Πρόχειρο, αλφαβητικό τοπ-10, σχεδόν σίγουρα η λίστα θα αλλάξει/επεκταθεί, θα αποκτήσει κατάταξη κλπ:
ALKALINE TRIO “Blood, Hair and Eyeballs”
Τέλειο, μελωδικό μπουμερο-pop-punk από σχεδόν 50άρηδες που αναπολούν τις εποχές της ανεμελιάς
CRYPT SERMON “The Stygian Rose”
Στα δικά μου αυτιά η καλύτερη σύγχρονη εκδοχή αυτού που κάποτε ονομάστηκε χέβι μέταλ
CULT OF ERINYES “Metempsychosis”
Καθηλωτική, μαυρομεταλλική ελεγεία για το άγνωστό “μετά” από -μεταξύ άλλων- μέλη των εντυπωσιακών WOLVENNEST
FUNERAL ORATION “Antropomorte”
Το blackmetal των 90s όπως το αγαπήσαμε, χωρίς εξωτερικές φιοριτούρες, ασυμβίβαστο, καταιγιστικό αλλά και με μια μεσογειακή ζεστασιά, Ιταλία γαρ
FURZE “Caw Entrance”
Sabbath-ικό blackmetal, στ’ αρχίδια μας τα trends και have a nice trip
HEAVE BLOOD & DIE “Burnout Codes”
So far ο δίσκος της δεκαετίας για μένα -μπορεί και της επόμενης
NOCTURNUS AD “Unicursal”
Κι αν έριξε λίγο τις εντάσεις ο Mike o Browning, δεν πειράζει, παραμένει ένας απόλυτος μύστης του sci-fi death metal
NOX “Entity”
Τα είπαμε, ραντεβού στα υπόγεια παρέα με λοιπές μαυροντυμένες ψυχές
SATURNALIA TEMPLE “Paradigm Call”
Αρκετά πιο πηχτό και δυσπρόσιτο σε σχέση με τα προηγούμενα, θέλει έξτρα προσπάθεια να παραμερίσει κανείς το Paroketh, όμως όταν αυτό γίνει ανταμείβει κατάλληλα
SPRINTS “Letter to Self”
Αγαπημένη Iρλανδία δεν απογοητεύει ποτέ, με αγχωτικό/λυτρωτικό indie/garage/noise/punk και μια εκπληκτική frontwoman με ακόμα πιο εκπληκτικούς στίχους