ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2010

Αθλητικά
#2001

Εδώ υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ανάπτυξης και ακόμη σοβαρότερο πρόβλημα κίνησης χωρίς την μπάλα. Επαναλαμβάνω, δεν μπορεί να είναι 4 πάνω στον Μέσι και να μην αξιοποιείς τα κενά που αφήνουν. 4 παίχτες πάνω σε ένα σημαίνει τρύπα κάπου αλλού 100%. Αλλά όταν δεν κινείσαι, η τρύπα εξαφανίζεται. Γενικά δεν υπάρχει πλάνο ανάπτυξης και δημιουργίας φάσεων και τρόπου αξιοποίησης των γρήγορων φορ. Ειδικά ο Τέβεζ είναι αστραπή. Αλλά μια μπαλιά στην πλάτη της άμυνας δεν έχει πάρει.
Όπως και να χει, νομίζω ότι αυτή τη στιγμή, οι εμφανίσεις δεν είναι ανάλογες της ποιότητας των παιχτών και αυτό δείχνει προπονητή.
Θα δούμε, υπάρχει ένα ακόμα ματς με την Γερμανία και ίσως (εύχομαι) και άλλα στην συνέχεια. Πάντως οι αδυναμίες της ομάδας μοιάζουν δομικές, που σημαίνει ότι πολύ δύσκολα διορθώνονται πλέον.
Και μην ξεχνάμε ότι λογικά (αν περάσει την Γερμανία) θα περιμένουν οι Ισπανοί στον ημιτελικό.

Η ανυπαρξία πλάνου όντως υφίσταται και αποδείχθηκε χθες όταν, για να σκοράρει η Αργεντινή ενάντια σε έναν μετριότατο τερματοφύλακα και μία νορμάλ άμυνα ας πούμε, εφόσον οι Μεξικανοί δεν έπαιζαν σε φάση 10-0-0 όπως εμείς, χρειάστηκαν ένα γκολ από οφσάιντ, το πιο αστείο λάθος που θυμάμαι να’χω δει από στόπερ σε μεγάλη διοργάνωση και μία προσωπική ενέργεια του Τέβεζ. Σοβαρή ευκαιρία έβγαινε δύσκολα ακόμα κι όταν το Μεξικό είχε ανοίξει προσπαθώντας να μειώσει κι άλλο. Και βέβαια, όταν το πλάνο είναι “μπάλα στο Μέσι κι ό,τι βγει” και πάνω του πέφτουν τρεις-τέσσερις, παίκτες, είναι κάπως χλωμό να σταυρώσεις φάση.
Στα μετόπισθεν, ντάξει, δεν είναι τόσο τραγικοί στόπερ ο Σάμουελ και ο Ντεμικέλις όταν παίζεις με Νιγηρίες κλπ. αλλά όταν θα αντιμετωπίσει τη Γερμανία ή (ενδεχομένως) την Ισπανία, η άμυνα θα έχει πρόβλημα με τους αυτοματισμούς που θα βγάζουν οι Γερμανοί και την ταχύτητα που διαθέτουν χαφ όπως ο Οζίλ ή την ποιότητα ενός φορ όπως ο Βίγια. Είδατε χθες πόσο εύκολα ο Ερνάντεζ (που θα παίζει στη Γιουνάιτεντ :p) άδειασε τον Ντεμικέλις. Ή πώς ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ο Σαμαράς μπόρεσε κι έβγαλε κλασσική ευκαιρία και κανα δυο “μισές” ευκαιρίες.

Απ’την άλλη, σωστά αυτά που λέτε για τη Βραζιλία και, προσωπικά, μου δίνει την εντύπωση της πιο “safe” ομάδας αυτή τη στιγμή, με την έννοια ότι έχει στο μυαλό της συγκεκριμένο πλάνο που εξυπηρετεί πρώτα την σιγουριά στα μετόπισθεν και μετά την απόδοση στην επίθεση. Από πλευράς ρόστερ δε νομίζω ότι έχει ΤΗΝ πληρότητα που έχει η Ισπανία π.χ. αλλά για πρώτη φορά μοιάζει περισσότερο ομάδα προπονητή παρά ομάδα των παικτών. Βέβαια δεν ξέρω πώς θα εμφανιστεί απέναντι σε έναν αντίπαλο όπως η Ολλανδία (την οποία ενδέχεται να αντιμετωπίσει) ή πώς θα αντιδράσει αν βρεθεί πίσω στο σκορ, κάτι που μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί.

Την Ολλανδία, την οποία πάντα συμπαθώ και “υποστηρίζω” θέλω να την δω πιο προσεκτικά σήμερα με την επιστροφή του Ρόμπεν. Δεν έχει τα μεγάλα ονόματα του παρελθόντος, ειδικά από τη μέση και πίσω και πρέπει να ιδρώσει για να πετύχει κάτι καλό φέτος.

Το ευχάριστο είναι ότι σίγουρα θα δούμε μία εκ των Γκάνα, Ουρουγουάη στους τέσσερις.

#2002

δεν εχω διαβασει οσα λετε γιατι ειμαι ακομη σπασμενος…(im not brokeeeennn…)

το οτι θα ερθει η μερα που θα αλλαζα καναλι και απο αγωνα μουντιαλ θα εβαζα να δω θαναση βεγγο δεν το περιμενα…
να εισαι καλα ρε fifa…παντα τέτοια :?

απο τα λιγα ποστ που διάβασα, μερικές φορές λεμε οτι να ναι…
το νόημα δεν ειναι οτι κάποιος σπρώχνει κάποια ομάδα…
το νόημα ειναι πως ειναι μουντιαλ και θέλουμε να δουμε μπαλα να χαρούμε…
αμα ειναι σε καθε ματς να λεμε τι θα γινοταν αν αυτο και αν εκεινο ή αν αλλάζουμε κανάλι στο ημίχρονο απο τα νευρα τι να πω…σκατα μπαλα…

και ρε εποπτη…
αφου ειδες οτι εχεις κανει μαλακια…πες το ειδα και αλλαζω την γνωμη μου…
τι φοβάσαι μην σε τιμωρήσουν?? τωρα τι νομιζεις θα γινει…??

και κατι για την γερμάνια…
εβαλε ενα γκολ απο βολε του τερματζη και τα αλλα στην κόντρα…
αν στο επόμενο φαει 2 εως το 45’ μετα τι θα κανει…?

#2003

γαματο αρθρο για τους αγγλαρες που ζουνε ενα ψεμα εδω κ 50 χρονια

αφιερωμενο σε οσους εδω μεσα υποστηριζουν αγγλια κ νομιζουν οτι το νησι εχει ομαδα

[SPOILER]

England?s elimination ritual

By Simon Kuper

Published: June 22 2010 21:48 | Last updated: June 22 2010 21:48

?It was disbelief,? England?s midfielder Alan Ball summed up the mood in the team?s dressing room after West Germany knocked them out of the World Cup in 1970. England?s quadrennial elimination is one of the country?s few surviving national rituals.

It may happen in Port Elizabeth today: England need to beat Slovenia to be certain of reaching the second round. It is time to establish whether, on this occasion, each phase of the ritual has been respected.

Phase one: England enter the World Cup certain they will win it.

Alf Ramsey, the only English manager to win the trophy, forecast the victory of 1966. But his prescience becomes less impressive when you realise that almost every England manager forecast victory in the World Cup, including Ramsey both times he didn?t win.

Fabio Capello, England?s manager at least until this afternoon, observed this ritual. ?My team, the England team, we can beat all the teams,? he said last month. Like all his predecessors, Capello spoke for a confident nation.

Phase two: the campaign is upended by a freakish piece of bad luck that the English conclude could only happen to them.

Here the current campaign breaks with ritual. Normally, the freakish bad luck happens in a later round: the tummy bug that felled keeper Gordon Banks in 1970, Diego Maradona?s ?Hand of God? in 1986, or David Beckham?s red card in 1998. This time, it came only 40 minutes into England?s tournament: the soft US shot that trickled through Robert Green?s hands into the net.

Phase three: England lose to a former wartime enemy.

In five of their last seven World Cups, they went out against either Germany or Argentina. The matches fit seamlessly into the British tabloid view of history, except for the outcome. England?s defeats to Germany, because of their grandiose yet repetitious character, are tragicomic. By contrast, elimination against a ski-mad country of 2m people would be merely comic (if you aren?t English). To honour ritual, England need to revive national hubris by triumphing against Slovenia, before losing to Germany in the second round this weekend, ideally on penalties.

Phase four: the nation decides the team is spoiled, overpaid and unpatriotic.

For some players ?the triple lion badge of England could be three old tabby cats?, lamented the Daily Express in 1966, and possibly again tomorrow. The fan who wandered into the English changing-room and castigated the players for drawing against Algeria on Friday night felt the same way. ?Most of them didn?t even try,? Pavlos Joseph said afterwards.

However, these ritual denunciations are coming too early. By tradition, English hubris swells to unfathomable levels before being punctured.

Phase five: a scapegoat is found.

Usually this only happens post-elimination, but the current squabble between Capello and his ousted captain John Terry is best understood as early jockeying to assign the role. Capello runs the greater risk. Ritually, England?s scapegoat is never an outfield player who has ?battled? all match. Even if the player directly caused the elimination by missing a penalty, he is a ?hero?. The ideal scapegoat is either a perfidious foreigner ? Portugal?s Cristiano Ronaldo in 2006 ? or an English management figure, such as chief selector Joe Mears in 1958. Capello?s bad luck is to be both foreigner and management figure.

Phase six: England enter the next World Cup certain they will win it.

It?s widely believed that England?s eliminations cause misery. In fact, the ritual provides comfort, by drawing the nation together, and connecting English past with present. That?s why it?s essential that the ritual sequence be respected. Here?s to England-Germany this weekend.

Simon Kuper is co-author of Why England Lose: & Other Curious Football Phenomena Explained (HarperSport, £7.99) [/SPOILER]

#2004

Κανεις ενα λαθος σε αυτο που λες. Θεωρεις ως δεδομενη την παγιομενη και ως ενα σημειο λανθασμενη εντυπωση που εχουμε (ισως επειδη ετσι συμπεριφερομαστε εμεις στους δικους μας μεταναστες) οτι εκει θεωρουν τους μεταναστες κατωτερους σαν ανθρωπους και οχι ισοτιμα μελη. Κι ομως σε αυτες τις χωρες υπαρχει η δυνατοτητα αν αποδεχθεις τους θεσμους και την νοοτροπια τους και ακολουθησεις τους κανονες τους να γινεις ισοτιμο μελος της κοινωνιας. Ετσι οταν εισαι μεγαλωμενος σαν γερμανος σκεφτεσαι σαν γερμανος μορφωνεσαι σαν γερμανος , γερμανος δεν γινεσαι σιγουρα αλλα αποκτας 100% το δικαιωμα να εκπροσωπεις την γερμανια. Γιατι κουβαλας την παιδεια και την νοοτροπια τους. Μιλα με ελληνες που ζουν στην γερμανια η τις ΗΠΑ(τυχαινει να εχω συγγενεις και γνωστους). Νοιωθουν πιο πολυ γερμανοι και αμερικανοι απο οτι ελληνες και η κοινωνια τους εχει αποδεχθει εκει δεν τους θεωρει πρωτη υλη για τα εργοστασια τους οπως πολυ φοβαμαι θελουμε να πιστευουμε στην ελλαδα ως αλλοθι παντα των δικων μας ανικανοτητων. Οπως σωστα ειπε και καποιος αλλος πιο πανω θα εστεκε να τους κατηγορουσαμε αν απλα αγοραζαν καποιους παικτες και τους εβαζαν να παιξουν. Αυτοι τους δημιουργησαν και τους ανεδειξαν. Και υπαρχει μεγαλη διαφορα αναμεσα σε αυτα τα 2.

#2005

Θα απαντησει με 3

#2006

αλλο η μπαλα και αλλο οι προτιμήσεις μας ε…!

#2007

Μα σοβαρα σου μιλαω.

#2008

Μάλλον σου τα ωραιοποίησαν αρκετά. Ειδικά στο Παρισι τα γκέτο είναι κάργα εμφανή και στη Γερμανία τα τόσα εκατομμύρια Τούρκων που μεγάλωσαν εκεί, μόνο ισότιμα μέλη δε τα λες. Βασικά, αν η Γερμανία δεν είχε προβλήματα στο ασφαλιστικό της, αμφιβάλλω κι αν θα είχαν αλλάξει το νόμο το 2000, δίνοντας την υπηκοότητα σε όποιον γεννιέται και μεγαλώνει στη Γερμανία κι όχι σε όποιον έχει καταγωγή από τη Γερμανία.

Επίσης, οι ΗΠΑ είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Οι ΗΠΑ είναι μια χώρα που αποτελείται εξ’ολοκλήρου από μετανάστες. Παρόμοιο της στην Ευρώπη δεν υπάρχει (ίσως η Σουηδια στο τρόπο που υποδέχεται τους μετανάστες αλλά δε μπορώ να το πω με σιγουριά).

Τέλος, η κοινωνία της Γερμανίας μια χαρά τους θεωρεί πρώτη ύλη για τα εργοστάσια. Για αυτό ακόμη τους φωνάζουν Gastarbeiter, που εξορισμού σημαίνει “αυτός που εργάζεται εδώ αλλά είναι φιλοξενούμενος και μια μέρα θα μας αδειάσει τη γωνία”. Και για αυτό υπάρχουν μέχρι σήμερα άνθρωποι στη Γερμανία που ζούνε εκεί εδώ και μισό αιώνα, έφτιαξαν οικογένειες και σπιτικά, αλλά την υπηκοότητα (άρα και τα αντίστοιχα δικαιώματα) δε τους τα δίνουν.

#2009

γρηγορο γκολακι

#2010

Επιστροφή Ρόμπεν με γκολ. Άντε ρε Ολλανδία, πέταξε μετά και τους Βραζιλιάνους έξω και πάμε για τελικό με την Αργεντινή.

#2011

ιδανικος τελικος…:smiley:

#2012

αρχιζω να λατρευω τον ρομπεν ολο και περισσοτερο.:smiley:

#2013

Μην υποτιματε τη χιλη, μαζι με τη γερμανια ειναι ανετα οι καλυτερες ομαδες του μουντιαλ. Απεναντι στην ισπανια που ηθελε μονο νικη τα πρωτα 25 λεπτα δεν την αφησε να παρει ανασα, μεχρι να φαει ενα γκολ απο αντεπιθεση και γελοια απομακρυνση του κιπερ και αλλο ενα απο λαθος σεντερ μπακ. Μετα εμειναν με 10 και μειωσαν κιολας, αλλα καπου τελειωσε η υποθεση αφου περνουσαν και οι 2

μπορουν (και ελπιζω) να παθουν μεγαλη πλακα οι βραζιλιανοι

χιλη ειμαστε 8)
μπιελσα εκπληκτικος προπονητης

#2014

στην αργεντινη παντως,εχουν αντιθετη γνωμη για την αξια του μπιελσα:roll:

#2015

#2016

Εμ, τι να πούμε για τον ΜΠΙΕΛ(σ)Α, που με αυτόν στον πάγκο αποκλειστήκαμε από τους ομίλους το 2002. Κοινώς “βαρέσαμε μπιέλα”. Κι αν του έφταιγαν τα πολλά 10άρια της Αργεντινής, κι αν δεν μπορούσε να τους επιβληθεί, ας μην τους έπαιρνε μαζί του ή ας παραιτούνταν.

Όπως και να χει, μακάρι να το κάνει το κόλπο η Χιλή απόψε. Της το εύχομαι από την ψυχή μου.
Αλλά …δεν θα το κάνει.

#2017

τι χανουν οι σλοβακοι ρε?

#2018

Αναιμική και η Ολλανδία. Τελικά οι μόνες ομάδες που πείθουν κάπως παραπάνω είναι η Γερμανία και η Βραζιλία, αλλά την δεύτερη δεν την έχουμε δει σε νοκ άουτ, οπότε ας περιμένουμε μετά το βραδινό ματς.

#2019

Χιλιες φορες καλυτεροι οι σλοβακοι.

#2020

παστελωσαν και το δευτερο