους μισους. Να εισαι ευγνωμων που ειμαι επιεικης.
1 Like
I do not have skin in your game, αλλα ομολογώ ότι και εγω δεν καταλαβαινω τι θες να πεις ακριβως. Αν θες, το ξεκαθαριζεις
Θέλει να πει (και αν κάνω λάθος ας με διορθώσει) μέσες άκρες, ότι υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που ίσως έχουν(-με) προοδευτικές ας το πούμε ιδέες και τους (μας) ενοχλεί η κοινωνική στροφή προς συντηρητικοποίηση ή ακόμα και προς ακροδεξιά, ωστόσο όλοι αυτοί αφενός δεν κάνουν(-με) σχεδόν τίποτα επί του πρακτέου, παρά μόνο να χαρακτηρίζουν(-με) ως αμόρφωτα σκουπίδια, άλλα underprivileged/working-class άτομα, τα οποία μη βλέποντας οποιαδήποτε άλλη δίοδο έκφρασης πολιτικά, δυστυχώς επιλέγουν να στηρίξουν αυτή τη συντηρητική (εως ακροδεξιά) στροφή διότι μέσα της έχει και κάποια λαϊκίστικα ευκαιριακά οφέλη για τα άτομα αυτά.
Το παραπάνω ως γενικό σχόλιο βέβαια, για το θέμα των αμβλώσεων στα επαρχιακά νοσοκομεία της ελλάδας, θα συμφωνήσω εν γένει με τις τοποθετήσεις του @ManosOrff.
1 Like
Αν το ζητουμενο μας ειναι η (οποια) αριστερα να αγκαλιασει την anti-woke παραφροσυνη μπας και μαζεψει κανα ψηφαλακι απο καναν χουντομπαρμπα τοτε σορυ, αλλα εμενα αυτη η αριστερα δεν μου κανει θα χασει απο εμενα.
1 Like
Δεν είναι αυτό το ζητούμενο, ούτε να αγκαλιάσει ούτε να κάνει ιδεολογικές εκπτώσεις.
Το ζητούμενο είναι να κάνει αισθητή την παρουσία της καθημερινά.
Πηγαν εργαζόμενοι στη βιολαντα να συμπαρασταθουν στο αφεντικό τους που πήγε στα δικαστήρια.
Θελετε κατι αλλο να γραψω; δεν εχω λογια
3 Likes
Απλά η ιστορία επαναλαμβάνεται
1 Like
Υποδοχή ροκ σταρ στον ιδιοκτήτη της Βιολάντα μόλις βγήκε από τα δικαστήρια. Σε αυτόν που τσιγγκουνεύτηκε πριν λίγο καιρό 30.000 ευρώ για μέτρα ασφαλείας στο εργοστάσιο.
Δεν ξερω κατα ποσο ειναι αυθορμητα αυτα.
Απο την αλλη ο κοσμος ειναι αποδεδειγμενα κοντοφθαλμος σε αυτα. Εχουμε δει εργαζομενους σε εργοστασια που δηκητηριαζουν αποδεδειγμενα την περιοχη τους να διαδηλωνουν εναντιον αυτων που αντιδρουν πχ, για να μην χασουν τις δουλειες τους. Δυσκολα βλεπει ο αλλος ενα χιλιοστο παραπερα απο το αυστηρα προσωπικο του συμφερον, οποτε μπορει ο εκαστοτε εργατης να σκεφτεται αυτο. Αμα τον κλεισουν φυλακη θα κλεισει το εργοστασιο, καλα ειμαστε, δεν καηκαμε ζωντανοι αλλωστε, που να ψαχνεις για αλλη δουλεια τωρα.
3 Likes
Δεν είναι, υπάρχει και πανό! 
Πέρα απ’ την πλάκα, δεν ξέρω αν μπορεί να δικαιολογήσει οποιαδήποτε απόλυση το να σταθείς μπροστά απ’ τ’ αμάξι και να χαιρετάς μέσα απ’ το παρμπρίζ ή να χτυπάς ενθαρρυντικά το τζάμι και να λες “μαζί σου, μαζί σου, κράτα γερά”, όταν έχουν πεθάνει 5 άτομα. Δεν ξέρω τι μπορεί να το δικαιολογήσει αυτό.
Μήνυμα κάτω απ’ το βίντεο, ωστόσο:
6 Likes
Εγώ απλά αποπειράθηκα να συνδέσω την αποπολιτικοποίηση της γενικότερης αριστεράς με φαινόμενα όπως το cancel culture το οποίο κυρίως είναι φαινόμενο των νεοφιλελεύθερων “αριστερών” συγκεκριμένα.
Έχοντας στο μυαλό τους ένα κόσμο τέλειο όπου όσοι είναι μαζί τους πρέπει να είναι αψεγάδιαστοι… by default εδώ και δεκαετίες (πολύ πριν την κρίση του 08 που μας έφερε την λαϊκίστικη αντίδραση) σνομπαραν τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, την εργατική τάξη.
Αντί να σταθούν δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους, να τους ακούσουν και να συμπορευτούν μαζί τους κάτω από κάποια κοινά ζητήματα αυτοί συστηματικά τους έδιωχναν μακριά τους και πατερναλιστικά θεωρούσαν πως μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν και αυτοί θα πρέπει να τους ακούσουν.
Χαρακτηριστικά θυμάμαι τον εαυτό μου πριν 20 χρόνια να ακούω ‘στο κόκκινο’ και όταν κάποιος διάβαζε ένα poll σχεδόν πάντα υπήρχε ειδική μνεία για τα σημεία όπου έλεγαν τι πίστευαν οι απόφοιτοι πανεπιστημίων και η όλη φάση συνοδευόταν από σχολιάκια τύπου “ε, όπως καταλαβαίνετε απόφοιτοι πανεπιστημίου είναι αυτοί” λες και το ζητούμενο δεν ήταν να μάθουμε τα θέλω κλπ των ανθρώπων γενικότερα αλλά να επιβεβαιωθεί η ιδέα μας πως υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι κάτοχοι της απόλυτης αλήθειας.
Αυτό το φαινόμενο δεν το ανακάλυψα εγώ, είναι κάτι που έχει παρατηρηθεί από κομμάτι της Σοσιαλιστικής αριστεράς και έχει πάρει διάφορα ονόματα. Συγκεκριμένα την ομάδα υπεύθυνη για όλα αυτά συνήθως την λένε PMC (professional managerial class), άλλοι laptop class ( επειδή συνήθως δουλεύουν με laptop), ο Piketty π.χ. τους λέει Brahmins.
Όταν η “πολιτική” μετατρέπεται κυρίως σε ζήτημα ηθικής καθαρότητας και ατομικής στάσης, απομακρύνεται από υλικά/κοινά συμφέροντα. Αυτό οδηγεί σε αποπολιτικοποίηση με την έννοια ότι χάνεται το πεδίο συλλογικής διαπραγμάτευσης με υπαρκτούς, ατελείς ανθρώπους.
/
Βέβαια η πραγματικότητα ποτέ δεν είναι έτσι. Πάντα αυτός που θα έχεις απέναντι σου θα έχει κάτι. Θα είναι λίγο σεξιστης, ελαφρά ρατσιστής, μπορεί να είναι γιατρός που τα τσεπόνει, να θέλει να βάλει από το παράθυρο τον γιο του στο δημόσιο, μπορεί να μιλάει φιλικά με τον Epstein γιατί ο Epstein του έσωσε αφιλοκερδώς (ή με κέρδος το να έχει να λέει πως έχει φίλο τον Τσόμσκι) ένα σκασμό λεφτά κλπ κλπ.
Μπορεί να “πρέπει” (για να πω ένα προσωπικό παράδειγμα) π.χ. να πας στο δημαρχείο να κάνεις αίτηση με αριθμό πρωτοκόλλου και να βάλεις και βισμα τον αντιδημαρχο απλά για να σου πουν αν ο νεκρός πατέρας σου είχε ολοκληρώσει τη νομιμοποίηση του σπιτιού σου. Από το τηλέφωνο για χίλιους λόγους μπορεί να σε στέλνουν αλλού ή να σε αγνοούν πλήρως.
Θα πρέπει να μας αρέσει αυτή η πραγματικότητα; Όχι, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως γίναμε ξάφνου handmaid’s tale.
Μπορεί έτσι ή λίγο καλύτερα / λίγο χειρότερα να ήταν και πριν 10-20-30 κλπ χρόνια στην Ελλάδα.
Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε την πραγματικότητα πρέπει να καταλάβουμε πως πραγματικά αυτή έχει. Η αποχή, άρνηση κλπ της πραγματικότητας ως έχει είναι ένα βαθιά α-πολιτικο φαινόμενο που όχι τυχαία έχει συμπέσει με τη νεοφιλελεύθερη εποχή του Καπιταλιστικού συστήματος.
Αν η πολιτική γίνει αναζήτηση ηθικά άψογων συμμάχων, τότε απλώς δεν θα υπάρξει πολιτική. Το ερώτημα δεν είναι πώς θα βρούμε τέλειους ανθρώπους, αλλά πώς θα οικοδομήσουμε συμμαχίες με πραγματικούς ανθρώπους μέσα σε ατελείς συνθήκες.
1 Like