Βασικά, το παιχνίδι γίνεται σε kalshi και polymarket, όπου είναι όλα ανεξέλεγκτα. Και δεν θα μου κάνει εντύπωση αν πίσω από αυτά τα prediction markets ειναι ό τραμπ ή/και τα τσιράκια του.
Είναι semi-regulated και νέo industry, περίμενα να τo σταματήσουν αλλά αντιθέτως επεκτείνεται. Άρα σίγουρα κάποιος κονομαει από αυτές τις πλατφόρμες και δεν εννοώ από τη μια αγορά που αναφέρθηκε παραπάνω. Εννοώ, κονομαει από την ύπαρξη τους και μονο, καθώς οι τζίροι είναι τεράστιοι.
Ισως καποια στιγμη να πρεπει να σταματησεις να σκεφτεσαι τοσο διπολικα, και να καταλαβεις οτι το οτι ο Τραμπ κανει μαλακιες δεν το λενε μονο οι Δημοκρατικοι, αλλα ουσιαστικα οποιοσδηποτε εχει IQ μεγαλυτερο του 80, εκτος απο οσους εχουν πεσει θυματα πλυσης εγκεφαλου και ανηκουν στην MAGA αιρεση. Και πιθανοτατα να το λενε και πολλοι με IQ μικροτερο του 80 βασικα.
Εδω το λεει η γιαγια της forever one, η οποια εχει Fox News να παιζει στο σπιτι της 24/7 και θεωρει οτι ειναι απαραιτητο να εχουμε δισεκατομμυριουχους για να δινουν λεφτα σε εμας τους φουκαραδες (!) Ακομα κι αυτη η φουλ ψεκασμενη καταλαβε οτι ο πολεμος του Τραμπ ειναι για το πεος. Θα μου πεις, τι ηταν ακριβως αυτο το οποιο την εκανε να παραδεχθει κατι τετοιο για το σιχαμα το οποιο προσκυναει εδω και 10 χρονια? Μα φυσικα η τιμη της βενζινης.
Στα παπαρια της τα νεκρα παιδακια στο Ιρακ, στα παπαρια της οι βομβες στην Βενεζουελα, στα παπαρια της οι νεκροι σε Μινεσοτα, στα παπαρια της οι κοινωνικες αδικιες… την στιγμη που επρεπε να παει να γεμισει το αυτοκινητο με βενζινη και το γαλονι εκανε $3.79 αντι για $3.09, εκει σου λεει ωπα, μαλακια ο πολεμος.
Τουλάχιστον ο Αμερικανος ενδέχεται να κάνει ρισετ στις εργοστασιακές ρυθμίσεις έστω και με την αύξηση στην τιμή της βενζίνης. Του Ελληναρα που ο τράχηλος όλα τα υπομένει, ούτε έτσι δεν μπορεί να ξεκολλήσει ο εγκέφαλος. Δεν υπάρχει σωτηρία για τους κατοίκους αυτής της χώρας, θα πρέπει πάντα να μας ξελασπώνει η ευθυγράμμιση πλανητών αυτού του γαλαξία καθώς και μερικών παραδίπλα, ανάλογα τα ζόρια.
Η υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ιβέτ Κούπερ , ζήτησε «ταχεία επίλυση» του πολέμου στη Μέση Ανατολή, κατηγορώντας το Ιράν ότι κρατά όμηρο την παγκόσμια οικονομία εμποδίζοντας τη ναυτιλία μέσω του Στενού του Ορμούζ.
«Είμαστε απολύτως σαφείς ότι πρέπει να δούμε μια ταχεία επίλυση αυτής της σύγκρουσης που θα αποκαταστήσει τη σταθερότητα στην περιοχή» , δηλώνει η Κούπερ εν όψει της συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών της G7 στη Γαλλία, στην οποία θα παραστεί ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο.
Αναφερόμενη στην άρνηση του Ιράν να επιτρέψει τη διέλευση πλοίων από το στρατηγικής σημασίας Στενό του Ορμούζ, πρόσθεσε: «Ειλικρινά, το Ιράν δεν μπορεί απλώς να κρατά όμηρο την παγκόσμια οικονομία εξαιτίας ενός στενού που αφορά τις διεθνείς ναυτιλιακές διαδρομές και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας».
Έχει πλάκα αυτή η Ιβέτ Κούπερ, η ίδια η κυβέρνησή της είναι που τα έχει κάνει θάλασσα στην οικονομία και τώρα κράζει το Ιράν; Πρόκειται για buffoon. Βέβαια ο απόλυτος κλόουν στο Βρετανικό Κοινοβούλιο είναι αυτός εδώ:
Δεν είναι AI, είναι απολύτως αληθινό!
Yvette Cooper: αλλη μια λαμπρη προσωπικοτης του “Εργατικου” κομματος.
Έχει τα δίκια του η πορτοκαλί γλίτσα… λόγος σιχαμερού προς άλλους σιχαμερούς:
Τραμπ προς Βρετανία: Πηγαίνετε να πάρετε το πετρέλαιό σας
Σε νέα ανάρτηση με μήνυμα προς τη Βρετανία και άλλες χώρες προχώρησε ο Ντόναλντ Τραμπ.
«Όλες αυτές οι χώρες που δεν μπορείτε να προμηθευτείτε καύσιμα αεροσκαφών εξαιτίας των Στενών του Ορμούζ, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο αρνήθηκε να συμμετάσχει στον αποκεφαλισμό (σ.σ. της ηγεσίας) του Ιράν, έχω μια πρόταση για εσάς: Πρώτον, αγοράστε από τις ΗΠΑ, έχουμε άφθονα, και δεύτερον, βρείτε το θάρρος που σας λείπει, πηγαίνετε στα Στενά και απλά ΠΑΡΤΕ ΤΑ».
Ο Τραμπ προσθέτει: «Θα πρέπει να αρχίσετε να μαθαίνετε πώς να πολεμάτε μόνοι σας, οι ΗΠΑ δεν θα είναι πια εκεί για να σας βοηθήσουν, ακριβώς όπως εσείς δεν ήσασταν εκεί για εμάς.
Το Ιράν έχει, ουσιαστικά, συντριβεί. Το δύσκολο μέρος έχει τελειώσει. Πηγαίνετε να πάρετε το δικό σας πετρέλαιο!».
Ξεκίνησα έναν πόλεμο και έχει γίνει πουτάνα όλος ο πλανήτης, μαζέψτε τώρα τα σκατά. Trump logic
Λόγος (και κυρίως πράξεις) σύγχρονου φυρερίσκου.
Και έχουμε και τους σύγχρονους ναζί φίλους του, που δολοφονούν κυανόκρανους του ΟΗΕ στο νότιο Λίβανο, τον οποίο απλά θέλουν να προσαρτήσουν και να κατεδαφίσουν πλήρως όλα τα κτίρια μέχρι τον ποταμό Λιτάνι.
Το βαρελι δεν εχει πατο.
Ωστόσο τρώει φάει άκυρο από παντού στην Ευρώπη. Μαντέψτε λοιπόν στις βάσεις ποιας χώρας θα μαζευτούν σιγά σιγά όλες οι αμερικανικές δυνάμεις. Αν συνεχιστεί αυτό το πράγμα πολύ καιρό ακόμα βλέπω να μπλέκουμε άσχημα.
Και δεν θα επαληθευτούν και οι διάφορες προφητείες που έλεγαν… για μεγάλο πόλεμο, όπου η Ελλάδα θα είναι αμέτοχη και δεν θα πληγεί κλπ κλπ…
Στο μάτι του κυκλώνα μπαίνουμε με τους άχρηστους που μας κυβερνούν…
Σε περίπτωση που ενδιαφέρει κάποιους…ώρα Ελλάδος 01:24
(προς το παρόν δεν έχω διαβάσει για αναβολή)
1982 - ντοκυμαντερ για την σφαγη σε Σαμπρα-Σατιλα, στον αποηχο μιας συνολικα καταστροφικης χρονιας για τον Λιβανο, την καταρρευση της πολιτικης σκηνης, την μετωπικη συγκρουση IDF - PLO, τον ρολο των χριστιανων φαλαγγιτων, την δολοφονια Bachir Gemayel και τελικα τον ολεθρο στην Δυτικη (και Νοτια) Βηρυττο
εξαιρετικο ντοκουμεντο που υπερβαινει τις αποψεις των εμπλεκομενων ατομων που μιλουν on camera
(και αυτο εχει την δικη του αξια)
τον απριλιο 2012, πριν 14 χρονια, βρεθηκα για λιγες μερες στην βηρυττο, για μια ομιλια. εφυγα με περισσοτερες αποριες απο ο,τι απαντησεις και με την πεποιθηση οτι οποιος δεν εχει γευτει την σκονη, την ενεργεια και την διαχρονικη πικρα αυτης της περιοχης, μπορει να διαβασει τα γεγονοτα αλλα οχι να γευτει τις επιπτωσεις τους.
η πρωτη εικονα που “συναντησα” ηταν ενα τανκ να σημαδευει την πορτα του αεροδρομιου απο το οποιο μολις ειχαμε βγει. you cant make up such an image.
ο ταξιτζης που ειχα “κλεισει” μου εξηγουσε στα αραβικα, του απαντουσα στα αγγλικα, somewhere in the middle συνεννοηθηκαμε. μολις ειδα τους προβολεις του σταδιου, του ανεφερα τα στρατοπεδα και εξεφρασα την λυπη μου για οσα ειχαν συμβει. μεσα σε λιγη ωρα ειχαμε αραξει σε ενα στενο, ειχε καταρρευσει και εκλαιγε και εγω προσπαθουσα να τον ηρεμησω.
tragedy needs some comic relief - μου μπουκωσε τα σοκολατακια που του χε παρει η γυναικα του και δεν αντεχε να φαει (ειχε το στομαχι του αλλα λεει αμα γυρνουσε σπιτι με αυτα θα επεφτε παντοφλα). τι να κανω, τα πλακωσα ολα και του ειπα ενα δυο αστεια περιστατικα δικης μου “παντοφλας” σε (πολυ σπαστα) γαλλικα για να χαμογελασει λιγο. γελασε, με πηγε στο ξενοδοχειο, και περασα ολο το βραδυ στο μπαλκονι προσπαθωντας να χωνεψω μια πολη που επλεε στον δικο της ηλεκτρισμο.
δεν ξαναειδα αυτον τον αυθορμητο και ταλαιπωρο ανθρωπο.
δεν καταλαβα ποτε σε ποια εθνικοτητα ή θρησκεια ανηκε - καλυτερα μαλλον, γιατι ηταν ενα συμβολο του διαχρονικου Βεγγου που προσπαθει απλα να μεινει ορθιος.
θα θελα να πιστευω πως δεν ισοπεδωθηκε, καπου, καποτε, αναμεσα στα ερειπια και τον τρομο.
θα θελα να πιστευω πως ειναι καλα, σε καποια φτωχογειτονια σαν και εκεινη που αραξαμε εκεινο το βραδυ.
θα θελα να σκεφτομαι οτι τρωει σοκολατακια μεχρι σκασμου, και πως μοιραζει κανα περισσευμα σε κανα πεινασμενο παιδι εκει κοντα, σαν μια συνωμοτικη σκανταλια, λεγοντας του ιστοριες για εναν αλλοκοτο ξενο που γνωρισε ενα βραδυ και που ηξερε για καποιες απο τις δυστυχιες του τοπου εκεινου.
Μια ανάλυση του Vincent Bevins ( που είχε γράψει το “If we burn” ένα βιβλίο για τις εξεγέρσεις των Πλατειών και την απουσία συνέχειας μετά από αυτές ) που αφορά τα πολιτικά της Σερβίας, η οποία είχε το δικό της σιδηροδρομικό “ατύχημα” και σχετικές διαδηλώσεις, οργάνωση από φοιτητές κλπ…
What is not obvious is what will happen if the students “win”,’ Auran Doli, a recent graduate from the University of Pristina, said. ‘On the one hand, it’s positive that there is a movement to oppose Vučić in Belgrade. On the other hand, I don’t think they have the organisational structures or the coherent political project needed to transform that opposition into real change.’
A similar critique has been made by the economist Branko Milanović, Serbia’s most famous public intellectual. Last March, he wrote a post on Substack arguing that, for all the students’ bravery, the protests would accomplish the opposite of what they wanted. ‘The movement realised early on that it could be successful only if it was entirely apolitical,’ he wrote. To transform itself from a protest movement into a political movement, it would need to establish ‘a hierarchical organisation with known leadership (no single leader has emerged in almost four months!), convert its current language into a political idiom, and expect, or hope, to politically represent large segments of the disaffected population’. But, Milanović warned, ‘once it does that, it descends to the level of political parties, which are widely distrusted.’ He was withering about the protest movement’s commitment to secrecy, writing that it resembled ‘more the Khmer Rouge than the Polish Solidarność’.
This intervention, by a professor comfortably employed in New York, angered the students, their supporters and sympathetic academics. But in the weeks that followed, the movement slowly and carefully changed its stance, calling for elections and starting to prepare its list. The selection process itself is secret, but it’s not hard to find out that candidates will include academics, civil society leaders and some athletes. I met people who had been asked to join but declined, out of a desire to escape the inevitable media onslaught.
[…]
On a previous visit last March, many students told me their movement was open to right-wing members. Some mentioned that they had told visiting journalists that the protesters included students with right-wing views, only for this to go unmentioned in the eventual articles. But in Serbia, it’s impossible to ignore those elements. Comments by speakers at an event on 28 June (commemorating the Battle of Kosovo), including claims that the protests were about ‘Serbian people outside Serbia’ and ‘the struggle for Serbian integralism’, made it clear that Serbian ethnonationalists are present in the movement. Supporters of the protests scrambled to offer explanations. Many students didn’t share the views of the speakers, they said, but if the movement sought to speak to and represent all Serbians, it couldn’t exclude those who are nationalist or right-wing. Once the students had helped bring about the end of the Vučić regime, discrete political groupings – right-wing, left-wing, centrist, internationalist, environmentalist – would form.
For now, it’s not difficult to find students who oppose Vučić from the right. I met Milos, a dedicated weightlifter, at an upscale restaurant in central Belgrade. He declined the starters I’d ordered, saying he’d recently cut out carbs. He told me he was in the movement for three reasons: he wants to put the Orthodox Church back at the centre of Serbian society; he opposes the LGBT agenda imposed by the West; and he thinks Serbia needs to do more to support the ethnic Serbs living in Kosovo.
[…]
In the last few months, classes at university faculties have resumed. The assemblies continue to meet and make decisions, but face the familiar problems of horizontal structures and voluntary ‘direct democracy’. Only a small number of students still attend. At this point, then, those referred to as ‘the students’ are in fact a small, dedicated core of individuals – something like a vanguard – trusted, for now, to make serious decisions. But the Serbian students don’t want to be an ideological vanguard – they want to represent every current of thought in society. They’re still trying to avoid ‘politics’ and ideological divisions, even as their candidates are preparing to stand for election.
Ποιος Αλαφούζος ρε γατάκια. Εδώ είναι τα πραγματικά μαθηματικά:
Ο αλλος δηλωσε σε συνεντευξη τυπου “a whole civilization will die tonight” και αντι να τον συλλαβουν, ριξουν στην φυλακη, και εκτελεσουν παραδειγματικα με τον πιο απεχθη τροπο, η φαση ειναι just another Tuesday.
Τελικα ειναι mental disease το να τον στηριζει (και να τον εχει ψηφισει) κανεις.
Καθε μα καθε μέρα βυθιζομαστε και περισσοτερο! Ενα βαρελι διχως πατο…
Πρεπει να γουσταρει τρελα, να την εχει δει οτι παιζει WoW ή Doom ή κατι παρομοιο τελος παντων. Σορι, εχω σταματησει να ακολουθω την εξελιξη των τιτλων στα video games
Μπα αυτα που λες χρειαζονται και λιγο στρατηγικη.Οι “χειρισμοι” του πιο πολυ σε κουλοχερη παραπεμπουν…
Command & Conquer ή GTA μαλλον.
Δειτε και το ποστ που εκανε στο Twitter. Απιστευτα κριντζ.
