Ήταν επιθυμία και της πορτοκαλί γλίτσας.
Πάντως δεν θα φανεί περίεργο εάν σε 2-3 χρόνια τους πάρει και τους δύο.
Και μέσα σε όλα, ο τεράστιος Τζιμ Κάρευ βραβευτηκε στη Γαλλία και απέδωσε όλη την ομιλία του στα γαλλικά
3 Likes
Αυτη η φαση εχει ξεφυγει τις τελευταιες μερες εντωμεταξυ. Εχει γινει viral η θεωρια συνωμοσιας οτι δεν ηταν ο Τζιμ Καρει, αλλα κλωνος του (!), ή καποιος εξωγηινος, ή κατι αλλο θεοτρελο ξερω γω, αναλογα ποιον θα ρωτησεις. Υπαρχει ενας σωρο κοσμος που λεει οτι δεν μοιαζει στον Τζιμ Καρει, οτι δεν εχει το ιδιο χρωμα ματιων, οτι ταα μαλλια του μακρυναν πολυ αποτομα, κτλ. Σε σημειο που βγηκε ενας διασημος make up artist με το ονομα Alexis Stone και ισχυριστηκε οτι ηταν αυτος που εμφανιστηκε, με μασκα Τζιμ Καρει την οποια και εδειξε σε βιντεο του 
Συγκινητικο το standing ovation που του εδωσαν οι Γαλλοι πριν ξεκινησει να μιλαει.
Ετοιμαζε τον λογο του για μηνες λεει, για να πετυχει την προφορα οσο καλυτερα γινεται.
O Carrey είναι με μποτοξ . Τα διάβασα αυτά, αλλά επίπεδα ανεργίας
Ο τύπος μοιάζει ταυτόχρονα Γάλλος λόρδος και white trash Αμερικανός . Ταλένταρα πάντως
Το ειδα πριν λιγο στο ινσταγκραμ, εκανε ενα εξαιρετικο reel “απαντησης” η εθνικη λυρικη σκηνη.
Δεν τον γνωριζα ως πριν απο 15 λεπτα, αλλωστε ειμαι ασΚετος με τον κινηματογραφο, αλλα απο φατσα σκιζει: επικος τζιτζιφιογκος. Διαβασα καποια σχολια, ελεγαν οτι τα εχει με καποια Καρντασιαν, μου κανει εντυπωση που δεν του αρεσει η οπερα απο τη στιγμη που μπηκε σε μια οικογενεια με τοση αγαπη για τις τεχνες
Δεν θα αναφερω ποιες τεχνες…
Μαλακία αυτό που είπε. Βέβαια δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που έχουν παρόμοιες απόψεις. Εγώ σίγουρα έχω ξαναπετύχει αντίστοιχες απόψεις… και περί κλασσικής μουσικής στο παρελθόν. Επίσης όταν ήμουν μικρός είχα παρόμοιες απόψεις.
Βέβαια η όλη φάση φαίνεται πως είναι ένα πολύ μικρό κλιπάκι ανάμεσα σε μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση για κάποιο άλλο θέμα. Οπότε με κάνει να αναρωτιέμαι αν π.χ. ο Πατσίνο πριν 40 χρόνια έλεγε κάτι τέτοιο αν θα νοιαζόταν κανείς ή αν είναι της εποχής φαινόμενο επειδή οτιδήποτε και να πει κάποιος μένει, κόβεται ράβεται αστραπιαία και μεταδίδεται παντού. Έχει χαθεί κάπου η δυνατότητα του να πετάξει κάποιος και καμιά μαλακία μια στο τόσο.
Κραταω οτι μπορει να ειναι επλως ενα αποσπασμα που δεν καλυπτει ολο το context. Εχεις δικιο.
Φανταζομαι ομως οτι οταν εισαι δημοσιο προσωπο, οι μλκς πληρωνονται μωρε. Κι επισης, εκτιμω να πεις οτι δεν σου αρεσει κατι. Σε ολους μας ισχυει αυτο. Εγω γελαω με τα κομικ στον κινηματογραφο ή με τα Μαρβελ. Δεν μου αρεσουν τα Star Wars, κλαιν, πιο χεστηκε. Αν ομως πω οτι “ειναι τοσο ξεπερασμενα, κανεις δεν τα βλεπει”, θα εχω πει μια παπατζα. Αν ειμαι δημοσιο προσωπο, ε… θα κριθω κιολας.
1 Like
Κατα βάθος, πιστεύω πως ο Καρπετ ειναι ένας από εμάς, θα έβρισκε εύκολα φιλους στο σινεφορουμ του ροκιν.
Μια πολύ ωραία, και αστεια, συνεντευξη του στα καλά παιδιά του Prova Podcast που μεταξυ αλλων σχολιαζει τον Καποδιστρια και το αν εχουμε δει τελικα τα παντα στο σινεμα, και αν ειναι μια πεπερασμένη τέχνη (ωραιο θεμα για τσιπουρα).
Θα βλεπουμε τον καλο Καρρα
Ένας ψηλέας λιγότερος να μου κρύβει τη θέα λοιπόν 
3 Likes
1 Like
2 Likes
Γεννημένο από τη νοσταλγία για τις μεταμεσονύκτιες προβολές στο Αλφαβίλ και στο Σινέ Δεξαμενή, το project του κριτικού κινηματογράφου Άκη Καπράνου, Midnight Express , επιστρέφει στο Φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων για να φέρει ξανά τη μαγεία της μεγάλης οθόνης κάτω από τα αστέρια.
Αυτή τη φορά, το σκηνικό στήνεται στο Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος, μετατρέποντας το σε έναν ανοιχτό κινηματογράφο γεμάτο εικόνες και δυνατές κινηματογραφικές στιγμές.
Πρόγραμμα:
11/05: Πέρα από την Αφρική, Sydney Pollack, 198518/05: Λαβύρινθος, Jim Henson, 1986
25/05: Χαμός στην Τσάιναταουν, John Carpenter, 1986
Πρόγραμμα This is Athens festival
Δυστυχώς γιαμενα Carpenter πέφτει ίδια μέρα και ώρα με το Greek Cooking band στο τζαζ φεστιβαλ.
1 Like
Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας
Μεταξύ άλλων…
Αφιέρωμα στον Αργεντίνο σκηνοθέτη Fabián Bielinsky, ο οποίος καθιέρωσε το σύγχρονο αργεντίνικο αστυνομικό θρίλερ με τις ταινίες του «9 Βασίλισσες» και «Η Αύρα».
και…
1 Like
https://www.youtube.com/shorts/SR52abGBBD4
Πολυ ωραιο segment απο Tom Cruise σε πανελ για το πως γνωρισε τον Dustin Hoffman, και πως μια τυχαια συναντηση σε ενα εστιατοριο οδηγησε ουσιαστικα σε μια απο τις καλυτερες ταινιες ολων των εποχων.
Για το Rain Man λες; Προτιμώ την εκδοχή με Jackie Chan και Sammo Hung για το τρελό ξύλο που πέφτει στο Επικό Φινάλε της ταινίας!
