Πλέον νομίζω παίζει περισσότερο Σπαθιά από ποτέ.
Ποτέ δεν τα είχε “αποκυρηξει” απλώς διασκεύαζε τα κόμματα ανάλογα τη φάση στην οποία ήταν. Αυτό δυστυχώς πέρασε στον κόσμο “ότι δεν παίζει σπαθιά”, ναι οκ δεν έπαιζε λιωμένο παγωτό ή βασιλιά της σκόνης. Αλλά έπαιζε Ατλαντίς, φωτιά στο λιμάνι, καράβι, βράχο, τώρα αρχίζω και θυμάμαι, χάρτινος ουρανός, πάρε με μαζί σου και πολλά πολλά άλλα. Και κατά βάση αυτά που αναφέρω ήταν και πολύ κοντά στις ορίτζιναλ εκτελέσεις.
Πιστεύω πως είναι στην καλύτερη του περίοδο αυτή τη στιγμή και αξίζει να τον δεις στην πλατεία νερού.
Θα είναι το μεγαλύτερο λάηβ που έχει δώσει ποτέ.
Σε κάποια βίντεο που είδα από χθες στον Χελμό, πρόσθεσε και 3 κοπέλες για φωνητικά, και την Εύα από τους Σούπερ Στέρεο στα έξτρα πλήκτρα
Μια χαρά μου κάνουν κι αυτά! Όχι εντάξει, θέλω και παγωτό και βασιλιά, μη λέω ψέματα… Και Αφού σου το 'πα και Τρένο φάντασμα… Και επειδή δε θα σταματήσω τις επιθυμίες, θα περιμένω στη συναυλία να απολαύσω ότι κι αν παίξει!
Πλέον λέει και βασιλιά και παγωτό. εδώ και 5-6 χρόνια τουλάχιστον. Το Αφού σου το’πα έχω να το ακούσω καμιά 10ετία αν δεν κάνω λάθος αλλά υπήρχε μια περίοδος που το είχε σταθερά στο σετλιστ.
Πραγματικά απορώ με όσους έλεγαν ότι δεν παίζει Σπαθιά, αν τον είχαν δει ποτέ σε λάηβ με τους b-movies.
Γενικά το σετ του είναι συνήθως μοιρασμένο σε Σπαθιά και σόλο, πλέον κιόλας όλα φουλ ηλεκτρικά.
Νομίζω 5 Ιουλίου είναι η ευκαρία σου να επανέλθεις
Ποια ηταν η εμπειρια απο το live,κανε ενα mini review αν θελεις.Βλεπω στο setlist 24 κομματια,10 κομματια απο Ξ.Σπαθια,Συμμοριες Της Ασφαλτου,Ροδες,good.
Ωραία όπως πάντα στον Παυλίδη.
Δε θεωρώ πάντως πως ήταν καλύτερή του συναυλία. Πιστεύω πως η καλύτερή του ήταν στον Λυκαβηττό το 2024.
Πάντως ήταν σίγουρα η μεγαλύτερη φέτος.
Θα ήθελα λίγο πιο γκαζωμένο το σετλιστ αλλά who cares?!
Κρατάω σίγουρα τις εκτελεσάρες στo Συμμορίες της Ασφάλτου και στο Τροφή για τα Θηρία (με αυτό έκλεισε). Όπως και την ωραία καινούρια ενορχήστρωση που έκανε στο Σιωπή (το είχε πειράξει και τις προηγούμενες φορές, αλλά τώρα μου φάνηκε πιο ολοκληρωμένο).
Ξανακούσαμε μετά από καιρό τον Βροχοποιό (τον δικό του) και έλειψε ο Μόχα.
Ακούστηκαν ωραία και ζωντανά τα νέα κομμάτια. Προσωπικό αγαπημένο το Παράθυρα.
Έχει μεγάλώσει πολύ το όνομά του πλέον ο Παυλίδης, ο μ.ο. ηλικίας του κοινού έχει πέσει δραματικά. Γύρω μου έβλεπα παιδιά στα 25.
ρε παιδιά, εδώ και μια 10ετία σίγουρα, ο Παυλίδης παίζει πολλά από Σπαθιά. Δεν ξέρω γιατί υπάρχει αυτό το “δεν παίζει Σπαθιά”. Μέχρι και το Λιωμένο Παγωτό έπαιζε τα τελευταία 4-5 χρόνια (φέτος το έβγαλε πάλι).
Επίσης το ανέφερα και παραπάνω στη συζήτηση, κομμάτια όπως: Ατλαντίς, Τώρα Αρχίζω και Θυμάμαι, Φωτιά στο Λιμάνι, Βράχο, Ό,τι Θες Εσυ, Πάρε με Μαζί σου, Καράβι, (και κάποια άλλα) τα παίζει σχετικά σταθερά (και κανονικά ηλεκτρικά - ή και electro rock για κάποιους ) από το 2010 που τον παρακολουθώ.
ε ρε φίλε κάνω αυτή την κουβέντα τις τελευταίες μέρες με διάφορο κόσμο. και όταν τους ρωτάω από πότε έχετε να δείτε Παυλίδη μου λένε “αα δεν τον έχουμε δει ποτέ”.
ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ.
Λοιπόν… Είμαι από αυτούς τους τύπους που λένε παραπάνω… Τον είχα δει μια φορά πριν χρόνια και μετά τον είχα “παρατήσει” live γιατί όπως είπα είχα την αίσθηση πως έχει αφήσει τα Σπαθιά στην άκρη χωρίς να το ψάξω ιδιαίτερα… Μέγα λάθος… Οπότε, σύγκριση με παρελθόν δεν υπάρχει, αλλά στο τώρα αυτό που βίωσα ήταν μαγικό… Ακόμα και να μην έπαιζε Σπαθιά θα ήμουν ικανοποιημένος από αυτό που είδα! Αλλά ναι δεν το κρύβω, η αλήθεια είναι ότι ακούγοντας ξανά Σπαθιά έκαναν όλο αυτό το σκηνικό να γίνει μαγικό… Αδυναμίες είναι αυτές…
Όσον αφορά τις εκτελέσεις που ήταν με πιο electro στοιχεία (όχι σε όλα) όχι απλά δε με ξένισαν αλλά τολμώ να ομολογήσω πως θα ήθελα να τον δω να παίζει ένα φουλ σετ από Σπαθιά πειραγμένο! Εντάξει θέλω και reunion έστω για μια φορά και από αυτούς και από τους άλλους αλλά αυτό ειναι άλλο θέμα…
Εν κατακλείδι, κατέβαινα στη συναυλία με ανυπομονησία και χαμόγελο και έφυγα με το χαμόγελο επί 10! Η τάξη αποκαταστάθηκε!
Υγ. “Τώρα θα παίξουμε ένα χαζό τραγουδάκι”… Και ξεκινάει τις Ρόδες! Και κάπου ένας τύπος να χοροπηδάει σαν τρελός μόνος του! ΡΕ ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΟΣ ΜΩΡΕ? Χαζό τραγουδάκι οι Ρόδες??? Με τον (αγαπημένο) στίχο… Άσε με, κράτα με, ξέχνα με, αγάπα με… Που περικλείει όλη την παράνοια και τα πάνω-κάτω μιας σχέσης, χαζό τραγουδάκι??? Ρε Παυλάρα αγόρι μου, μακάρι να βγάζεις και να παίζεις πιο συχνά τέτοια “χαζά” τραγουδάκια!!
για να κυκλώσουμε λίγο την κουβέντα, τα σχόλιά μου πήγαιναν πολύ στο οτι οι Αγγελάκας/Παυλιδης, στις σολο στιγμες τους (ειδικα στην αρχη), έτρεξαν να παρουν αποστάσεις απο τα συγκροτήματά τους - και λογικο.
Από την αλλη ομως, αν δεν εχουμε ριγιουνιον (οπως φαινεται), γιατι οι παλιες κομματάρες, να… πεθάνουν ; Με χαρα βλέπω οτι τα τελευταια [οσα θελετε] χρόνια, και οι δυο, μοιαζουν να μαλακωσαν με το θέμα - πχ Ροδες υπεραγαπημενο κομματι, που πρεπει να ειχε να τραγουδηθει λαηβ πολλα πολλα χρόνια.
Θα τον ψάξω να τον δω τον Παυλο, να μην ειμαι αλλο μαϊμου
Εγω με Παυλίδη δεν έχω σχεδόν καμία επαφή, πέρα από 2-3 τραγούδια.
Ξύλινα Σπαθιά, άλλη φάση, αγαπημένη ελληνική μπάντα, η πρώτη μου συναυλία στα 12, μεγάλη αγάπη.
Ο Παυλίδης λοιπόν μου άρεσε πολύ, μου άρεσε που φάνηκε τόσο “ντροπαλός” και συγκρατημένος. Τα τραγούδια του αξίζουν ακροάσεις (κέρδισε έναν ακροατή προχθές), όσο για τα τραγούδια από τα Σπαθιά, ε δεν έχω να πω κάτι. Σε ταξιδεύουν πολλά χρόνια πίσω και είναι ακόμα φρέσκα. Λίγο γκάζι δεν θα με χάλαγε ακόμα, αλλά ήταν πολύ όμορφη βράδια. Σημειωτέον ήταν η πρώτη συναυλία που είμασταν όλη η φαμίλια μαζί
