Μαλλον τιποτα, απλως το βρηκα ενδιαφερον ως ειδηση οτι επανενωθηκε το αρχικο κιθαριστικο τους διδυμο.
Ελπίζω να έχεις δίκιο, γιατί εμένα μου περάσανε διάφορα απ’ το μυαλό
Σαν τι?
Ξέρω γω, ότι μπορεί να μην ήταν και πολύ εθελοντική η αποχώρηση του Πολ από τους Σάξον.
ΟΚ πιθανότατα ήταν υπερβολική σκέψη. Ελπίζω δηλαδή, ξαναλέω.
Σήμερα το μεσημέρι έλεγα στον μπαμπά μου ότι οι 3 βασικοί πυλώνες του NWΟBHM (ναι καλά, τον φώτισα!) είναι οι Iron Maiden, με τους οποίους ασχολείται δύο μέρες τώρα επηρεασμένος από τους διθυραμβικούς επαίνους για τη συναυλία τους σ’ όλο το ίντερνετ, οι Judas Priest, που επίσης τους είχε ακούσει λίγο στην Πλατεία Νερού το '24, και οι Saxon, τους οποίους ξέρει… όσο εγώ! ![]()
Και έτσι μου γεννήθηκε η περιέργεια να τους μάθω ακολουθώντας το ποστ του @hopeto στο best of ως οδηγό.
Το είχα αποθηκεύσει στους σελιδοδείκτες μου, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή και νομίζω πως αυτή η στιγμή ήρθε… σήμερα! Ας το ξαναθυμηθούμε λίγο.
Γενικά οι Saxon είναι άξια, για μένα, όλη η δεκαετία του 80 είναι η καλύτερη φάση τους, θα βάλω και το πρώτο μισό της δεκαετίας του '90, ότι κι αν ακούσεις από αυτά, δε θα το μετανιώσεις…
Εγώ θα προσέθετα και σχεδόν όλη την πρώτη δεκαετία των 00s σχεδόν στο πλάι των κλασσικών τους κυκλοφοριών. Τεράστιο συγκρότημα και αναντίρρητα μέσα στις top live μπάντες σε κλειστό χώρο.
Θα ακούσω τις προτάσεις σας, σας ευχαριστώ πολύ! ![]()
Η μπάντα που περιμένω την ευκαιρία να τους ξαναδώ κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Να πούμε, επίσης, ότι χθες στην εμφάνισή τους στη Γερμανία ανέβασαν τον Uli Jon Roth επί σκηνής και τα σανίδωσαν όλα.
Αμφιλεγόμενη τοποθέτηση για συγκρότημα που όταν επινοήθηκε ο όρος NWOBHM είχε ήδη κυκλοφορήσει 5 full-length δίσκους και ένα live album.
Γκουχ γκουχ…
Ναι, αλλά ο ήχος τους εξελίχθηκε και αποτελούν την επιτομή του βρετανικού χέβι μέταλ, μαζί με τους Iron Maiden. Νομίζω πως γενικά ήσαν έμπνευση για το λεγόμενο NWOBHM - δεν είμαι καμιά ειδήμων, αλλά αν μιλάμε για επιδραστικές μπάντες στο χώρο του μέταλ γενικότερα, οι JP φιγουράρουν ψηλά στη λίστα.
Θα ελεγα οχι ολη γιατι για μενα Crusader (περα του ομωνυμου υπερclassic), Rock the Nations και Destiny υστερουν κατα πολυ και ειναι απο τις χειροτερες τους φασεις.
θεωρω απο τα καλυτερα τους το Unleash the Beast που ειναι το δικο τους “Painkiller”
Αυτό ακριβώς ήταν (σόρι, ήσαν
)
Πηγή έμπνευσης, όχι μέρος του NWOBHM
@pantelis79 don’t you ever get tired?
Καλά σας ***** το Unleashed
Από αυτά που έχω ακούσει - έχουν και τεράστια δισκογραφία οι άτιμοι - πιο ψηλά βάζω τα Denim and Leather, Power and the Glory από 80s, Unleash the Beast από 90s - με αυτό τους έμαθα - Lionheart από 00s και από τα πιο πρόσφατα Carpe Diem. Όλα εγγύηση! Ελπίζω τον Ιούλιο σε γαμάτη εμφάνιση αν και προβλέπω να παίζουν κυρίως κλασσικούρες από 80s.
Σαν τους του rocking? Θες και ανάλυση?
Θα συμφωνήσω, είναι οι τρεις δίσκοι που ήταν οι πιο αδύναμοι συγκριτικά με τους προηγούμενους, έχουν όμως τις στιγμές τους και αυτοί, δεν θα τους πετούσα εντελώς. Καταλαβαίνω όμως το συλλογισμό…
Για να τοποθετηθω και στα όσα λέτε παραπάνω περί NWOBHM, μην ξεχνάμε ότι οι Saxon, αποτέλεσαν επιρροή για το είδος που γνωρίσαμε μετέπειτα ως Thrash, από τις επιρροές για τους Metallica, δεν ήταν τυχαίοι. Στα αυτιά μου, οι Saxon έχουν κάποιες ομοιότητες μουσικά με τους Mötorhead.
Όσον αφορά τους Priest, δεν κατατάσσονται στο NWOBHM και εξηγούμαι. Την περίοδο που έχει ξεκινήσει το ιδίωμα, έχουν κυκλοφορήσει το British Steel. Ήταν ο πρώτος δίσκος τους; Σαφώς και όχι, ήταν όμως ο δίσκος με τον οποίο έκαναν στροφή στην καριέρα τους εμπορικά, καλλιτεχνικά, μουσικά και επειδή συνέπεσε χρονικά με την εμφάνιση του NWOBHM, κατατάσσονται εκεί. Οι Saxon, ξεκίνησαν το 1979 συνεπώς, δικαίως θεωρούνται από τους πρωτεργάτες του ιδιώματος αυτού.
Πάντως, πραγματικά απορώ το πώς οι Saxon δεν είχαν εμπορική επιτυχία συγκριτικά με τα άλλα μεγαθήρια του είδους, από μουσικής άποψης, τα παλικάρια βγάζουν απίστευτη μουσική, heavy μεν, με τις απαραίτητες μελωδικές πινελιές όμως, πραγματικά απορώ πως δεν έκαναν γκελ. Υπάρχουν κάποιοι λόγοι που έχω στο νου μου, ίσως αναπτυχθώ μελλοντικά…
Αν θέλουμε να εντοπίσουμε τις δύο κυρίαρχες τάσεις του NWOBHM, θα βρούμε από τη μία τους Iron Maiden που με εφαλτηριο τις επιρροές τους (hard ‘n’ heavy συγκροτήματα των seventies αλλα και το progressive rock που ακουγε ο Steve Harris), πήγαν τη μουσική τους ενα ή περισσότερα βήματα παραπέρα και “κατεκτησαν τον κοσμο” με τους δικους τους όρους, και από την άλλη τους Def Lepard οι οποίοι εξ αρχής είχανε το βλέμμα τους στραμμένο στην αμερικάνικη αγορά (Hello America λέγανε ήδη από τον πρώτο τους δίσκο) μη εχοντας κανέναν ενδοιασμό να παίξουν αυτό το ξέκωλο hard rock για να επιτύχουν εκεί, κάτι που κατάφεραν πανηγυρικά, μια επιτυχία που πολλοί σύγχρονοι τους προσπάθησαν να αντιγράψουν χωρίς όμως να το καταφέρουν.
Από εκεί και πέρα πρωτοπόροι σε επίπεδο heaviness ήτανε οι Angel Witch, σε επίπεδο speed οι Raven και σε επίπεδο… ακρότητας γενικώς οι Venom, χωρίς να παραβλεπουμε το απαραμιλλο χάρισμα των Diamond Head. Οι Saxon μπορεί να αρέσουν σε κάποιον περισσότερο ή λιγότερο, όμως με το απλοϊκό boogie rock τους, δεν ήταν πουθενά μεταξύ αυτών.
Αυτο που λες για τα live τους ισχυει μεχρι κεραίας. Παίζει να ειναι μεσα στις 2-3 δλδ καλυτερες.
Από το wheels μεχρι και τον innocence (το δικό τους turbo lover, το δικό τους ultimate sin, οπως θελετε) τα album ειναι ενα κ ενα!
Οι Priest ειναι πρωτεργατες του metal γενικότερα. Με αυτην την άποψη ειναι και του NWOBHM , του speed , του thrash κλπ ναι