Είναι άκρως ψυχαγωγικό αυτό που συμβαίνει με την Αγγλία και το αδικαιολόγητο μίσος προς αυτήν (εδώ μέσα κι εν γένει), πάντως. Εγώ, τουλάχιστον, το θεωρούσα σχεδόν άξιο έρευνας μέχρι πρότινος, αλλά πλέον το διασκεδάζω με την ψυχή μου.
Όπως και να ‘χει, η ομάδα δεν δίνει απλά έναν πολύ σημαντικό αγώνα: Τον δίνει απέναντι στους ακατανόμαστους. Τον δίνει για την ιστορική δικαίωσή της για κάτι «χέρια του θεού» του ’86, κάτι θέατρα από προβοκάτορες αλητήριους το ‘98 και γενικά απέναντι σε μία κατ’ επίφαση «ομάδα του λαού», που πανηγυρίζει τις κούπες αιματοβαμμένων διοργανώσεων και χαίρει μιας ακατανόητης ασυλίας όποτε παίρνει (διαχρονικά) την αβάντα της. Ας είναι…
Η ίδια σχολή που είχε σκάσει γήπεδο κι έβριζε εν χορώ τον Μπέκαμ, ας πούμε, και του πετούσε στριγκάκια;
Παίδες, αν σας ενοχλεί (για τον όποιον λόγο) που η Αγγλία έχει το καλύτερο πρωτάθλημα στον πλανήτη, δεν φταίει η κακόμοιρη η εθνική της ομάδα, η οποία πραγματικά δεν έχει προκαλέσει τον οποιονδήποτε και ποτέ, πλην ενός αδιάκοπου “It’s coming home” από τους Άγγλους, το οποίο είναι ξεκάθαρα για να το διασκεδάζει/διακωμωδεί ένας άνθρωπος, παρά να εκνευρίζεται.
Αν δεν μεγάλωσες στην Ελλάδα του Σωτηρακόπουλου και τα ΟΥΜΠΑΛΑ που μας εσπαγε με τη Λίβερπουλ, before it was klopp cool , το καταλαβαίνουμε το σχόλιο.
Και ναι οι Άγγλοι μας κάθονται στον λαιμό, γιατί εντός κι εκτός γηπέδων κάνουν τους μάγκες με τη δουλειά των ξένων.
Επίσης δεν παίζουν σαν μεγάλη ομάδα , πιθανότατα γιατί δεν είναι, ακόμα και αν πάρουν το Μουντιάλ .
Ρώτησαν τον Ραης γιατί δεν έπαιξε στα ίσια η Άρσεναλ την Πάρι , για να βλέπαμε ματς όπως με Μπάγερν κ πρακτικά απάντησε, "γιατί θα τρώγαμε πέντε, αλλά δεν θα βάζαμε τέσσερα "
Η πρωταθλήτρια του "καλύτερου πρωταθλήματος του κόσμου "
Α, ωραία… Επειδή ο Σωτηρακόπουλος είναι Λίβερπουλ και μιλούσε για την ιστορία της και το αγγλικό ποδόσφαιρο εν γένει, ας μισήσουμε λίγο την Εθνική Αγγλίας (ή ας πετάξουμε κάνα στρίγκο στον Μπέκαμ);
Άρα, δεν είναι αποκλειστικά η μπαλίτσα που παίζει η εθνική τους και το άθλημα αυτό καθεαυτό, έτσι;
Το μόνο αδικαιολόγητο απέναντι στην ποδοσφαιρική Αγγλία είναι το να μην την μισεί κάποιος, με βάση το ποσό εμετικοι είναι οι οπαδοί της εδώ και 3000 χρόνια
Όταν ζούσα Αγγλία , σε κάθε μπάλο συζήτηση μας κραζανε για το 04. Και το αντιποδοσφαιρο, που χαλάσαμε το άθλημα, δεν το πήραμε δίκαια κτλ
Έχουν μια εντεκάδα που στα χαρτιά ο καθένας κοστίζει 50+ μύρια. Και δεν μπορούσαν να κάνουν φάση σε open play, με το παιχνίδι να είχε γίνει ροντέο, βάζουν το δεύτερο χωρίς πλάνο ,αλλά με τσαφ , και μετά ξάπλωνε ο πικφορτ να ροκανίσει χρόνο.
Όταν μπουν κ παίξουν σαν φαβορί και τα σαρώσουν όλα, θα είμαι ο πρώτος που θα τους χειροκροτήσει .
Αν η Γαλλία κατέβει με 8 άτομα, τους κερδίζει τους καμιν χομ.
Αποφασίστε πρώτα γιατί μισείτε την Εθνική Αγγλίας στο ποδόσφαιρο και μετά μπορούμε να κάνουμε μια κουβεντούλα. Αν είναι αποκλειστικά επειδή δεν παίζει όμορφο ποδόσφαιρο και δεν αξίζει να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται τα τελευταία έτη, ας την κάνουμε την κουβέντα, βάζοντας, όμως, και όλες τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες στο κάδρο και πόσο πολύ έχουν θέλξει με τις επιδόσεις τους, κατακτώντας “δίκαια” ποδοσφαιρικά ό,τι κατέκτησαν.
Αν (“αν” ξαναλέω και το τονίζω το υποθετικό του πράγματος), όμως, μπαίνουν κι άλλες παράμετροι στην όλη κουβέντα, οι οποίες δεν αφορούν το άθλημα, αλλά συνδέονται με οτιδήποτε άλλο, είτε αυτό αφορά προσωπικές πεποιθήσεις και τοποθετήσεις, τουλάχιστον βγάλ(τ)ε το στη φόρα, για να είναι ξεκάθαρο.
Και τέλος, αν μιλούσαμε για οποιοδήποτε άλλο ζευγάρι και όχι αυτό της Αργεντινής με την Αγγλία την Τετάρτη, η ποδοσφαιρική ιστορία και δικαιοσύνη λέει ότι οφείλεται στην Αγγλία να παιχτεί το ματς στα ίσα στα σπόρια και όχι τούμπαλιν, αλλά δεν βλέπω να γίνεται παραδεκτό αυτό. Αν γίνει αυτό (εννοώ το να παιχτεί το ματς δίκαια διαιτητικά), εγώ δεν έχω κανένα απολύτως ζήτημα να κερδίσει η Αργεντινή, ακόμα και με διασυρμό, τους Άγγλους.
Για να είμαι ξεκάθαρος, προσωπικά, τα “μη” δεν με αφορούν. Όπως, επίσης, δεν με αφορά και καμία κουβέντα επί αυτών και της σύνδεσης με το ποδόσφαιρο, όταν μιλάμε γι’ αυτό.
Τώρα αν τα “μη” του καθενός καλύπτονται από την κάθε εθνική ομάδα, πάω πάσο.
Γι’αυτό σε ρώτησα αν είσαι από Πικαντίλι γιατί και εγώ έχω απορίες αναφορικά με τον τόσο μεγάλο έρωτα για μια ομάδα που μας ταλαιπωρεί με τη μη μπάλα της.
Και φυσικά ο κρισπ έκανε το καλύτερο σχόλιο επ αυτού .
Μια συμπαθεια την εχω για το Αγγλικο ποδοσφαιρο, οπως επισης βρισκω και λιγο χαζα αυτα τα Coming home Κτλ. Δεν παθιαζομαι μαζι τους, ουτε αρνητικα ουτε θετικα. Πιο παλια με κατι Gerrard, Owen, Scholes Κτλ τους πηγαινα πιο πολυ. Το μονο που πραγματικα με εχει χαλασει με το ποδοσφαιρο τους, αλλα το οποιο δεν εχει να κανει με την εθνικη τους, ειναι το ποσο υπερκοστολογουνε οσους παιζουν εκει. Βλεπεις κατι ξυλοκοπους αμυντικους πχ να χουν αξια 50 εκατομμυρια.
Αυτό το “μας ταλαιπωρεί με την μπάλα της”, προσωπικά, δεν το αποδέχομαι.
Δεν είναι ότι η Αγγλία βγάζει μάτια, αλλά, προσωπικά, δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκανε αυτό ένας νικητής διοργάνωσης (μπορεί η Ισπανία το 2010).
Επίσης, δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάποιος από εδώ μέσα που δεν έχει μια διαχρονική Α συμπάθεια παραπάνω σε κάποια εθνική. Ε, για εμένα αυτή τυγχάνει να είναι η Αγγλία. Το ότι συμπαθούμε λίγο παραπάνω μια ομάδα που (δεν) συμμετέχει σε μια διοργάνωση, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να παραδεχτούμε μία άλλη που θα παίξει καλά το τόπι, ε; Και δεν είστε και καθόλου δίκαιοι με τη φάση των Άγγλων θαρρώ, γιατί παλαιότερα που είχαν ακόμη σπουδαιότερες ομαδάρες κι έπαιζαν ωραίο ποδόσφαιρο, το περνάτε όλο στη loser φάση τους (που έχει μια δόση αλήθειας, αλλά δεν λέει όλη την ιστορία). Το 2002 π.χ. αν δεν είχαν πέσει στη διαστημική Βραζιλία (αλλά κι αν δεν μαλακιζόταν ο Seaman) είχε πραγματικά τα φόντα για να το σηκώσει.
Μπράβο του. Έβαλες την καρδουλίτσα σου, λοιπόν, και προχωράμε και άσε κατά μέρος τα Πικαντίλι και τα λοιπά.
