Εμένα πάντως μου φάνηκε καλύτερο από το προηγούμενο…
Καινούριο σινγκλάκι από τους Shinedown.
Άλμπουμ στις 29 Μαΐου.
5 στα 5 με τουλάχιστον 3 κομματάρες. Θα ρισκάρω πρόβλεψη για άλμπουμ στα κυβικά του Amaryllis. ![]()
Ανυπομονώ για το album. Πολύ δυνατά κ τα 2 που έχουν βγάλει μέχρι τώρα!!
Σε δύο βδομαδούλες θα έχουμε νέο κομμάτι Subsignal, με νέο τραγουδιστή και γενική σύνθεση της μπάντας. Έχω ένα ενδιαφέρον να δω πώς θα πάει
Βοήθεια, αυτή η τάση να ανασταίνονται όλοι οι metalcore dads, πολύ μου αρέσει
Πολύ μεγάλη μπάντα! Ελπίζουμε πολλά εδώ!
Ανέβηκε απο Ipecac Recordings. Γράφει σχόλιο κάποιος “Hollywood Squares”. Σταμάτησε η καρδιά μου για λίγο.
Κατά τη γνώμη μου, πάρα πολύ καλή η μεταγραφή της Lauren Hart στο συγκρότημα.
Πολύ ιδιαίτερο και δυνατό τζαζ άκουσμα που πιθανό να καταλήξει στο top10 μου. Λίγο νωρίς να το κρίνω γιατί το έχω ακούσει μόνο δύο φορές, όμως και πάλι τελευταία in Mary Halvorson we trust.
Tomeka Reid - cello
Jason Roebke - bass, cassette
Mary Halvorson - guitar
Tomas Fujiwara - drums
Ωραία μέρα η 20η του Φλεβάρη, με τις εξής λίγες, αλλά δυνατές κυκλοφορίες:
- Hen Ogledd - Discombobulated (indie/alternativ/weird): κάντε μία χάρη στον εαυτό σας και εξοικειωθείτε με το υπέροχο αυτό σχήμα, που καταφέρνει να ακούγεται φανταστικά groovy και πορωτικό, ενώ παράλληλα είναι αρκετά ιδιαίτερο. Έχει στην κιθάρα τον Richard Dawson που έχει πολύ μεγάλη solo φήμη, παρ’ όλο που εμένα δεν μ’ αρέσει ιδιαίτερα. Εδώ σπέρνουν όμως. Πολυαναμενόμενο δισκάκι.
- The Messthetics and James Brandon Lewis - Deface the Currency (Jazz Punk): μία απ’ τις καλύτερες συνεργασίες και συνολικά κυκλοφορίες του ‘24, το ρυθμικό σχήμα των Fugazi και ο Anthony Pirog (The Messthetics), συνεργάζονται ξανά με τον σαξοφωνίστα James Brandon Lewis. Τα αποτελέσματα μαγικά σε 35 λεπτά απ’ το χρόνο σας.
- Sylosis - The New Flesh (metalcore): ιδέα δεν έχω, ούτε από Sylosis ούτε από metalcore, αλλά όταν διαβάζω κριτικές Βλάση κάτι με πιάνει να θέλω να βάλω λακ στη φράντζα μου
- Moby - Future Quiet (moby-core): σε αναμονή της επερχόμενης συναυλίας του, 1 Ιούλη, έχω απορία να τον ξαναπιάσω με μία κυκλοφορία που χαίρει πολύ καλής υποδοχής ως τώρα. Τo “Everything Was Beutiful…” εξακολουθεί να είναι απ’ τις τοπ κυκλοφορίες μου του '18.
- Good Tiger - The Most Negative Day of the Year (hardcore/prog): αν θυμάστε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα μπάντα απ’ τις κυκλοφορίες “Raised In A Doomsday Cult” (2020, τι στοιχειωμένο εξώφυλλο!) και “We Will All Be Gone” (2018), τότε ξέρετε ότι ίσως εδώ να έχουμε έναν πολύ καλό δίσκο. Αν όχι, μπείτε στα νερά τους.
- Altin Gun - Garip (anatolian rock / psych): η τουρκική ψυχεδελική μπάντα που εν τέλει είναι μάλλον Ολλανδική με δύο Τούρκους, αλλά παρ’ όλα αυτά προσεγγίζει την Τουρκική παράδοση με αρκετό σεβασμό και γνώση, επιστρέφει με έναν ακόμα δίσκο. Και θα είναι ακριβώς αυτό που περιμένουμε.
Πραγματικά απορώ που δεν μπήκε το R! στην κριτική.
Χθες το βράδυ ήμουν σε φάση “τι ριφφάρες είναι αυτές ρε Sylosis, ΤΙ ΡΙΦΦΑΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΡΕ SYLOSIS” σαν άλλος Ράπτης

Κι εγώ απορώ με τον εαυτό μου μη νομίζεις!
Πάντως συμφωνώ απόλυτα ότι είναι δισκάρα γεμάτη τεράστια ριφ, αν διάβασες την κριτική το λέω με όποιον τρόπο μπορώ
. Τώρα γιατί δεν μπήκε επιλογή? Είμαστε λίγο πιο αυστηροί με τις μπάντες που λατρεύουμε ![]()
“The Golden Egg of Empathy (feat. WILLOW)” is from The Claypool Lennon Delirium’s upcoming album, ‘The Great Parrot-Ox and the Golden Egg of Empathy.’, available May 1st.
Ωραίο το animation, η μουσική δε μου φάνηκε πως έδεσε όσο θα ήθελα.
Πάμε για άλλη μία ωραία μέρα, ενός μήνα που έχει γαμηθεί στις πολλές και καλές κυκλοφορίες. Ειλικρινά, ρε 2026, μία βδομάδα σου, ένα εξάμηνο του '25… Τεσπα.
- Cryptic Shift - Hyperspace & Supertime (Tech Death)
Τα έχει πει όλα ο Αντώνης στην κριτική: απ’ το πιο ψηλό ράφι του Tech Death, έρχεται ένας δίσκος που δύναται να καθορίσει τον πήχη του φετινού metal. 80 λεπτά οργασμικής, τεχνοκρατικής διαστημοσύνης, παιγμένης με άνεση που όχι μόνο κόβει την ανάσα, αλλά σε ξενερώνει με το πόσο καλά γίνεται.
- Mitski - Nothing’s About to Happen to Me (alternative / singer-songwriter)
H Mitski είναι η τυπάρα που κυκλοφόρησε τα εμβληματικά “Be The Cowboy” και “The Land Is Inhospitable and So Are We”, ενώ συνεργάστηκε με την Florence Welch στο ομότιτλο του “Everybody Scream”. Δίσκος Νο 8, για την Νεοϋορκέζα μουσικό, η οποία και πάλι αξιοποιεί ορχήστρα για τις ανάγκες της ηχογράφησης.
- And Also The Trees - The Devil’s Door (gothic)
Η μπάντα απ’ το καλύτερο μέρος να προφέρει κανείς, στον δίσκο νούμερο 15, με μία δισκογραφία που εδώ και τέσσερις δεκαετίες δεν έχει δείχνει σημάδια κάμψης.
- Slagmaur - Hulders Ritual (black metal)
“Μαμά μπορούμε να έχουμε Thorns;” “Έχουμε Thorns σπίτι”. Σίγουρα κάποιος θα σας έχει ήδη πρήξει τον πάπαρο το συκώτι με αυτήν την κυκλοφορία που προοικονομήθηκε με το πιο φτηνό και κακόγουστο διαφημιστικό τρικ, την υποτιθέμενη εξαφάνιση μελών του συγκροτήματος. Αναμένουμε στο ακουστικό μας για κριτική.
- Iron & Wine - Hen’s Teeth (indie)
O άνθρωπος που σχεδόν μόνος του ευθύνεται για κάθε χιπστεροφασαίο που άκουγε indie πριν είκοσι χρόνια, επιστρέφει για τον 8ο δίσκο του, δύο χρόνια μετά το αξιοπρεπές “Lightverse”.
- Motorpsycho - The Gaia II Space Corps (motorpsy-cοre)
The Gaia II Space Corps | Motorpsycho | Motorpsycho Official
Εθιμοτυπική κυκλοφορία των τρελών Νορβηγών για το έτος, τούτος εδώ ο δίσκος κρατά μόλις 36 λεπτά!
- Buck Meek - The Mirror (americana)
Η κιθαριστική δύναμη των Big Thief στην τέταρτη solo δουλειά του.
- Archive - Glass Minds (art rock)
Αν υπάρχει συγκρότημα που θα έπρεπε να γνωρίζεις για την ποιότητά του, αλλά αγνοείς, είναι οι υπέροχοι Archive. Ομολογώ ότι έχω αργήσει πολύ να τους ακούσω ολοκληρωμένα πέρα από κάποιες σκόρπιες συνθέσεις, οπότε τι καλύτερο από σχεδόν 80 λεπτά φρέσκιας μουσικής;
- Bill Callahan - My Days of 58 (Chamber Folk)
Δίσκος Νο8 για ΑΚΟΜΗ μία φορά σ’ αυτή τη λίστα, αυτή τη φορά απ’ τον Bill Callahan, έναν μουσικό που θεωρείται must στη σύγχρονη indie σκηνή. Στο “My Days of 58” τον βρίσκουμε στην πιθανώς πιο απολογιστική και αναστοχαστική στιγμή του.
- Final Gasp - New Day Symptoms (death rock)
Δεν τους έχω ακούσει τους κυρίους, αλλά ποιο συγκρότημα απ’ τη Βοστώνη ρε γμτ ξέρει τους “Last Drive”;
- Nothing - a short history of decay (shoegaze / alt)
Ας αγνοήσουμε το ενοχλητικό εξώφυλλο, και ας θυμηθούμε ότι οι Nothing κυκλοφόρησαν πριν 6 χρόνια το “The Great Dismall” και το 2023 το “When No Birds Sang” με τους Full of Hell.
- Η λίστα συνεχίζεται με πραγματικά ατελείωτες κυκλοφορίες να ακούσουμε, με κάποιους καλλιτέχνες που δεν θέλουν καθόλου συστάσεις, όπως Bruno Mars, Rob Zombie, Pat Metheny και Gorillaz, αλλά και σχήματα που έχουν ήδη πιστό κοινό, όπως ο Carpenter Brut κι οι Hey Colossus. Για το τέλος, να κάνουμε λίγο ακόμη name-dropping με Maria BC (alt/folk).


