Και εμενα το τελος του Seinfeld δε με χαλασε καθολου.
Τα ξαναβλεπω αυτη τη περιοδο εντωμεταξυ <3
1 Like
Εξαρτάται από την σειρά.
Ναι στα sitcoms δεν με νοιάζει και τόσο. Κακό το φινάλε του How I met your mother αλλά who cares. Το έβαλα και το ξαναείδα όλο πρόσφατα μετά από καιρό και το ευχαριστηθηκα μια χαρά.
Αλλά στις δραματικές υπάρχει θέμα, αν και πάλι εξαρτάται από την περίπτωση και πόσο ξενερωτικό ήταν το φινάλε. To Game of Thrones δεν μπορώ με τίποτα να κάτσω να το ξαναδώ λόγω της τελευταίας σεζόν. Ειδικά η φάση με white walkers ήταν από τα πιο ξενερωτικά πράγματα ever. Αν κάτσω να τα δω από την αρχή η όλη φάση με white walkers θα μου είναι ανυπόφορη από την αρχή λόγω κατάληξης.
Το Lost όμως, αν και το φινάλε δεν ήταν και ότι καλύτερο, περυσι που έκατσα και το είδα ξανά μια χαρά πέρασα. Μάλιστα αυτή την φορά το φινάλε μου φάνηκε ακόμα χειρότερο αλλά δεν μου χάλασε την ευχαρίστηση των προηγούμενων επεισοδίων και της όλης περιπέτειας. Βασικά νομίζω πως άνετα θα καθόμουν να το δω και πάλι κάποια στιγμή στο μέλλον.
Εμένα έχει σχεδόν αντικαταστήσει το Friends που έβλεπα αδιαλέιπτως παλιά, κάτι παρόμοιο κάνω με Seinfeld πλέον.
Same.
1 Like
Γενικα απολαμβανω πολυ τα rewatchings και τα rereadings αν μια σειρα με τραβηξε ακομα και αν δεν μου αρεσε το τελος της και με ενδιαφερει πολυ και το re evaluation. Πχ Game of Thrones θελω να ξαναδω σε καποια φαση και ας υπαρχουν εξελιξεις που με ξενερωσανε
To τέλος σε μια σειρά είναι ικανό να την καταβαραθρώσει, για εμένα κυρίως αν μιλάμε για mystery box oriented παραγωγές (πχ. Lost) που κατά κύριο λόγο σε κρατάνε με το premise μιας μεγάλης αποκάλυψης και ενός mapping all the dots φινάλε, τα οποία και αποδεικνύονται καπνός (see what i did there) λίγο πριν τους τελικούς τίτλους τέλους… όλα τα υπόλοιπα σχεδόν tv shows, ακόμα και τα πιο ανθρωποκεντρικά (τύπου Sopranos, BB κτλ που οικοδομούν όλες τους τις θεματικές γύρω από την εξέλιξη -και το αναπόφευκτο φινάλε- ενός ή παραπάνω κεντρικών χαρακτήρων που μεταβάλλονται μέσα στο χρόνο διαρκώς) θεωρώ προσωπικά πως πολύ δύσκολο να στιγματιστούν από ένα κακό ή μέτριο ή κατώτερο των προσδοκιών τελευταίο επεισόδιο - έχουν δώσει πράγματα στο ενδιάμεσο.
Ειδικά δε για sitcom που αναφέρετε παραπάνω, είναι οριακά losing bet από τα αποδυτήρια, να ζητήσει κανείς να του βρουν πχ. 10 sitcoms με καθολικά αναγνωρισμένο ως “καλό/ικανοποιητικό φινάλε”.
(επίσης wtf, το φινάλε Seinfeld είναι legit από τα καλύτερα πράγματα σε σειρά ever 
)
Gallactica εν προκειμένω, πέραν του ότι το finale είναι, όσο πιο αντικειμενικά μπορώ να το κρίνω, μέσες άκρες αρκετά έως πολύ καλό (προσωπικά το βρίσκω εξαιρετικό) προσωπικά και πάλι (έχοντας κάπως παρατηρήσει την ολοένα και διαμορφούμενη τηλεοπτική συνείδηση της νέας μερίδας θεατών στην μετά 2000 εποχή, με την σταδιακή παγιοποίηση της 0-100 “λογικής”) πιστεύω πως η όποια μηδενιστική συμπεριφορά προς το εν προκειμένω φινάλε είναι τάση και όχι κανόνας (if i am making any sense).
Η σειρά και απέχει παρασάγγας από ένα mystery box oriented tv show (εξ’ ου και ακόμα και αν το φινάλε δεν καλύψει πλήρως τον θεατή, δεν θα του αλλάξει την συνολική εικόνα για τη σειρά) και στο σύνολό της έχει περίπου κάτι-σαν-αυτοτελή επεισόδια (“δεμένα” σε έναν κεντρικό σεναριακό ιστό hard scifi) που ασχολούνται με πολλές και διαφορετικές θεματικές (θρησκεία, πολιτική, ταυτότητα κτλ κτλ) - παράλληλα με μια τεράστια ανθρωπογεωγραφία που διαρκώς μεταβάλλεται ανά τα έτη (η σειρά ούτως ή άλλως διαρκεί πάρα πολλά χρόνια σε in series χρόνο).
4 Likes
Όχι, δεν είναι
Για πες
Δεν ξέρω αν και τι έχω να πω, διότι ποτέ αντιλήφθηκα προς τι το hate για το τέλος του ΗΙΜΥΜ μιας και -ανεξάρτητα από το τι γίνεται στη συγκεκριμένη σκηνή (*)- είναι εξαρχής ήσσονος σημασίας ως προς το σύμπαν της σειράς, ούτε προσθέτει ούτε αφαιρεί κάτι. Προσωπικά μου φαίνεται και απολύτως φυσικό αλλά και πάλι, ψιλοκλάιν ως προς το γενικότερο premise…
(*) Υποθέτω ότι ως “τέλος” αναφερόμαστε όντως στην τελευταία σεκάνς και όχι στην τελευταία σεζόν γενικά, η οποία ΟΚ, αντικειμενικά μοιάζει τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά για να γίνει σεζόν, θα μπορούσε να γίνει και σε έξι επεισόδια ξερωγώ.
1 Like
Κι εγώ για το τελευταίο επεισόδιο λέω
σπόιλερς για όποιον ζει σε σπηλιά και δεν έχει δει HIMYM
Η τελευταία σεζόν είναι όντως φουλ τραβηγμένη από τα μαλλιά, και επίσης την υπονόμευσε το ίδιο το φινάλε που βάλανε. Δηλαδή πραγματικά, μας δείχνεις ολόκληρη σεζόν τον γάμο τους για να μας πεις ότι στο τέλος ε χωρίσανε ξέρω γω;;;;;
Το ίδιο και με τη mother. Κάνεις build up όοοοολη τη σεζόν, τελικά επιτέλους τη συναντάει και μέσα σε ένα δεκαλεπτάκι, α αυτή αρρώστησε και πέθανε και ο άλλος γύρισε στην αγκαλιά της πρώην του. Μάααααλιστα.
Έχεις δίκιο φυσικά ότι δεν είναι και τόσο σημαντικό στο ευρύτερο context της σειράς. Απλά είναι ΓΤΠ writing. Για μένα πάντα.
1 Like
Θεωρωντας το τελος του LOST (και γενικοτερα την 6η σεζον - και μονο αυτη) λιγο ανισο με την ποιοτητα και τις κορυφες των πρωτων 5 σεζον, δε θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο. Μιλαμε για μια απο τις καλυτερες σειρες ολων των εποχων, ειτε αρεσε σε καποιον το τελος ειτε οχι. Και για να εξηγουμαι ακομα περισσοτερο, παρολο που βρισκω την ιδεα των 2 purgatory - life after death επιπεδων αρκετα “χαζουλα”, μπορω να αναγνωρισω πως εκαναν ακριβως αυτο που ηθελαν και το εκαναν παρα πολυ ομορφα, ασε που το τελος ειχε μερικες απο τις πιο ομορφες και συναισθηματικες στιγμες ολης της σειρας. Απο κει και περα, αυτο δεν ακυρωνει τιποτα απο τις πρωτες 5 σεζον. Παρομοια συναισθηματα και με το Game Of Thrones, και πολλες αλλες σειρες. Δυστυχως ξερω πολυ κοσμο που θεωρει αυτες τις σειρες εντελως ΜΑΠΑ, μονο και μονο επειδη δεν τους αρεσε το τελος.
1 Like
Summary
Για το “ένας γάμος ολόκληρη σεζόν” τα είπαμε, τραβηγμένο. Αυτή είναι η μπίζνα όμως, αφού τους δίνανε τα φράγκα, είπαν να τα πάρουν.
Από κει και πέρα το ότι Ρόμπιν-Μπάρνι θα χωρίσουν είναι προδιαγεγραμμένο, είναι τέτοιου είδους σχέση, έχουμε δει (ή βιώσει) πολλές τέτοιες περιπτώσεις στην πραγματική ζωή.
Όχι μέσα σε ένα δεκαλεπτάκι ακριβώς, ένα διπλό επεισόδιο είναι απλά πάντα θα υποστηρίζω ότι στον τίτλο της σειράς η έμφαση είναι στο “How” (δηλ την εξιστόρηση που οι μεσήλικες κάνουν/-με για τη εποχή της ανεμελιάς σχεδόν πάντα με υπερβολή και στα όρια του μύθου) και όχι στο “Mother”
Υπερβολικό και αυτό, είναι το what if, η γυναίκα που στο τέλος (και όσο όμορφη ζωή πέρασε με την Τρέισι) παραμένει το μεγάλο του απωθημένο. Δες την τελευταία σκηνή σαν να παίζει μια επιθυμία στο μυαλό του και να μη συμβαίνει όντως (άλλωστε ούτε ένα λεπτό δεν διαρκεί, δεν ξέρουμε αν και τι συνέβη) και όλα καλά.
Επιμένω, τίγκα υπερβολή το hate που τρώει το συγκεκριμένο φινάλε.
Τασσομαι με Κρισπ. Βασικα ολο το νοημα των 10 σεζον ΗΙΜΥΜ δεν ηταν το ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ, αλλα το πως εφτασε ο Τεντ να παντρευτει εν τελει και να κανει παιδια, αλλα και το τι θα γινει στο μελλον του. Αλλωστε η μανα των παιδιων δεν ηταν παρα ενας μικρος ρολος στην συνολικη πορεια της σειρας, και ενας χαρακτηρας με τον οποιον δεν ειχε δεθει ο θεατης.
Αντιθετως, το plot twist με την Ρομπιν ειναι νομιζω αυτο ακριβως που επρεπε να ειναι, και εν τελει νομιζω οι περισσοτεροι θελαμε αυτους τους δυο να καταληξουν μαζι (και πολυ νωριτερα απο οτι τελικα κατεληξαν μαζι). Αν υπηρχε ακυρο writing για μενα σε αυτην την σειρα δεν ηταν στο τελος, αλλα στο ζευγαρι Μπαρνει - Ρομπιν. Πηραν σελιδα απο το βιβλιο του Friends που ειχαν βαλει Τζοι και Ρεητσελ ζευγαρι, και κριντζαραμε μεχρι αηδιας και στις δυο αυτες περιπτωσεις.
Τελος παντων, to each their own, κολοκυθοπιτες κτλ. Απλα για μενα σε μια πληρως σουρρεαλ σειρα απο την βαση της και απο την αρχη της (σκηνικα με την μπλε French horn, The Naked Man, και πολλα αλλα, ηταν απλα εξωφρενικα - και φυσικα αστεια) δεν μπορω να καθομαι να κρινω σοβαρα το αν στο τελος μας δειχνει οτι εζησαν μια υπεροχη ζωη ο Τεντ και η γυναικα του για 15-20 χρονια και μετα αυτη πεθανε. Αν μη τι αλλο, ισως πολυ πιο ρεαλιστικη εξελιξη απο οποιοδηποτε σκηνικο σε οποιοδηποτε επεισοδιο της σειρας.
ΥΓ. Δεν χρειαζοταν επ’ουδενι 20 επεισοδια για εναν γαμο και ολα οσα συμβαινουν την ημερα του γαμου, αλλα ηταν πανεξυπνο gimmick. Ασχετα αν θα μπορουσαν τουλαχιστον να πουνε πως ολη η σεζον θα ειναι η εβδομαδα που οδηγει στον γαμο, ωστε να μπορουν να την τραβηξουν αρκετα καλυτερα.
2 Likes
Summary
-
Καλά αυτοί εννοείται ότι καλά κάνανε (από τη δική τους σκοπιά) και τα αρπάξανε αφού είχε κι άλλο γάλα αυτή η αγελάδα.
-
Συμφωνώ ότι η σχέση Ρόμπιν - Μπάρνι παραήταν προβληματική για να αντέξει. Για να γίνω λοιπόν πιο σαφής, αυτό που ενοχλεί δεν είναι τόσο η κατάληξη αυτού του γάμου αλλά περισσότερο αυτή η τόσο “συνοπτικές διαδικασίες” παρουσίαση του τέλους του. Πώς να στο πω, όταν οι δημιουργοί έχουν αφιερώσει ολόκληρη σεζόν γύρω από το Σαββατοκύριακο του γάμου τους (έστω κι αν γίνονται κι άλλα πράγματα εκείνες τις δύο μέρες, ΟΚ) σε προδιαθέτουν ότι “πιστεύουν” σ’ αυτή τη σχέση, ότι πάνε για την ανατροπή, τελικά αυτοί οι δυο που μαζί δεν κάνουν “χώρια δεν μπορούν”. Και στο τέλος σου τραβάνε τη γη κάτω από τα πόδια. Bad writing!
-
Αυτό ακριβώς άλλωστε ήταν και το τρικ της σειράς, πίσω από το οποίο οχυρώθηκαν οι δημιουργοί απέναντι στο κράξιμο. “Παιδιά εμείς είπαμε την ιστορία του how, δεν σας υποσχεθήκαμε ποτέ ότι στο τέλος θα ήταν μόνο η mother”. Να 'χαμε να λέγαμε λίγο. Αφού εκεί το πας εξαρχής, χειρίσου το κάπως πιο επιδέξια και όχι τόσο ζντουπ.
-
Σ’ αυτό που λες για το απωθημένο συμφωνώ, και υπάρχουν και χιντς στην τελευταία σεζόν (βασικά σε όλη τη σειρά τώρα που το σκέφτομαι) ότι δεν την ξεπέρασε ποτέ. Ξαναλέω, το πρόβλημα είναι η εκτέλεση και όχι η ίδια η ιδέα/concept.
Πάντως για να δώσω ένα ελαφρυντικό ( ; ) στους δημιουργούς, το φινάλε δεν ήταν καν το χειρότερο plot point στη σειρά. Αυτόν τον μη τιμητικό τίτλο θα τον έδινα στο στόρι όπου η Ρόμπιν τραβιέται για λίγο καιρό με εκείνο τον ψυχίατρο (Κέβιν;). Πραγματικά δεν νομίζω να πίστεψε κανείς σε εκείνη τη σχέση ούτε λεπτό.
Α, το ίδιο και με το στόρι Μπάρνι - Κουίν!
Πραγματικά αυτή η σειρά τα έκανε πουτάνα όλα από ένα σημείο και μετά.
Μέχρι τελείας με Quintom.Μέχρι τελείας όμως.Το how i met δανείστηκε πολλά από friends (central perk έγινε το mclarens pub - ο καθηγητής έγινε αρχιτέκτονας - ο γόης σαν ρόλος) τα οποία ήταν θετικά, και βρήκε να δανειστεί και ότι πιο κριντζ έχει βγει στην τβ.Δηλαδή Τζόι-Ρέιτσελ.
Ο Τένταρος είναι η ρομαντική ψυχή που έχουμε όλοι μέσα μας, άλλοι πολύ, άλλοι λίγο, και την Ρόμπιν ήθελε πάντα.Ακόμα και όταν δε την ήθελε…
By the way sitcoms που δεν έχουν πολύ το ρομάντζο μέσα, δεν είναι απαραίτητο να έχουν και φινάλε επεισόδιο.Δηλαδή πραγματικά ποιον θα ένοιαζε αν τελείωνε το friends στην όγδοη ή στην ένατη σεζόν ξέρω γω, απλά επειδή οι writers δε θα είχαν άλλη έμπνευση να γράφουν? Και θα έμενε μια comfort αίσθηση ότι ξέρεις κάτι, η παρέα τώρα αράζει όλη στο σπίτι της Μόνικα και γουστάρουν.Γιατί να ‘κλείσεις’ μια καθαρά comfort sitcom? Πόσο συνηθισμένα ήταν τελικά τα φινάλε του office με τον γάμο Dwight Angela ή του Big bang που παντρεύονται όλοι μεταξύ τους? Εντάξει παιδιά αφήστε και κανέναν ελεύθερο, δεν είναι σκοπός του ανθρώπου ο γάμος.
Κλασσικό παράδειγμα, τελείως στην τύχη και λόγω των όσων έγιναν με τον Σιν και την παραγωγή, το two and a half men.Έφυγε ο Τσάρλι και σταμάτησε εκεί (αγνοώ την αηδία συνέχεια με τον Άστον) για τους φανς της σειράς.Χαλάστηκε κανένας? Ίσα ίσα.Στο μυαλό μου τα 2 αδέρφια είναι μπαλκονάρα και μπίρες και λένε μλκιες.Πρόβλημα να προχωρήσεις παρακάτω λέγεται αυτό? Ναι μπορεί.Προχωράμε παρακάτω και αφήνουμε πίσω πράγματα στην πραγματική ζωή μας.Δε χρειάζεται και στα comfort shows μας.Δεν είναι τυχαίο πως στα φιλαράκια το επεισόδιο που οι περισσότεροι σκιπάρουν είναι το τελευταίο.
Δε βλέπω sitcom για να μελαγχολήσω αλλά για να περνάει ευχάριστα η ώρα με familiar χαρακτήρες και μέρη.Αν στερεύεις από έμπνευση άστο εκεί που ήταν.Σιγά τα storyline που ακολουθούν τέτοιου τύπου σειρές και πρέπει ντε και καλά να έχουν closure.
1 Like
Εγώ θα διαφωνήσω, γούσταρα πολύ το ζευγάρι Ρόμπιν - Μπάρνι (και μάλλον όχι παρά τον μεγάλο βαθμό ασυμβατότητας μεταξύ τους, αλλά ακριβώς λόγω αυτού), καμία σχέση για μένα με τη φάση Τζόι - Ρέιτσελ στα Φιλαράκια που όντως ήταν ό,τι χειρότερο.
Από την άλλη τον Τεντ δεν τον αντέχω. Ναι ναι hopeless romantic κλπ κλπ αλλά θυμίζω ότι έχει χωρίσει την ίδια γυναίκα δυο φορές τη μέρα των γενεθλίων της (!), έχει γίνει ο ορισμός του ΗΛΙΘΙΟΥ στη φάση με τη slutty pumpkin και πολλά άλλα ακόμα που θα μπορούσα να αναφέρω.
Εντάξει έχει να κάνει και με το πώς το βλέπει ο καθένας το θέμα του ρομαντισμού, τι δικαιολογείται, τι όχι κλπ. Ας πούμε κάποιοι γουστάρουν τον χαρακτήρα που έπαιζε ο Χιου Γκραντ στο 4 Γάμοι και μια Κηδεία - εγώ θεωρώ ότι αυτό που έκανε στο τέλος απλά δεν το κάνεις αν νιώθεις έστω και λίγο. Ή άλλοι συγκινούνται στη σκηνή με τις καρτέλες στο Love Actually - που είναι από τα πιο εξοργιστικά πράγματα που έχουν παρουσιαστεί ποτέ σε “ρομαντική” ταινία.
1 Like
Καλα ο Τεντ Μποζμπι ειναι ενας χαρακτηρας που εχει στο ιστορικο του πολλες ηλιθιες επιλογες/πραξεις, και σιγουρα δεν εχει φερθει και αψογα σε πολλες γυναικες με τις οποιες εκανε dating, και ταυτοχρονα εχει υπαρξει κι ο ιδιος αντικειμενο αθλιας μεταχειρισης/συμπεριφορας απο αλλες γυναικες. Βρισκω αρκετα αστεια την υπερβολη που εχω δει ενιοτε τυπου “ο Τεντ Μοζμπι ειναι ο πραγματικος villain της σειρας και ειναι ενας απαραδεκτος σεξιστης”, απο ατομα που εντωμεταξυ βρισκουν τον Μπαρνει τον καλυτερο χαρακτηρα της σειρας.
Η αληθεια βρισκεται καπου στο “ο Τεντ Μοζμπι ειναι ενας ανθρωπος που εχει κανει αρκετα λαθη στην ρομαντικη του ζωη, αλλα ο οποιος εχει κανει και πολυ γαματες ρομαντικες κινησεις, και προσεγγιζε το θεμα σχεση με καλες προθεσεις και διχως στοχο να πληγωσει το αλλο ατομο, ασχετα αν τελικα το εκανε”.
Δεν περιμενα οτι θα γραψω τοσα πολλα για το ΗΙΜΥΜ τοσα χρονια μετα το φιναλε του 
Δεν εχω αφησει προσωπικα καμια σειρα και κανενα σηκουελ να μου χαλασει την απολαυση και την αγαπη που εχω για προηγουμενες σεζον ή ταινιες του ιδιου υλικου. Και τα sequels του Star Wars που τα βρισκω απεχθη, δεν δυνανται να μου χαλασουν το ποσο μνημειωδεις θεωρω τις 6 κλασικες ταινιες του Lucas και το ποσο αγαπω αυτην την ιστορια.
Το ΗΙΜΥΜ δεν ηταν ποτε απο τις πιο αγαπημενες μου σειρες εβερ, αλλα του δινω το μεγαλο προσον οτι ηταν αρκετα πρωτοτυπο, παρολες τις επιρροες (και κλοπες) απο Friends. Απο κει και περα, δεν μπορω να πω οτι ειναι απο αυτες τις σειρες που το τελος θα μπορουσε να εχει και τοσο τεραστιο gravitas πια. Sitcom ειναι ξερω γω, ρηλαξ οπως λεει κι ο vagalex.
1 Like
Κι όμως ο Τεντ είναι όντως πολύ χειρότερος χαρακτήρας από τον Μπάρνι κατά τη γνώμη μου, γιατί η άθλια συμπεριφορά του στο ερωτικό κομμάτι έχει ως άλλοθι τη ρομαντική του προδιάθεση, κάτι που είναι και το πιο συνηθισμένο και έξω στον πραγματικό κόσμο, ενώ ο Μπάρνι είναι τόσο υπερβολικά και απροκάλυπτα μισογύνης που - όχι ότι δεν υπάρχουν και τέτοιοι τύποι στην πραγματική ζωή - είναι πολύ πιο εύκολο να “έχεις το νου σου” για τέτοια άτομα. Είναι δηλαδή πολύ πιο “pure fiction” χαρακτήρας και έτσι μπορείς απλά να μην τον παίρνεις στα σοβαρά.
Κατά τ’ άλλα ισχύει προφανώς ότι όταν παίρνει την κάτω βόλτα μια σειρά αυτό δεν αναιρεί την ευχαρίστηση που πήρες απ’ αυτήν σε άλλα σημεία, συνήθως προγενέστερα. Συμβαίνει ξανά και ξανά. Και με το HIMYM, και με τα Φιλαράκια κλπ. Το ίδιο προφανώς και για τις ταινίες. Το γεγονός ότι τα prequel του Star Wars ήταν καταγέλαστα σκουπίδια (με εξαίρεση κάποιες σκηνές) δεν πλήττει τη λάμψη των επεισοδίων 4-6. Και η ίδια λογική φυσικά επεκτείνεται και στη μουσική. Δεν θα την πληρώσουν οι Helloween για τους Dragonforce, τυχαίο παράδειγμα.
Μιλαμε για την Star Wars τριλογια με την πιο βαθυστοχαστη κοινωνικη και πολιτικη αναλυση, με την καλυτερη μουσικη και cinematography, τα περισσοτερα practical effects (που ηταν τοσο αψογα που ο κοσμος νομιζει οτι ηταν green screen), την καλυτερη πλοκη, τις πιο μεγαλες συναισθηματικες στιγμες, τους καλυτερους και πιο πολυδιαστατους χαρακτηρες, και την πιο τεραστια ποσοτητα worldbuilding.
Η πληρης ισοπεδωση τους ως “σκουπιδια” ειναι απιστευτα υπερβολικος χαρακτηρισμος. Αλλα τελος παντων, υπαρχει θρεντ για αυτα.
Σιγα που ειναι αθλιος ο Τεντ στο ερωτικο κομματι. Οι μισοι και βαλε χρηστες του ροκιν εχουν κανει μαλλον χειροτερα. It happens, it’s life. Σαν τον Μπαρνει υπαρχουν απειροι τυποι εκει εξω. Που θα κανουν τα παντα απλα για να πετυχουν τον στοχο του σεξ και μετα να τρεξουν.
Κι εγώ έτσι αντέδρασα πριν, να ξέρεις απλά δεν το εξωτερίκευσα
Και θα σου χαρίσω μία ακόμα αντίδραση για την παρακάτω παράγραφο, ή μάλλον όχι για όλη την παράγραφο αλλά για ένα συγκεκριμένο σημείο
1 Like
Φανταστικος διαλογος στο λιβαδι, που δειχνει ποσο επικινδυνη μπορει να ειναι μια ρητορικη περι ολιγαρχιας/δικτατοριας, και ποσο ευκολο ειναι για καποιον που εχει ζησει σκλαβια τη μιση του ζωη και εχει δει ενα σωρο εκτρωματικες καταστασεις παγκοσμιως, να φλερταρει με την ιδεα του απολυταρχισμου.
Δεν ειναι προβλημα της ταινιας το οτι καποιος επιλεγει να την ερμηνευσει ρηχα ή απλα προτιμαει να πει οτι ο Τζαρ Τζαρ του χαλασε την ταινια.
Οι συναισθηματικες στιγμες στις οποιες αναφερομαι εχουν να κανουν με την πτωση του Ανακιν, τους θανατους ενα σωρο σημαντικων χαρακτηρων, την τραγικη πτωση της Δημοκρατιας και των Jedi, και με ενα σωρο αλλα.
Προχωραμε.
1 Like