Rise Evolve - Mother Of Millions, Need, Poem, Universe217, Playgrounded18/10/19 Αθήνα, Fuzz Club


#1

Mother of Millions & Friends present

“Rise Evolve”

An Evening in Memory of Makis Tsamkosoglou

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019

Fuzz Live Music Club

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου , γιορτάζουμε τη ζωή του Μάκη Τσαμκόσογλου , ενός ανθρώπου που όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε προσωπικά ξέρουμε την αγάπη και το πάθος που είχε για τη μουσική, για την μπάντα του, για ολόκληρη την εγχώρια σκηνή. Οι Need , Poem , Universe217 , Playgrounded και Mother of Millions , καθώς και όλοι όσοι παρευρεθούμε στο Fuzz Live Music Club , θα τον τιμήσουμε και θα τον θυμηθούμε μέσα από τη μουσική, όπως πιστεύουμε πως θα ήθελε και ο ίδιος.

«Ο Μάκης Τσαμκόσογλου ήταν κάτι παραπάνω από ένας ταλαντούχος μουσικός. Ήταν φίλος μας, bandmate και συνοδοιπόρος μας, σε περισσότερα από ένα επίπεδα. Αν έπαιξες ποτέ σου σε μπάντα, ξέρεις σε τι πράγμα αναφέρομαι. Αν μοιράστηκες ποτέ τα όνειρά σου με κάποιον, καταλαβαίνεις πως έχω δίκιο.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπως αυτή, που τα λόγια χάνουν τη σημασία τους. Θα μπορούσαμε να γράψουμε δεκάδες σειρές κειμένου, αναλύοντας το πόση σημασία είχε ο άνθρωπος για τους ανθρώπους του, ή το μουσικό του έργο για τη σκηνή που εκπροσωπούσε, αλλά αποφασίσαμε να αφήσουμε την ίδια μουσική να γράψει τον επίλογο. Αυτό θα ήθελε κι ο ίδιος.

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου, παίζουμε μια συναυλία προς τιμήν του Μάκη Τσαμκόσογλου, του φίλου μας που έφυγε από κοντά μας πρόωρα, κάνοντας αυτό που αγαπάει.

Οι Need, Poem, Universe217, Playgrounded, ακόμη και οι ίδιοι οι Mother of Millions, συνεπικουρούμενοι επί σκηνής από κοντινούς ανθρώπους και ταλαντούχους καλλιτέχνες, θα αποτίσουμε έναν φόρο τιμής στον αγαπημένο μας φίλο, με μουσικές που του άρεσε να ακούει, σαν να ήταν κι ο ίδιος εκεί.

Μάκη θα μας λείψεις!»

Νομιζω επιβαλλεται να εχει δικο της thread αυτη η συναυλια, εξαιρετικη κινηση απο τις μπαντες γιατι πανω απ’ ολα ειμαστε ανθρωποι. Τον ηξερα προσωπικα τον Μακη και ηταν φοβερο παιδι, ευχομαι συλλυπητηρια στην οικογενεια του και μακαρι ο χρονος να καταφερει να επουλωσει καπως τις πληγες τους. Οσοι μπορειτε να τιμησετε, ευχομαι σε sold out.


#2

Μπράβο σου φίλε για τη δημιουργία του topic. Με πρόλαβες, καθώς το είχα στο μυαλό μου μέρες τώρα. Το εισιτήριό μου το έχω αγορασμένο εδώ και σχεδόν ένα μήνα. Αυτή η συναυλία δεν χάνεται, για πολλούς λόγους.

Μουσικά, μιλάμε για μάζωξη "μεγατόνων". All-star κατάσταση, της ποιοτικότερης πλευράς που έχουμε να παρουσιάσουμε σαν ελληνική σκηνή.

Playgrounded: σύγχρονοι, ατμοσφαιρικοί, "φρέσκοι". Η προσωπική μου σχέση με ένα από τα μέλη της μπάντας δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω, άνευ υποκειμενισμού.

Οι Poem μ’ αρέσουν αρκετά και πιστεύω ότι θα έχουμε κάτι σπουδαίο από αυτούς μελλοντικά. Έχω χάσει το μέτρημα αναφορικά με το πόσες φορές έχω ακούσει στο repeat το “False Morality”.

Για τους Need τα λόγια περισσεύουν. Άλλοι θα “έχτιζαν” καριέρες, αν είχαν έστω μισό δίσκο απ’ ό,τι έχουν τα παιδιά. Πολύ δυναμικοί στα live τους.

Universe 217… Εδώ πλέον μιλάμε για μία "τεράστια" (ω, ναι!) μπάντα, που έχει "σφυρηλατήσει" το μέγεθός της στη σκηνή και όχι με δημόσιες σχέσεις. Η αγαπημένη μου ελληνική μπάντα, μακράν της δεύτερης.

Mother of Millions: Πάνω στη καλύτερή της φάση, η μπάντα γνωρίζει την τραγωδία. Το πώς και προς τα πού θα πορευτούν μελλοντικά, δεν το γνωρίζω. Οι 3 δίσκοι τους μου αρκούν για πάντα και όταν χάνεις τον συνοδοιπόρο σου όλες οι αποφάσεις είναι σεβαστές.

Συναισθηματικά, τώρα…

Αμφιταλαντεύομαι, εδώ και κάποιες ημέρες, αν πρέπει να περάσουμε καλά και να "χτυπηθούμε" στη συναυλία, τιμώντας έτσι τη μουσική παρακαταθήκη του Μάκη, ή αν πρέπει να τηρήσουμε μία πιο βουβή, θρηνητική στάση εις μνήμην του εκλιπόντος. Προβλέπω ότι οι ίδιες οι μπάντες (με μπροστάρηδες τους MoM) θα καθοδηγήσουν το κλίμα της βραδιάς.

Για τον Μάκη: Είχα την τύχη, χωρίς να τον γνωρίζω προσωπικά, να τον συναντήσω 2 φορές, εκτός συναυλιακών χώρων (έχω πάω σε 3 live των παιδιών), μία φορά μόνο του στο μετρό και μία φορά με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, μετά από πρόβα. Τη φορά στο μετρό ήταν ήδη στο συρμό και μπαίνοντας εγώ βρέθηκα δίπλα του. Του έπιασα κουβέντα και δήλωσα τεράστιος fan της μπάντας, με ενημέρωσε για τα πλάνα τους, ενώ ανταλλάξαμε και κάνα δύο απόψεις για την ελληνική σκηνή.

Αυτά τα λίγα λεπτά αντίκρυσα έναν άνθρωπο με καθαρό βλέμμα, ταπεινό, αλλά συνάμα με τεράστιο πάθος για τη μουσική εν γένει και τη σκηνή εν προκειμένω (θυμάμαι ότι κουβαλούσε κι ένα μόλις αγορασμένο gadget για τον μουσικό του εξοπλισμό). Νιώθω ότι κάπως έτσι θα ήταν στην καθημερινότητά του.

Στην κηδεία του ήμουν εκεί. Σε αυτήν τη συναυλία - φόρο τιμής θα είμαι επίσης.

Κουράγιο στην οικογένεια και στους κοντινούς του ανθρώπους, ώστε να αντέξουν αυτήν την αδόκητη απώλεια.


#3


Εκεί.


#4

Πήρα εισιτήρια από την πρώτη μέρα και δεν γίνεται να μην είμαστε εκεί.

Γιατί δεν μπορώ καν να συλλάβω τι μπορεί να σημαίνει μια τέτοια απώλεια σε τέτοια ηλικία για τους δικούς του ανθρώπους. Και που το γράφω, σφίγγεται η καρδιά μου.

Γιατί ο άνθρωπος αυτός ήταν κομμάτι του υπέροχου ελληνικού prog οικοδομήματος.

Γιατί αυτό το lineup θα μπορούσε να φιγουράρει αυτοτελώς σε οποιοδήποτε prog fest του κόσμου.


#5

Εκεί, προφανώς, για πάρα πολλούς λόγους. Αλληλεγγύη.

Ο μέγας καθοδηγητής που ονομάζεται Fenriz, είχε πει κάποτε, πως η μουσική είναι ο καλύτερος φίλος που μπορείς να έχεις. Δεν ξεθωριάζει ποτέ, δεν σου γυρνάει την πλάτη ποτέ, δεν σε προδίδει, δεν δεν… Μια τέτοια μέρα, η τέχνη, η μουσική και η απόδοση των συγκροτημάτων αυτών θα δώσει μόνη της το στίγμα. Ένα spiritual healing ας πούμε. Ετσι το εκλαμβάνω. Σκόρπιες σκέψεις αυτά.

Επίσης, αν και δεν είμαι του ιδιώματος, αλλά ούτε και μέγας θιασώτης του support your local scene, δεν γίνεται να μην συμφωνήσω με αυτό το λουτρό αλήθειας.


#6

ΤΕΡΑΣΤΙΑ κινηση απο ολες τις αποψεις, φοβερες μπαντες και ενας ιερος σκοπος. Οταν σκεφτομαι τι συνεβη στον Μακη ανατριχιαζω, πανω που ειχε γινει πατερας και θα αλλαζε η ζωη του… Τι απωλεια σε τοσο μικρη ηλικια…


#7

Αν μαθει κανεις προγραμμα με τις ωρες εμφανισης των συγκροτηματων ας ποσταρει.


#8

To πρόγραμμα της βραδιάς:
20:00 Πόρτες, ταμείο
20:30 POEM
21:15 NEED
22:00 PLAYGROUNDED
22:45 UNIVERSE217
23:30 MOTHER OF MILLIONS


#9

Λίγο περίεργη σειρά εμφάνισης, αλλά ελαχιστότατη σημασία έχει !


#10

Thanks


#11

Υποθέτω ότι η σειρά εμφάνισης αποτελεί επιλογή των MoM, βάσει του με ποιους έχουν μοιραστεί τη σκηνή στο παρελθόν.

Οι Playgrounded ήταν special guests στην παρουσίαση του “Artifacts”, τον περασμένο Μάρτιο, στο Gagarin. Με τους U217 είχαν κάνει μία ιδιαίτερη εμφάνιση στο Τριανόν, πριν κάποια χρόνια.

Όπως είπες, βέβαια, δεν έχει καμία σημασία. Όλοι θα τιμήσουν με το 45λετπό τους τη μνήμη και τη μουσική παρακαταθήκη του Μάκη.


#12

Για όποιον έχει όρεξη να ψαχτεί, υπάρχει μία άκρως ενδιαφέρουσα internet-ική συζήτηση με μέλη μπαντών που θα εμφανιστούν στο αποψινό live.


#13

Link?


#14

Στην ιστοσελίδα του γνωστού περιοδικού.


#15

Θα είμαστε εκεί. Νομίζω ότι πέραν του σκοπού που θεωρώ τόσο σημαντικό, ακόμη και καθαρά σαν live να το δει κανείς είναι ένα μπομπάτο φεστιβάλ με ένα σχεδόν αμελητέο κόστος εισιτηρίου.

Ό,τι καλύτερο λοιπόν για όλους μας να είμαστε εκεί, θα περάσουμε σίγουρα όμορφα και θα βοηθήσουμε έμπρακτα σε μια δύσκολη στιγμή.


#16

Ωραια τα λενε τα παιδια στην συνεντευξη, λιγα αλλα σημαντικα λογια που δειχνουν οτι το σημερινο ειναι κατι παραπανω απο μια συναυλια. Ολοι εκει λοιπον να γιορτασουμε την ζωη και το εργο του Μακη και να βοηθησουμε με την παρουσια μας την οικογενεια του.

Πολυ σημαντικο σημειο το παρακατω

"Για όσους θέλουν να παραβρεθούν αλλά δεν θα μπορέσουν, υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος που μπορούν να συνεισφέρουν;"

"Κώστας: Για το σκοπό αυτό διατίθεται όλο το εισιτήριο και το merch που θα πωλείται τη μέρα της συναυλίας. Αν κάποιος θέλει να στηρίξει αλλά δεν μπορεί να βρίσκεται στη συναυλία, μπορεί να αγοράσει ένα εισιτήριο μέσω Viva. Επίσης να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Fuzz Productions που μας παραχωρεί το χώρο δωρεάν, αλλά και σε όλους τους συντελεστές μπροστά και πίσω από τη σκηνή."

Ευγε στο Fuzz για την δωρεαν παραχωρηση του χωρου και οπως λεει και ο Κωστας οποιος θελει να βοηθησει μπορει να παρει ενα εισιτηριο μεσω Viva, αν φυσικα εχει την δυνατοτητα, ακομα και αν δεν μπορεσει να παρευρεθει, το κοστος ειναι μικρο και η αξια της κινησης τεραστια. Προσωπικα εβγαλα εισιτηριο για 5 ατομα που δεν θα μπορεσουν να ερθουν αλλα ηθελαν με την κινηση τους να βοηθησουν την οικογενεια του Μακη.


#17

Αυτό ΔΕΝ ήταν συναυλία.

Ήταν μια στοιχειωτική εμπειρία.

Η κραυγή της μάνας του Μάκη στην εισαγωγή, θα μας στοιχειώνει πραγματικά για πάντα.

Περισσότερα από αύριο.


#18

So. So you think you can tell.

:pensive: :pensive: :pensive: :pensive:


#19

Δεν ξέρω τι μπορεί να γράψει κανείς για όσα έγιναν προχθές το βράδυ.

Μουσικά, οι 4 μπάντες που υποστήριξαν τους MoM “κούνησαν” τον κόσμο και υπήρχε μία γλυκόπικρη ατμόσφαιρα. Παρακολουθούσαμε ένα φοβερό billing, σε ένα live για καλό σκοπό.

Όλα όμως έγιναν ξεκάθαρα όταν ανέβηκαν οι MoM στη σκηνή. Αυτό το live - “κάθαρση” ήταν ΜΟΝΟ συναίσθημα. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο φορτισμένη που την “έκοβες με το μαχαίρι”. Τα “άδεια” πλήκτρα, οι “κόμποι” στη φωνή, τα κλάμματα, η κραυγή της μάνας, τα βλέμματα στον ουρανό… Η δε εικόνα των παιδιών να κλαίνε στο τέλος αγκαλιασμένοι, ευχαριστώντας τον κόσμο και κοιτώντας στα μάτια τους συγγενείς του Μάκη, είναι τόσο δυνατή που είναι αδύνατον να ξεχαστεί.

Χίλια μπράβο σε όλους τους εμπλεκομένους!


#20

My two cents…

Γενικά η βραδιά θα μείνει στην μνήμη μου. Πολύ ιδιαίτερη.

Poem και Universe 217 σταθερά καλοί. Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια δεν έχουν κάνει το βήμα παραπάνω και δεν θα το κάνουν αν δεν αλλάξουν σοβαρά ρότα. Respect πάντως.

Playgrounded πολύ μπερδεμένη μπάντα. Κάτι σαν post ήταν αυτό; Πολύ ατμόσφαιρα και επαναληψιμότητα, δόσεις ηλεκτρονικής και στο τέλος δεν πολυκαταλάβαινες τι ήθελαν να κάνουν. Εκτιμώ πως αν εστιάσουν και τονίσουν ένα από αυτά τα σημεία (π.χ. το ηλεκτρονικό) ίσως βρουν την ταυτότητά τους, μπούνε κάτω από κάποιο παρακλάδι και προχωρήσουν. Με αυτήν την μορφή δεν μπορούν να κάνουν βήμα παραπάνω.

Need η καλύτερη εγχώρια metal μπάντα για μένα. Ο ήχος δεν ήταν τέλειος και πλέον πιστεύω πως φταίνε οι ίδιοι γι’ αυτό. Αν έπαιζαν με τον ήχο των Mother of Millions θα μιλούσαμε για ηγετική εμφάνιση, όμως δεν προσέχουν αυτό το κομμάτι όσο θα έπρεπε. Ούτε στους δίσκους δηλαδή. Αλλά, με αυτές τις συνθέσεις, με αυτήν την τεράστια προσωπική σφραγίδα που έχουν και με αυτήν την πάντα καυλωμένη απόδοση, δεν χάνουν τα σκήπτρα. Αν φτιάξουν τον ήχο τους, πιέσουν τον Γιάννη να προσπαθήσει λίγο παραπάνω με την φωνή του και συνεχίσουν αυτό το υψηλό επίπεδο συνθέσεων (ίσως πιο μικρές και πιασάρικες βέβαια) θα συνεχίσουν τα σταθερά βήματα μπροστά.

Πάμε όμως στο σημείο που η συναυλία έγινε κάτι μεταβατικό.

Εισαγωγή με πλήκτρα του Μάκη, οι κραυγές της μάνας και το mood άλλαξε ακαριαία, όντως έκοβες την ατμόσφαιρα με μαχαίρι.

Από άποψη απόδοσης, οι MoM είχαν τον ίσως καλύτερο ήχο που έχω ακούσει ποτέ σε live. Έχουν δουλέψει πολύ στις συχνότητες των οργάνων τους, είχαν τέλεια ισορροπία μεταξύ μπάσων και μεσαίων συχνοτήτων, η οξύτητα της κιθάρας ήταν ιδανική για την μουσική τους, μπάσο και ντραμς ήταν δουλεμένα με μαθηματική ακρίβεια για να έχουν τέλεια συνοχή και το όλο αποτέλεσμα ήταν εξωπραγματικά καλό. Το elegant metal τους όπως αγαπώ να το αποκαλώ αποδόθηκε θεάρεστα. Και ο Γιώργος στα φωνητικά άλλο πράγμα ρε παιδί μου, τους ανεβάζει σε άλλο λέβελ. Αν συνεχίσουν τον ανοδικό δρόμο και γράψουν κάτι ακόμα καλύτερο από το Artifacts, θα μαλώνω μέσα μου για την καλύτερη εγχώρια metal μπάντα.

Ο Γιώργος πολλές φορές συγκρατήθηκε από το να πλαντάξει στο κλάμα. Τα υπόλοιπα παιδιά κρατήθηκαν με έναν βουβό πόνο να φαίνεται συνέχεια στα πρόσωπά τους. Μας αποτελείωσαν με μια ολόδική τους εκτέλεση του Wish you were here και μετά από αυτό δεν υπήρχε κανένας λόγος να συγκρατήσουν κι αυτοί κι εμείς τα δάκρυά τους.

Συνοψίζοντας, αυτό που με έκανε να νιώσω περήφανος και συγκινημένος πιο πολύ απ’ όλα, ήταν η αξιοπρέπεια με την οποία αποχαιρετίστηκε ο Μάκης. Από όλα τα σχήματα, από το μαγαζί, από εμάς. Χωρίς πολλά λόγια, με αγάπη για την μουσική, όπως θα ήθελε κι ο ίδιος, με ψυχή. Ήταν μια καθαρτική εμπειρία και δεν θα μπορούσε να έχει πιο ταιριαστό τίτλο. Rise. Evolve. Αυτό εύχομαι στα παιδιά αυτά. Δεν μπορώ καν να διανοηθώ τον πόνο τους, όμως η φτωχή μου εμπειρία στη ζωή, όταν κι εγώ έχασα δικό μου αγαπημένο άνθρωπο, αυτό το αίσθημα μου γέννησε: να σκέφτομαι πως θα ήθελε να με βλέπει αυτός ο αγαπημένος άνθρωπος, αν ζούσε ακόμα. Να σηκωθώ και να εξελιχθώ.