E - E - ERXETAI
E - E - ERXETAI
Καλημέρα αγαπημένο θρεντ και φρενς! Ξέρω ότι επικρατεί φρενίτιδα με το αυριανό μαλαφούκι, αλλά σήμερα είναι μία πολύ αξιόλογη ημέρα, στην οποία αξίζει να δώσουμε προσοχή:
Yoth Iria - Gone With The Devil: αφήνω πρώτο αυτό εδώ, που πόσταρε και ο @spiritcrush ακριβώς από πάνω, αλλά με έξτρα κριτική Γιώργου
Otay:onii - Love Is In The Shit: συνεχίζοντας με τις έτοιμες κριτικές, λίγα λόγια για την Lane Shi Otayoni, μία καταπληκτική Roadburn-core μουσικό.
A Forest of Stars - Stack Overflow In Corpse Filge Gibberish: αβαντγκαρντίλες εν αφθονία, πρώτος δίσκος μετά από σχεδόν μία δεκαετία. Η ομάδα του Rocking έχει εδώ και κάμποσο καιρό το πρόμο και ψήνει στον φούρνο τη γνώμη της.
Draconian - In Somnolent Ruin: όταν παίρνεις ακριβώς αυτό που παραγγέλνεις, και μετά το εξαιρετικό “Godless Veil”, οι Σουηδοί έρχονται και συνεχίζουν το σερί γαμάτων εξωφύλλων. Κριτική pending as well.
Darkthrone - Prehistoric Metal: αν δεν σας έχει πρήξει ακόμη κανείς με αυτό τον δίσκο που μόλις σήμερα βγήκε, consider yourselves lucky. Κατά τ’ άλλα, ρουστίκ γενιοφόροι παππούληδες φωνάζουν στα σύννεφα.
Aldous Harding - Train On The Island: Η μεγάλη αγάπη απ’ την Νέα Ζηλανδία επιστρέφει μετά τον (χλιαρό) “Warm Chris”, αλλά τα δείγματα είναι πολύ δυνατά, οπότε ΠΑΜΕ ΜΩΡΗ ΑΛΝΤΟΥΣΑΡΑ
The Lemon Twigs - Look For Your Mind: καλός φίλος γουστάρει πολύ τους Ιταλούς Lemon Twigs και δεν μπορώ να αρνηθώ ότι έχουν μία χάρη. Εξαιτίας του, αντιμετωπίζω ρο retro σχήμα με πολλή συμπάθεια, και οι άτιμοι είναι παραγωγικότατοι, με 7 άλμπουμ σε 10 χρόνια (+ τα προσωπικά τους).
Social Distortion - Born to Kill: αν έχει ήλιο εκεί που είστε, βάλτε καφεδάρα, γυαλί, και ακούστε social distortion - Α.Ζ.
Panopticon - Det Hjemsøkte Hjertet: Αν έχει στέπα και κρύο εκεί που είστε, βάλτε (ζεστή) καφεδάρα, ilgaak, και ακούστε Panopticon - ΜΚΟ
Black Veil Brides - Vindicate: δεν μπορώ να σκεφτώ τους BVB χωρίς να έρθει συνειρμικά στο μυαλό μου η Ε., μία συμμαθήτριά μου εν πολλοίς κοινωνικά αμήχανη και αποκλεισμένη, που τους άκουγε. Μάλιστα, είχε μπερδευτεί απ’ το video-clip του “In The End” και με ρωτούσε - ως και καλά μεταλλογνώστη - πότε θα βγει η ταινία. Ε., καλά να είσαι όπου και να 'σαι.
Koyo - Barely Here: ayyyyyyyy, πάμε pop punk συναισθηματισμόςςςς, woooooo (εξωφυλλάρα)
Broken Social Scene - Remember the Humans: το indie το καλό, το ορθόδοξο, το λίγο παιχνιδιάρικο, το λίγο θλιμμένο, το λίγο του ωδείου, όπως μ’ αρέσει δηλαδή.
COLA - Cost Of Living Adjustment: are we still doing post-punk revival? Αν ναι, τούτοι εδώ μας ενδιαφέρουν.
Σε άλλες ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες, έχουμε το “Time Under Tension” από War On Women, νέο Crashdiet, το “Art Of Chaos”, μαθαίνουμε ότι υπάρχει υποείδος του υποείδους με τους thall Karmanjakah και το “Diamond Morning”, ακολουθώντας στα χνάρια των Vildhjarta, νέο EP απ’ την Little Simz, το “Sugar Girl”, και αφού φύγαμε εντελώς απ’ το ροκ/μέταλ, να προτείνω και το glitch/idm “Detached From The Rest of You” της Loraine James.
Άντε, και καλό Σάββατο να έχουμε.
Αμερικανοί είναι νομίζω ρε…
Έχω ακούσει τα 2 πρώτα τους και μετά έκανα διάλειμμα.
Ναι, σωστά. Με μπέρδεψε το επώνυμό τους! (D’ addario)
Έκανα πρώτο πέρασμα. Θετικές εντυπώσεις αλλά θέλει ακροάσεις. Μου έδωσε την εντύπωση συνόλου που πρέπει να το ακούσεις ολόκληρο. Βέβαια έτσι είναι τα περισσότερά τους.
![]()
Βρε τι like κάνετε?
Καλημέρα φρενς… Ελπίζω να περνάτε όμορφα στον μεσοπόλεμο μεταξύ Metallica και Maiden, κι ελπίζω να είναι ακόμη καλύτερα η εμπειρία σας από κάθε συναυλία, όπου πάτε/πήγατε. Μέσα Μαΐου, λοιπόν, κι η κατάσταση έχει ως εξής:
Port Noir - The Dark We Keep: βαρύ, μοντέρνο, ποπίζον, και all-around nice guy. Τα γράφει ο Νίκος παρακάτω…
Crown Lands - Apocalypse: προγκρέσιβ ροκ το παλιό, το ορθόδοξο, με τα κοσάλεπτα έπη του, τα πλήκτρα του, τις Rush αναφορές του, και τα κόνσεπτ του. Δια χειρός Δημήτρη Καραχρήστου η κριτική…
Rhododendron - Ascent Effort: ένα αδιαπέραστο αμάλγαμα (σχεδό) instrumental post rock, prog, hardcore, και ένας Καλαμούτσος ψύχραιμα εντυπωσιασμένος…
Robin Beck - Livin’ Proof: η Robin Beck έγινε διάσημη απ’ το κομμάτι που κυκλοφόρησε ως κομμάτι διαφημιστικής καμπάνιας για γνωστό αναψυκτικό το '89. Γράφει ακόμη μουσική στα 71 της, και μάλλον το κάνει καλά. Γράφει ο Δημήτρης Μαυροειδής
Frontline - Rebirth: συνεχίζουμε τα Α.Ο.R., αυτή τη φορά απ’ την Ευρωπαϊκή πλευρά του Ατλαντικού, με τους Γερμανούς Frontline να επανέρχονται 20 χρόνια μετά (το οποίο είναι το 2006, mind you…)
Junon - The Golden Gate Citadel of the Astral Sphere: τίτλος δίσκου που το προσπαθεί πάρα πολύ, τσεκ, όνομα μπάντας που δεν προσπαθεί καθόλου, τσεκ, one-man band δευτεροκυματικού μπλακ, τσεκ.
Bruce Soord - Ghosts In the Park: ο υπεύθυνος για όσα έχουν κάνει οι Porcupine Tree Pineapple Thief εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια, επιστρέφει με ένα ακόμη προσωπικό δίσκο ακουστικών μπαλαντών, που ελπίζω να μην μένει σε επιφανειακό συναισθηματισμό.
Periphery - A Pale White Dot: Έλα μωρή τρέλα, τζεντάι. Η μέρα θα 'ναι πλέρια, με νέο Περιφέρεια. Πιο πολλά κομμάτια, πιο μαζεμένες διάρκειες.
Tamikrest - Assikel: άξιοι συνεχιστές των Tinariwen, άρα εδώ έχουμε μπλουζ της ερήμου, απ’ το Μάλι.
Kevin Morby - Little Wide Open: ο Morby είχε κάνει ένα μπαμ πριν τέσσερα χρόνια με το “This Is A Photograph”, το οποίο είχα μάθει μόνο προς το τέλος της χρονιάς δυστυχώς. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να ακούσουμε τη μουσική του singer/songwriter μουσικού φρέσκια.
Advent Horizon - Falling Together: σκληροπυρηνικοί προγκάδες, ενωθείτε. Έσκασε νέο Advent Horizon και ξεκινάει με 20λεπτο, δεν το χάνεις αυτό. Με υλικό που είχαν ήδη ξεκινήσει να γράφουν απ’ το “A Cell To Call Home”, για το οποίο είχε γράψει καλά λόγια ο Μωυσίδης.
Jeff Parker ETA IVtet - Happy Together: “πάμε για μεγάλα πράγματα στην φετινή jazz” - Α.Κ. και ποιος είμαι εγώ να διαφωνήσω;
Telehealth - Green World Image: δεν έχω καταλάβει τι σόι τρόλ είναι αυτοί, αλλά αφού τους έμαθα, θα τους μάθετε κι εσείς. Και θα κλείσουν και το σημερινό κείμενο. Άντε μπράβο.
Ήρθε η ώρα, η μεγάλη. Να σας πρήξω τα συκώτια!
Η φάση της συγκεκριμένης μπάντας είναι για γέλια (ίσως και για κλάματα). Έχουν διαλυθεί και αποφασίζουν, ως σκόρπιοι πλέον, να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους. Καλοκαίρια και χειμώνες περιμέναμε κάποιοι να φανεί. Ας είναι. Τρέξτε να το ακούσετε. @ManosOrff , @Aldebaran και άλλα καλόπαιδα της αλήτικής μας γωνιάς, εδώ είστε.
Υ.Γ. Υπάρχει μέσα ένα hit.
Λοιπόν, πρώτη ακρόαση, όχι πάρα πολύ προσεκτική, αλλά αρκετά. Εντυπωσιάζομαι με ό,τι ακούω, ξαφνιάστηκα! Θα το ξανακούσω προσεκτικά, τρομερά παιξίματα και ευφάνταστα.
What the…
ενός λεπτού σιγή για όσους δεν έχουν spotify και γκούγκλαραν το όνομα για να το βρουν σε κανα bandcamp ή youtube ή έστω soundcloud και τελικά αφενός δεν το βρήκαν πουθενά ούτε το άλμπουμ ούτε καν την μπάντα γενικότερα, κι αφετέρου έκαναν το λάθος να κλικάρουν το μόντερν παύλα ινκουιζίσιον τελεία κομ (μην το κάνετε (ξέρω ότι κάποιοι τώρα που είπα να μην το κάνετε θα το κάνετε αλλά μετά μη μου πείτε ότι δεν σας είπα να μην το κάνετε))
![]()
Κοίταξε, τα παιδιά το έχουν πάρα πολύ με τις αργές κινήσεις. Πάνε κυριολεκτικά με το πάσο τους. Κάτι σαν τον Snorre ένα πράμα. Μέσα στις επόμενες μέρες, ευελπιστώ, θα το ανεβάσουν και στις άλλες πλατφόρμες. Και θα το ευχαριστηθείτε πλέον του δέοντος.
@matpap και λοιποί, για πάμε λίγο στη διαπασών.
Πόσο κομματάρα το “Ode to unorthodox”.
So fire up the sky
ρε συ μόλις το τελείωσα και ήταν όντως πολύ ωραίο, μπράβο στα παιδιά!