Επιτέλους!
Solo δίσκος από τον Erik Grönwall. Πρώην τραγουδιστής των H.E.A.T και Skid Row.
Πρώτα δείγματα.
Κυκλοφορεί 22 Μαΐου.
Παρασκευούλα ζάχαρη, Παρασκευούλα μέλι, κι εσένα τι σε μέλει… Πάμε λοιπόν να δούμε τι έχουμε σήμερα απ’ τις πιο ενδιαφέρουσες, μεγάλες, ή άκυρες κυκλοφορίες της 14ης εβδομάδας του 2026.
1. Angine De Poitrine - Vol.II (microtonal, math, phaseiko): έλα για το hype, μείνε για τη μουσική, ή όπως είπε ο Θοδωρής Ξουρίδας, Μην έρθεις για το hype, φύγε για τη μουσική
(edit: συνεχίζεται, ο βλάκας πάτησα “Post”)
2. Sunn O))) - Sunn O))) (drone): νέος δίσκος μετά από σχεδόν 7 χρόνια, και ντεμπούτο στην Sub Pop, εύγε νέοι μου
3. Wendy Eisenberg - Wendy Eisenberg (improv/guitar/exp): η καλλιτεχνάρα που μάθαμε πριν λίγους μήνες με τους Editrix σε νέο σόλο δίσκο, που σας είχα αναφέρει ήδη όταν ανακοινώθηκε κι επιτέλους τον έχουμε. Hype.
4. Corrosion of Conformity - Good Kid / Maad City (κάτι μακρινό από hardcore): εντάξει, αυτούς τους ξέρω κι εγώ
5. Green Carnation - A Dark Poem Pt.II: Τα Σαγκουίνια του Μάνθου (prog): έπους συνέχεια απ’ τους συμπαθείς Νορβηγούς, που πάνε να αναβιώσουν παλιές δόξες με τη σειρά του “Dark Poem”.
6. A Place to Bury Strangers - Synthesizer (post punk): εντάξει, αυτούς τους ξέρω κι εγώ pt.2
7. Ultha - A Light So Dim (black metal): το προηγούμενο θυμάμαι να με εντυπωσιάζει και ας μην θυμάμαι νότα (πάνε και 4 χρόνια), αλλά ναι, εδώ είμαστε, νέο Ultha.
8. Poison Ruin - Hymns From The Hills (punk): “μα τι το ωραίο βρίσκουν σ’ αυτό τα παιδιά μας” είναι η δική μου φάση με το προηγούμενο των PR, αλλά είναι και ενδιαφέροντες, οπότε…
9. Knumears - Directions (hardcore / skramz): έχω ρε γμτ ένα κακό συνήθειο, ακούω μπάσο που ακούγεται σαν καλώδιο της ΔΕΗ και αμέσως ψαρώνω…
10. Thundercat - Distracted (rn’n / jazz) : μέγιστος μπασισταράς ο Thundercat, επιστρέφει 6 χρόνια μετά το προηγούμενο, και 9 μετά το πασίγνωστο “Drunk”. Just vibez, electronics, and B A S S
11. Lantlos - Nowhere In Between Forever (experimental): για κάποιο λόγο αυτή η μπάντα μου φαίνεται εντελώς rocking-core.
12. Grade 2 - Talk About It (punk): πανκάδες απανταχού, ελάτε, λέγονται μεγάλα λόγια γι’ αυτούς εδώ (άλλαξα τους She Past Away, γιατί ο δίσκος τους είχε βγει παλιότερα αλλά το RYM είναι παραπληροφόρηση)
Καλησπέρα σας. Βγάλανε δίσκο και οι Non Est Deus σήμερα, δεν είχα πάρει χαμπάρι τίποτα. Προς το παρόν μόνο Spotify, αλλά θα βγει και bandcamp από στιγμή σε στιγμή.
Και πριν κανα δυο βδομάδες οι Kanonenfieber και είναι καλός, σταματημό δεν έχει!
Μάπα το καρπούζι…
Τιμιο οπως παντα - γενικα απο περσυ εχω λιωσει πολυ τις περισσοτερες κυκλοφοριες του.
Λοιπόν, έχω πάθει έρωτα με την φωνή της Verity Susman απ’ τους Memorials. Μόλις ανακάλυψα ότι έβγαλαν νέο δίσκο, τον δεύτερό τους:
Έχουν κάτι πολύ παλαιικό, μία retro-psychedelic 60’s αύρα, στην οποία η φωνή της Susman δένει εξαίσια, όπως το παντεσπάνι με την κρέμα. Ακόμη κάνω την πρώτη ακρόαση με αφορμή το single “Watching the Moon”, και με κάθε επόμενο τραγούδι που μπαίνει, ανεβαίνει ένα σκαλί στην εκτίμησή μου. Νομίζω θα το λιώσω αυτό τις επόμενες μέρες.
Η φάμπρικα, η φάμπρικα δεν σταματά
Δουλεύει νύ-, δουλεύει νύχτα μεεεερααααααα
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, ξέρω, σας έχει φάει η θλίψη και το πένθος, αλλά αφήστε για λίγο το καλαμαράκι και το ούζο, γιατί η παγκόσμια μουσική βιομηχανία όντως δεν δείχνει να συγκινείται από ορθόδοξο Πάσχα. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:
1. My New Band Believe - My New Band Believe (art rock): η εποχή εκείνη την αθώα που υπήρχαν ακόμη οι black midi κι ο Matthew Antony Kwasniewski-Kelvin ζούσε φαίνεται να έχει παρέλθει. Ο Geordie Greep πήγε σόλο, κι ο μπασίστας τους, ο Cameron Picton έφτιαξε τους “My New Band Believe”, που βγάζουν το ντεμπούτο τους, κι ήδη συζητιούνται ως το νέο cool kid in town.
2. Immolation - Descent (death metal): σαράντα χρόνια άθεοι, οι Immolation παραδίδουν έναν ακόμη έναν δίσκο-πρότυπο για το death metal, σύμφωνα και με τα γραφόμενα του @Spyros_Room302
3. Archspire - Too Fast To Die (tech death): το ρομποτικό death metal είναι και πάλι εδώ με την μπάντα που το κάνει τρομερά δημοφιλές να παίζεις σε υπερηχητικές ταχύτητες και ακρίβεια, χωρίς να έχουν γίνει (τόσο) meme όπως οι Dragonforce. Τους πήρε καιρό μετά και την αλλαγή ντράμμερ, αλλά οι συμπαθείς Καναδοί είναι και πάλι εδώ για να ρίξουν σαγόνια. bleurgh
4. Dir en gray - Mortal Downer (alt-metal): άλλο ένα συγκρότημα για το οποίο δεν έχω ιδέα, αλλά διάβασα τον οδηγό του @Spyros_Room302 και ψήθηκα, οπότε ναι, έβγαλαν νέο δίσκο, τον δωδέκατό τους, οπότε ιδού.
5. Brown Horse - Total Dive (alt-country): τρομερά παραγωγικοί κι όχι μόνο ποιοτικοί μας έχουν προκύψει οι Άγγλοι Brown Horse, με τον τρίτο τους δίσκο μέσα σε τρία χρόνια, ενώ προετοιμάζονται για το χατ-τρικ.
6. Juni Habel - Evergreen In Your Mind (Scandinavian Folk): ωραία όλα τ’ άλλα, μα λίγα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με την απλότητα μίας φωνής και μιας κιθάρας.
7. Witch Ripper - Through the Hourglass (prog/sludge): πριν τρία χρόνια, στο δεύτερο δίσκο τους, οι Witch Ripper έμοιαζαν να θέλουν να παίξουν όπως οι Mastodon του “Crack The Skye”. Τώρα φαίνεται να εξελίσσονται - ευτυχώς - και να σπέρνουν με τον δικό τους τρόπo.
8. Wu Lyf - A Wave That Will Never Break (alternative): πριν εβδομάδες μας είχε στείλει ο @apostolisza8 το σίγνκλ “Love Your Fate” και με είχε συνεπάρει, και τώρα έπεσα ξανά τυχαία πάνω σ’ ολόκληρο τον δίσκο γιατί κάτι μου θύμιζε το όνομα. Δεύτερος δίσκος μετά από 15 χρόνια!
9. Felicia Atkinson & Christina Vantzou - Reflections Vol.3: Water Poems (experimental): στην αρχή του έτους, όταν είχε ανακοινωθεί αυτό το άλμπουμ, κάτι μου είχε κάνει κλικ. Στο πέρας των ημερών και των κυκλοφοριών, το ξέχασα. Σήμερα το ξαναανακάλυψα και είμαι περίεργος να δω τι θαυμαστά πράγματα έχει να προσφέρει.
10. Fixity - Assurance (experimental jazz): απ’ τις πιο ξεχού επιλογές αυτής της εβδομάδας, εδώ έχουμε ένα συγκρότημα απ’ το Κορκ της Ιρλανδίας σε κάτι αρκετά ενδιαφέρον και περίεργο, που λίγο τζαζίζει, λίγο γκαραζίζει, σε κάθε περίπτωση αξίζει μία (ή και παραπάνω) αυτιά.
Επίσης έχουμε νέο EP από black metal Μεσοποταμίας απ’ τους Melecesh, το “Sentinels of Shamash” (EP), αναγεννημένους Metal Church με το δέκατο τέταρτο άλμπουμ τους “Dead to Rights”. Την αντοχή του post rock βρίσκουμε στους Long Distance Calling και τον ομώνυμο, ένατο δίσκο τους, και του stoner rock στο νέο άλμπουμ των Truckfighters, “Masterflow”. Αν θέλετε νεανικό alt με δυνατές μελωδίες, τότε με το “Maybe Not Tonight”, το δεύτερο άλμπουμ των Lime Garden να βρείτε αυτό που ψάχνετε, ενώ για γέρικη ηλεκτρονική με ιδιαίτερο noir άρωμα, η ιδιοφυία Richard Barbieri των Porcupine Tree κυκλοφορεί το “Hauntings”.
Άντε και καλή ανάσταση, παιδιά μου
ριφφάτο, καταιγιστικό και μελωδικό ντόπιο black