είσαι ο σκληρός κ@ριολης του ροκιν, δεν έχεις ιδέα τι χαρά μας δίνεις όταν μας λες τα καλά σου νέα… είσαι πιο δυνατός από αυτό που θα σου ευχόμουν!
12 Likes
Πηρα το αποτελεσμετα απο την αξονικη θωρακα, και σημερα ειχα ραντεβου με τον ογκολογο μου.
Η Αξονικη εδειξε 3 οζους στα πνευμονια
οι οποιοι ειναι μικροι και κατω απο 1 εκατοστο, αρα το PET CT δεν μπορει να τα “φωτισει” εαν ειναι κατι κακο.
η σκεψη του ογκολογου μου ηταν εαν θα με βαλει να κανω θεραπειες ή οχι, ομως δεν βλεπει το λογο να το κανει αφου τα αποτελεσματα των εξετασεων ειναι καλα, και προτιμει να με αφησει να δυναμωσω αφου φαινεται οτι δεν εχω ενεργο καρκινο. 
Στενη παρακολουθηση λοιπον και ξανα στο διμηνο, εξετασεις (μαγνητικη - αξονικη) να δουμε εαν οι οζοι μεγαλωνουν η οχι .
Το καλυτερο νεο που ειχα αυτον τον μηνα, ο αγωνας ειναι τεραστιος και συνεχιζεται.
Νομιζω οτι η πιο “κρισιμη” φαση, ηταν αυτην που αντεξα την παραλληλη θεραπεια, ΧΜΘ και ακτινοβολια. ηταν ή αυτο ή εγω την περιοδο που νοσηλευτηκα στον Ευαγγελισμο.
ολα καλα, συνεχιζουμε.
Εχω να παρω ισχυρες δοσεις ΗΜ τωρα εως την επομενη αξονικη, επειτα απο αυτην των Metallica, εχουμε Iron Maiden, Megadeth, Sepultura, και επονται Helloween, Saxon και Savatage.
I’m Heavy Metal, I have been for all my life!
50 Likes
υπεροχα νεα!!
ολα καλα θα πανε παλικαρι μου!
να χαλαρωσεις τωρα και καλα να περασεις στις συναυλιες!!
8 Likes
Καλη δυναμη,καλη συνεχεια στον αγωνα σου!!!
Η μουσικη μας θα σε δυναμωσει και αλλο θελω να πιστευω μεσα απο τις συναυλιες που θα παρακολουθησεις
Και να σου “ταξιδεψει λιγο το μυαλο”,απο αυτο που περνας καθημερινα.
8 Likes
Μπραβο ρε μεγαλε! Τετοια να ακουμε κ να διαβάζουμε!
Πάμε τωρα maiden να τα γαμησουμε όλα!
9 Likes
Από τα καλύτερα νέα που είχαμε κι εμείς αυτόν το μήνα. Ο αγώνας είναι εδώ. Συνεχίζεις και συνεχίζουμε κι εμείς μαζί σου, με τον όποιον τρόπο.
7 Likes
Εξαιρετικα νεα!!! Προχωρας και προχωραμε κι εμεις μαζι σου με ολο το cheering που μπορουμε. Ευχομαι να παραμεινουν πολυ καλα αυτα τα νεα, και να εξαφανιστουν οταν ειναι καιρος και αυτα τα οζιδια.
9 Likes
Σε 2 μέρες έχω γενέθλια. Μετά την παράταση ζωής του Ιανουαρίου φτάνω αισίως τα 51. (!) -52 ήταν ο πατέρας μου όταν γεννήθηκα εγω-
Τα τελευταία δύο χρόνια μου έμαθαν πολλά. Ίσως το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Προχθες, πηγαίνοντας στο Αττικόν Νοσοκόμειο για να μου γράψει το νέο γύρο εξετάσεων ο ογκολόγος μου, αντί να περιμένω το λεωφορείο που θα ερχόταν σε 22 λεπτα (!) πήρα ένα ταξί και στην πόρτα του είχε ένα λογότυπο που έγραφε “La Vita è Bella”. Μπορεί να ήταν απλή σύμπτωση. Εγώ προτίμησα να το δω σαν υπενθύμιση. Γιατί πολλές φορές ξοδεύουμε τη ζωή μας κοιτώντας πίσω αυτά που χάσαμε ή φοβούμενοι αυτά που μπορεί να έρθουν. Κι έτσι ξεχνάμε το μόνο που πραγματικά έχουμε: το σήμερα.
Τα τελευταία δύο χρόνια έμαθα να εκτιμώ περισσότερο μια ήσυχη μέρα, έναν άνθρωπο που νοιάζεται, ένα χαμόγελο, μια καλή είδηση, μια βόλτα, έναν καφέ. Έμαθα ότι η υγεία δεν είναι απλώς σημαντική. Είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζονται όλα τα υπόλοιπα.
Οπότε, στα φετινά γενέθλια, αντί για ευχές και μεγάλους στόχους, κρατάω κάτι πιο απλό:Να μην αφήνω το χθες να μου κλέβει το σήμερα και να μην αφήνω το αύριο να μου κλέβει τη χαρά της στιγμής.
Γιατί, τελικά, όσο δύσκολη κι αν γίνεται μερικές φορές, la vita è bella.
58 Likes
Και μια φωτο με τον δευτερο μου γιο, που εγραψε παννεληνιες και πετυχε περιπου 14500 μορια στις Ανθρωπιστικές Σπουδές (1ο Επιστημονικό Πεδίο)
Είμαι καλά. Σας ευχαριστώ πολύ για όλη τη στήριξη και τη δύναμη που μου έχετε δώσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Συνεχίζω με πίστη και δύναμη μέχρι τέλους. Σημαίνει πολλά για μένα που είστε δίπλα μου
57 Likes
τέτοιο παντελόνι είχα κ εγώ όταν έβαφα πιτσιρικάς με τον πατέρα μου 
12 Likes
ελα μου ντε…ετσι πηγε να παρει το απολυτηριο Λυκειου…19 και 4/10… τι να του πεις (εγω με κλωτσιες το εβγαλα το Λυκειο 5 χρονια εκατσα …Στουρναρι…)
15 Likes
βρε καλά κάνουν τα παιδιά κ φοράνε ότι θέλουν απλά λέμε… 
. Έτσι είναι όταν είσαι στα 50, εγώ 48, αρχίζουμε κ σχολιάζουμε λίγο παραπάνω. 
7 Likes
Συγχαρητήρια και εις ανώτερα!!!
Να είσαι δυνατός και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!!!
9 Likes
Μπράβο και στους δυο σας Χρήστο για πολλούς λόγους, που δε γίνεται να παραταχθούν εγγράφως κι έτσι να μείνουν. Αλλά, πάνω απ’ όλα, μπράβο σε όλη την οικογένεια που μαθαίνει να ζει και να μεγαλώνει περνώντας μέσα απ’ όλα.
10 Likes
Από όλες τις στιγμές αυτής της περιπέτειας, αυτή που με λύγισε περισσότερο ήταν όταν ο γιος μου μού είπε: «Όλοι μου έλεγαν “Καλή Χρονιά” κι εγώ δεν ήξερα τι να ευχηθώ, με εσένα στο νοσοκομείο…». Εκεί κατάλαβα ότι τον αγώνα δεν τον δίνει μόνο ο ασθενής. Τον δίνει ολόκληρη η οικογένεια, και καμιά φορά τα παιδιά κουβαλούν βάρος πολύ μεγαλύτερο από την ηλικία τους.
31 Likes
Δε θα το 'λεγα απλά ως καμιά φορά, αλλά τα παιδιά κουβαλάνε πάντα το σπίτι τους. Και αυτό το λέω και από προσωπική εμπειρία, όπως και μέσα από τους μαθητές μου στο σχολείο. Όχι απλά βάρος, άβυσσος.
10 Likes
Το διάβασα αυτό και με άγγιξε πολύ. Ξέρω ότι τα παιδιά δεν “προσπερνούν” εύκολα τέτοιες καταστάσεις, τις κουβαλούν μέσα τους και τις ζουν με τον δικό τους τρόπο. Και ίσως τελικά αυτό είναι που με πονάει περισσότερο απ’ όλα σε όλη αυτή την ιστορία.
Ευχαριστώ που το μοιράστηκες — με βοήθησε να το δω κι από αυτή την πλευρά.
10 Likes
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και ευχές. τώρα είμαστε σε αναζήτηση και θέτουμε νέους στόχους. Sky is rhe limit, του λεω.
9 Likes
Θα σου προσθέσω, όμως, και κάτι που θα απαλύνει τον πόνο σου. Ο γιος σου είναι σε εκείνες τις περιπτώσεις, που το κουβάλημα αυτό δεν τον τσακίζει, αλλά τον “κοινωνεί” και τον μεγαλώνει εις μέτρον ηλικίας αγάπης από εκείνον προς άλλους, αλλά και προς τον εαυτό του. Έχω δει παιδιά να είναι “τσακισμένα” από άλλους πόνους. Δεν είναι της παρούσης. Κάθε οίκος έχει τους σταυρούς του. Εσένα, όμως, να το βάλεις στον εαυτό σου και να μην τον αφήνεις να σε πονάει. Μπορεί να είναι βαρύ κουβάλημα, αλλά σε κάμποσο καιρό, θα σου έρθει ένας λόγος από τον γιο σου, που θα συμπληρώσει εκείνον τον πρώτο λόγο της άγνοιας του κουβαλήματος. Και αυτός ο λόγος, ο ερχόμενος, θα σε γεμίσει με δάκρυα χαράς ασύγκριτης και ασυγκράτητης. Να το θυμάσαι.
13 Likes
Σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου και για τον τρόπο που το βλέπεις. Δεν ξέρω αν μπορώ πάντα να δω τα πράγματα τόσο φωτεινά, αλλά θέλω να κρατήσω αυτό που λες μέσα μου.
Αυτό που μπορώ όμως να πω με βεβαιότητα είναι ότι έχω δακρύσει πολλές φορές από περηφάνια για τα παιδιά μου. Όχι μόνο για τις επιτυχίες τους, αλλά για το ποιοι είναι σαν άνθρωποι. Για τις αρχές τους, για την καλοσύνη τους, για το πώς στέκονται μέσα στη ζωή.
Και ειδικά ο μεγαλύτερος γιος μου (όχι αυτος που είμαστε μαζί στην φωτογραφία)… είναι ένας πραγματικός μαχητής από την πρώτη στιγμή της ζωής του. Έχει περάσει πολλά, παλεύει συνεχώς, και παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να στέκεται όρθιος με έναν τρόπο που μόνο θαυμασμό μου προκαλεί.
Οπότε ναι… αν υπάρχει μάθημα από όλα αυτά, είναι ότι η δύναμη δεν είναι ποτέ μονόπλευρη. Τη βλέπεις και στα παιδιά σου, και καμιά φορά σε ξεπερνά.
19 Likes