Let's Play II : 52 Χρονια Μουσικης σε 52 Εβδομαδες

2022:

και για εξωφυλλο βάζω

26 Likes

θα γίνει οπωσδήποτε

εξαιρετική ιδέα αλλά λίγο μεγαλεπήβολη, να δούμε διαθεσιμότητα για αυτό από τα παιδιά και θα ήταν φανταστικό κάτι τέτοιο. Εναλλακτικά έχουν ήδη γραφτεί υπέροχα κείμενα που θα μπορούσαν να γεμίσουν τόμους :slightly_smiling_face: :smiling_face_with_three_hearts:

8 Likes

Χρωστάω τα επιτραπέζια εντωμεταξυ από το 2017 και μετά, οπότε σιγά σιγά λέω να κλείσω κι αυτές τις εκκρεμότητες…

2017

1) Mythic Battles Pantheon

Μάχη δύο στρατών με θεούς, τέρατα και ήρωες από την Ελληνική μυθολογία (υπάρχει και η έκδοση με τη σκανδιναβική αντίστοιχα).

2) Gloomhaven

Μάλλον το κορυφαίο rpg in a box επιτραπέζιο που βγήκε ποτέ.

3) 7th Continent

Το καλύτερο exploration επιτραπέζιο που υπάρχει.

4) This War Of Mine

Η μαυρίλα σε επιτραπέζιο, συνεργατικό με πολύ δυνατό θέμα (έχει και το υπέρ ότι ξεκινάς κατευθείαν χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία για κανόνες).

5) Endangered Orphans Of Condyle Cove

Η καφριλα σε επιτραπέζιο, το πρώτο μου Kickstarter από εκεί ξεκίνησε η μεγάλη οικονομική αφαίμαξη…

2018

1) Heroes Of Land Air And Sea

Το καλύτερο και πιο προσβάσιμο epic scale, grand 4x που υπάρχει (χρόνος κάτω από δύο ώρες…)

2) Root

Πανέμορφο, πανέξυπνο, area control κατά κύριο λόγο.

3) Everdell

Πάρα πολύ καλό worker placement, set collection επιτραπέζιο.

4) Rise To Nobility

Ίσως το euro game με το ωραιότερο artwork, καρτουνιστικο fantasy, με χιούμορ, υπέροχο!

5) Nemesis

Το Alien σε επιτραπέζιο, από τους καλύτερους δημιουργούς εκεί έξω. Δεν το πήρα ποτέ γιατί έτρεχαν πάρα πολλά project τότε και το μετάνιωσα πολλές φορές.

Αυτά σε πρώτη φάση, αργότερα σήμερα ή μέσα στη βδομάδα θα φτιάξω και τις υπόλοιπες χρονιές.

18 Likes

Γίνεται.

3 Likes

να στειλουμε τα κειμενα στο bestofzeros@hotmail.com

4 Likes

2022Normality of a (New) Dark Age


10. – 6.

10. ASHENSPIRE “Hostile Architecture”
Αφήνοντας στην άκρη το αν θα πρέπει να μιλάμε ή όχι για black (εγώ λέω όχι -δεν έχει σημασία), το μουσικό χωνευτήρι των ASHENSPIRE τραβάει επιρροές και έμπνευση από διάφορες περιοχές του metal (και όχι μόνο) για να περιγράψει με τον πιο ιδανικό τρόπο τις στιγμές εκείνες που η εσωτερική οργή/απόγνωση για μια πνιγηρή καθημερινότητα που συνθλίβει (κυριολεκτικά και μεταφορικά), φτάνει στο χείλος του ηφαιστείου, έτοιμη να ξεχυθεί να ξεχυθεί σαν καυτή λάβα. Το ζήτημα πλέον είναι να κατευθυνθεί σωστά και να κάψει αυτά που πρέπει…

9. SERPENT NOIR / SARGEIST “Transcendental Black Magic”

8. DØDSENGEL “Bab Al On”
Το ξεροκέφαλο, πιο μη-νορβηγικό σχήμα της Νορβηγίας επιστρέφει, προφανώς με καμία διάθεση συμβιβασμού κι επομένως παραμένοντας μια ξεκάθαρα love-or-hate περίπτωση. Το “Bab Al On” είναι ένα 72-λεπτο μπουκέτο ασκήσεων, γεμάτων από δύσβατα περάσματα όπως το επίμονο τέμπο του “The Lamb Speaks” που γίνεται σταδιακά όλο και πιο αγχωτικό καθώς η ένταση ανεβαίνει έως ότου επανέλθει μια κάποια ψυχική ηρεμία. Θα έλεγε κανείς ότι τα πρώτα οκτώ κομμάτια (και 40κάτι λεπτά) του δίσκου λειτουργούν ως μία slow-burn εισαγωγή για το σχεδόν αποκαλυπτικό τελευταίο μισάωρο, αρκεί πάντα να υπάρχει συντονισμός με το crowley-ικό, πνευματικό υπόβαθρο που διακατέχει κάθε κυκλοφορία τους.

7. CADAVER COILS “Offerings of Rapture and Decay”
Για τον τρομερό δίσκο των AKROTHEISM τα είπαμε πριν 2 εβδομάδες. Τώρα είναι ώρα για το one-man death metal project του Naos, του βασικού καθοδηγητή τους. Ως CADAVER COILS λοιπόν δε λέει όχι στη σύγχρονη τάση των multilayered εφφε, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των death (και black/death) κυκλοφοριών, δε μένει εκεί για να πετύχει τον εύκολο εντυπωσιασμό. Αντιθέτως βγάζει με μαεστρία στο προσκήνιο το metal κομμάτι του όλου πράγματος, συνεπώς εδώ έχουμε τόνους από riffs που ζέχνουν Μεγάλους Παλαιούς του είδους (INCA / IMMO / MORBID ANGEL) και φτάνουν έως τα βιτριόλια που ξέρναγε κάποτε ο Hannemann στους SLAYER των τεσσάρων πρώτων δίσκων.

6. EMBRACE OF THORNS “Entropy Dynamics”
Ακάθεκτοι στον μάλλον μοναχικό δρόμο που έχουν επιλέξει, οι συντοπίτες μας επανέρχονται με άλλον ένα δίσκο-κόσμημα για το black/death metal, όχι όμως αυτό που βασίζεται στα εφέ και την ατμόσφαιρα, αλλά στις συνθέσεις καθαυτές, με τα φωνητικά του Devilpig να παραμένουν ασυναγώνιστα στο είδος τους και το ένα γαμηστερό riff να διαδέχεται το άλλο, διατηρώντας την αύρα του old-school χωρίς όμως αυτό να γίνεται καταναγκαστικό φετίχ. Το “Entropy Dynamics” συνεχίζει στον δρόμο της αποστροφής που χάραξε το “Scorn…” αλλά ενίοτε κλείνει το μάτι τόσο στα σκοτάδια του “Darkness Impenetrable” όσο και στην πολυπλοκότητα του “Praying…”.

Φανταστικό εξώφυλλο επίσης, κρίμα που δε θα το ψηφίσω μιας κι έπεσε στην περίπτωση (βλ. #1).

LST-EOT-EDN


5.

NEGATIVE PLANE “The Pact”

LST-NGP-PCT

Εύγε @GRACCHUS_BABEUF, με πρόλαβες με την 100% εύστοχη αναφορά για KING DIAMOND -κάτι που μου έσκασε κι εμένα κάπου στην 2η-3η ακρόαση, κι αφού αρχικά υπήρξα λίγο μαγκωμένος απέναντι στο “The Pact”. Διότι μπορεί το 3ο full-length αυτού του ιδιοφυούς bm ντουέτου να μην προκαλεί το σοκ του ερεβώδους και διεστραμμένου FROST-ικού “Et in Saecula…" ούτε και αυτό της πιο αιθέριας και τεχνικής προσέγγισης του “Stained…”, αλλά διάολε παραμένει ένα υπέροχο δείγμα metal δίσκου που διακατέχεται απ’ όση σοβαρότητα πρέπει, είναι παικτικά άρτιος -πάντοτε με σημείο αναφοράς το ακραίο metal των 80s και πολύ early 90s- και διηγείται με φανταστικό τρόπο και γραφή μια καθηλωτική ιστορία τρόμου (παραγωγοί και σκηνοθέτες πού είστε ρε, εδώ σενάριο για το επόμενο <insert random κινηματογραφικό βραβείο> σας).

Στο κάτω-κάτω της γραφής νισάφι πιά με την «απαίτηση» από ορισμένους καλλιτέχνες να έχουν πάντα μέλημα «να πηγαίνουν τη μουσική μπροστά» (φράση εντελώς κενή νοήματος στο δικό μου σύμπαν) -τα απλά πράγματα όταν έχουν μοναδικό χαρακτήρα και αισθητική ενίοτε είναι και τα πιο απολαυστικά…

4.

MORTUUS “Diablerie”

LST-MRT-DBL

Καλώς σας ξανασυναντώ Σουηδοί φίλοι μου, μετά την έξοχη συμμετοχή στο τετραπλό split του ‘17 και μ’ ένα “Grape of the Vine” να μας χωρίζει. Αλλά εδώ, στο “Diablerie”, είναι αδύνατο να αντισταθώ καθώς ξεκινάει μ’ έναν καλπάζοντα ρυθμό στο rhythm section -ύπουλη πρόσκληση στον κόσμο του, για να ακολουθήσει η αργή περιδίνηση του ομώνυμου αλλά και της δεύτερης πλευράς με το σαγηνευτικό μπάσο.

Ευτυχώς ξαναβρίσκω τη πιο σοβαρή εκδοχή του σουηδικού bm (όπως το θέλω εγώ πάντα και ναι, συμπεριλαμβάνω και FUNERAL MIST στη σύγκριση), εξίσου ευτυχώς ξαναβρίσκω καλογραμμένους occult στίχους αλλά και καλαίσθητο artwork που ντύνει το παχύ-παχύ booklet και το gatefold -κρίμα μόνο που δεν έχει για cover μία συγκεκριμένη από τις εντός booklet εικόνες, θα έβαζε σοβαρή υποψηφιότητα σε μια χρονιά με πάρα πολλά εκπληκτικά εξώφυλλα.

3.

EREB ALTOR “Vargtimman”

LST-ERA-VGT

Α ρε παιχταράδες Mats και Ragnar, τι δισκάρα βγάλατε και δεν το πήρα και χαμπάρι κιόλας στην ώρα του… Πάλι καλά που ήρθε αυτό το χωρίς ανάσα live και φωτίστηκα, όχι τίποτ’ άλλο αλλά παίζει να είναι και το καλύτερό σας ever. Τι μπάσιμο είναι αυτό με το “I Have the Sky” και τις φωνητικές μελωδίες στις γέφυρες…! Γιατί να μην παίζω στα δάχτυλα τα σουηδικά ώστε να ξελαρυγγιάζομαι στο “Fenris”;;;!!! Ευτυχώς το “Alvablot” που κάνει τον Ψηλό να υψώνει κέρατα στη Βαλχάλα είναι στ’ αγγλικά… Τι λυσσασμένο χεντμπάνκι κερνάει το “Rise of the Destroyer”;! Και πώς σκατά καταφέρατε να κάνετε πλάκα στο 99% του και καλά ατμοσφαιρικού blackmetal με τα αβυσσαλέα σκοτάδια του “Den Dighra Doden”…

2.

THE NEST “Her True Nature”

LST-NST-HTN

Ένας τρόπος να ψάχνω εντελώς νέα μουσική είναι να σκρολάρω στα new releases του metalarea και αν δω κάποιο όνομα ή τίτλο που να με «εξιτάρει», κάνω μια μικρή έρευνα και κατεβάζω. Κάπως έτσι δεν μπόρεσα να αντισταθώ στη φράση “Her True Nature” -ποια είναι Αυτή; Και ποια η Φύση της;… Αν και με τους WOLVENNEST δεν είχα καμιά επαφή ως τότε (και ακόμα δεν έχω, αλλά είναι στα υπόψη το φετινό), το απίστευτο εξώφυλλο απ’ τη μία και οι συμμετοχές Nemtheanga, Tommie Eriksson, Meilenwald το μετέτρεψαν σε Instant download.

Παρότι ακόμα δεν του έχω δώσει την προσοχή που του αξίζει, είναι μια 100% μοναδική κυκλοφορία, με απίστευτα υποβλητική ατμόσφαιρα, με θεόρατα riffs αλλά και μαγικά synths, με τον Averill να δίνει μια ερμηνειάρα που είναι απ’ τις τοπ στιγμές της καριέρας του γενικότερα και μάλιστα πάνω σε μια σύνθεση που φτάνει να «ξεχειλώνει» (με την καλή έννοια) σε 70s μονοπάτια. Ένα αριστούργημα αισθητικής απ’ τα λίγα που με έχουν αιχμαλωτίσει τα τελευταία αρκετά χρόνια…

1.

QRIXKUOR “Zoetrope”

LST-QXR-ZTP

Επεκτείνοντας το παραπάνω, μετά από μεγαλύτερη ενασχόληση, όχι απλά συνεχίζω να θεωρώ το “Zoetrope” ένα καταπληκτικό δημιούργημα, αλλά έχει ανέβει ακόμα περισσότερο, κατακτώντας δυσθεώρητες κορυφές μοναδικότητας ανάμεσα στις σύγχρονες κυκλοφορίες του χώρου. Η σύλληψη ενός μουσικού έργου που θα περιγράφει τον τρόμο και το δέος μπροστά σε μια κυκλικότητα του χρόνου, έχει εκτελεστεί σε αδιανόητο βαθμό από τον Steve P., ο οποίος κατορθώνει να εντάξει ορχηστρικά μέρη (πραγματικά, όχι synths) μέσα σε ένα εφιαλτικά ακραίο metal οικοδόμημα, στο οποίο δίνει ζωή ο (κατά μια αφαιρετική έννοια) αλχημικός ηλεκτρομαγνήτης που σχεδίασε ο Santiago Caruso για το καλύτερο εξώφυλλο των τελευταίων πολλών ετών.

31 Likes

Εγώ θα γράψω το eulogy όταν τελειώσει το παιχνίδι :stuck_out_tongue_winking_eye:

1 Like

Εγώ πάντως ήμουνα συνεπέστατος!

1 Like

Κάποιες φορές πρέπει να ακούω το ένστικτο μου περισσότερο, έγραψα για το Zoetrope σε κάποιο Underground Express ενώ έπρεπε - ξεκάθαρα - να γράψω αυτόνομο, κανονικό άρθρο… Είναι φανταστικό. Μακάρι να βγάλουν σύντομα νέο άλμπουμ και να διορθωθεί η “αδικία”.

1 Like

2022

Muse - Will Of The People

Pusha T - It’s Almost Dry

Wet Leg - Wet Leg

Panic! at the Disco - Viva Las Vengeance

ZSA - SOS

27 Likes

1.Seventh Wonder - The Testament (+cover)

2.Cannons- Fever Dream

ab67616d0000b27347be61102b0e3113592fc884

3.Aurora - The Gods We Can Touch

4.Benjamin Clementine - And I have Been

5.Ghost - Impera

28 Likes

Να πω κι εγώ με τη σειρά μου δυο λογάκια μαζί με τα καλή χρονιά κτλ. που δεν θυμάμαι αν τα είπα.

Ως άνθρωπος που ζει με λίστες, προσωπικά πέρασα πολύ καλά με το παιχνίδι καθώς ξαναέπιασα πράγματα και χρονιές, ξαναάκουσα ή πρωτοακουσα μουσικές, και επαναξιολόγησα το που βρίσκομαι ως ακροατής.

Έτσι, συνειδητοποιήσα πως οι Scorpions έχουν τουλάχιστον δύο καλούς δίσκους, πως οι Uriah Heep μέχρι ένα σημείο είναι οριακά αψεγάδιαστοι, πως οι Genesis μέχρι το 1975 είναι απο τα καλύτερα συγκροτήματα του πέρασε από τον πλανήτη, πως στα ‘80s, προς εκπληξης μου, μου αρέσουν περισσότερα πράγματα από τις ΗΠΑ απ’ ό,τι από το Ηνωμένο Βασίλειο, πως τα '90s παραμένουν αξεπέραστα σε ποσότητα και ποιότητα, πως στα '00s βγήκαν πραγματικά καλοί emo δισκοι, και πως στα ‘10s βγήκε περισσότερη καλή μουσική απ’ ό,τι πίστευα όταν τα ζούσα. Ίσως σε 10 χρόνια που θα κάνουμε την επετειακή επανάληψη του παιχνιδιου να βρω και κάτι καλό να πω για τους Green Day ή για τους Led Zeppelin (για τους Floyd αμφιβάλω αν και καταλήγω πως έχουν δυο δισκάκια συμπαθητικά στα '70s). :sunglasses:

Αγάπη μόνο για συντρόφους φορουμίτες που ανακαλύψαμε πως έχουμε κοινά γούστα και επίσημα (ή ανεπίσημα) μοιραστήκαμε δίσκους. Το πιο εντυπωσιακό βέβαια ήταν το πως εκεί που τη μία δεκαετία κινούμασταν πολυ κοντά, την επόμενη ο καθένας έπαιρνε τελείως διαφορετική κατεύθυνση και μετά από 2-3 δεκαετίες ευθυγραμμιζόμασταν ξανά. Επίσης, να πω εδώ πόσο χάρηκα τα παιδιά που από τον πρώτο γύρο μέχρι τον τελευταίο κατέθεσαν λίστες που αδιαφορούν απολύτως για τάσεις, μόδες, και αντικειμενικές αλήθειες αλλά κινούνταν στην καθαρή γραμμή “εγώ αυτά ακούω κι αυτά μου αρέσουν”. Ξέρετε ποιοι είστε και μπράβο σας. Αντίστοιχα, είχε πολύ ενδιαφέρον να δω τις λίστες κάθε χρονιάς από ανθρώπους που τα λέμε συχνά για μουσικές και να έχω λόγους να τους παραδεχτώ παραπάνω για το καλο τους γούστο ή να τους κοροιδέυω για πάντα. Φήμες πως όλη τη χρονιά η πρώτη κουβέντα που λέγαμε μεταξύ μας μόλις βρισκόμασταν σε κάποιο λαιβ ήταν “τι θα βγάλουμε αυτή την εβδομάδα” ελέγχονται ως αναληθείς.

Να πω τέλος πως το 2023 σε προσωπικό επίπεδο για διάφορους λόγους ήταν μια φριχτή χρονιά και το παιχνίδι ήταν ένας πραγματικά υπέροχος αντιπερισπασμός οπότε σας ευχαριστώ όλους. Μεγάλο μπράβο φυσικά στον gamemaster @anhydriis που το σκέφτηκε, το έτρεξε, κι εν τέλει το ολοκλήρωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πάμε για τα 60s (εγώ ψηφίζω να τρέξουμε και τα 50s με χαλαρές 5αδες μπας και μάθουμε τίποτα παραπάνω ο ένας από τον άλλο) αλλά ό,τι πουνε οι πολλοί. Οver and Out. So Long And Thanks For All The Fish.

Πάμε για 15αδα 2022

Soul Glo - Diaspora Problems
Fontaines D.C. - Skinty Fia
Danger Mouse & Black Thought - Cheat Codes
High Vis - Blending
Ashenspire - Hostile Architecture
Meryl Streek - 796
Birds In Row - Gris Klein
Drug Church - Hygiene
Yard Act - The Overload
Kendrick Lamar - Mr. Morale & The Big Steppers
City Of Caterpillar - Mystic Sisters
Ghais Guevara - There Will Be No Super-Slave
The Smile - A Light for Attracting Attention
Gospel - The Loser
Chat Pile - God’s Country

32 Likes

Τσκτσκτσκ. :face_in_clouds:

2022

  1. Brutus - Unison Life
    Περήφανα κι αβασάνιστα. Επίσης, η μόνη μπάντα που έχει κερδίσει πανάξια το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τη φράση ‘wake me up inside’ σε στίχο μετά το 2003.

  2. Wet Leg - Wet Leg
    Everything is going wrong, I think I changed my mind again.
    I just need a bubble bath to set me on a higher path.

  3. Zeal & Ardor - Zeal & Ardor
    - Ξέρουμε ότι ο ήχος είναι κάπου αλλού, θα θέλαμε όμως ένα πιο πιασάρικο τραγούδι.
    - Οκ, πάρτε το Run, το Death To The Holy και το Golden Liar.
    - Πώς-
    - Α, υπάρχει και το Church Burns.
    - Το Church τι-
    - Βασικά και το Götterdämmerung έχει συμπαθητικό ρεφραίν.
    - [Cries in corporate]

  4. The Interrupters - In The Wild
    Μόνο χαμόγελα. Μόνο μελωδιάρες. Μόνο κέφι. Μόνο μικροφωνικά delay. Μόνο πανκόφατσες να χορεύουν. Φέρτε τους κάποιος. :mega:

  5. Polyphia - Remember That You Will Die
    Αν το Guitar Hero ήταν δίσκος αντί για παιχνίδι, έβγαινε στα 20ς αντί για τα τέλη των 00ς, και γκρούβαρε σα να μην υπάρχει αύριο.

+5(*2):

  • Aurora - The Gods We Can Touch
    Το ηχητικό αντίστοιχο μίας πρωινής περιπλάνησης σε ένα καταπράσινο, μαγικό δάσος.
    Ή: Los Bitchos - Let The Festivities Begin! – Το καλοκαιράκι στην ακρογυαλιά, αυστηρά με παγωμένο ποτήρι ανά χείρας.
  • Bad Omens - The Death Of Peace Of Mind
    Το μοντέρνο μέταλ ζει και βασιλεύει. Ακόμα απορώ με την καρδιά μου που το είχα αφήσει εκτός στο τέλος της χρονιάς. :person_shrugging:
    Ή: Alter Bridge - Pawns & Kings – Τα τραγούδια, η παραγωγή, το ύφος, τα πάντα όλα. Οι ΑΒ που αγαπήσαμε.
  • Conjurer - Páthos
    Όταν έχεις χτυπήσει δέκα σε όγκο και λάσπη με το ντεμπούτο, αλλά μετά συνειδητοποιείς ότι υπάρχει και έντεκα.
    Ή: Birds In Row - Gris Klein – Αφού βγήκαμε όρθιοι από το Τεμπλ, όλα καλά.
  • Messa - Close
    Όλη η αλμύρα και η ομορφιά της μεσογείου, κάτω από μαύρο doom μανδύα.
    Ή: Amorphis - Halo – Στον βορρά αδερφές μου. Δε χάνουν λέμε.
  • Rolo Tomassi - Where Myth Becomes Memory
    Μέγιστο 3/3 μετά το χαμό του Grievances και τις ανατροπές του Time Will Die.
    Ή: Cult Of Luna - The Long Road North – Ένα παγωμένο, θεοσκότεινο αριστούργημα.

Μπόνους:

  • Jack White - Fear Of The Dawn & Entering Heaven Alive
    Όλη η αλήθεια για όλα σε εκείνη συναυλία που είχε στριμάρει το Arte Channel από L’Olympa στο Παρίσι. :blue_heart: Τώρα προφανώς έχει εξαφανιστεί, καταραμένο ιντερνέ.

Εξώφυλλο:

31 Likes

Είμαι μέλος του φόρουμ σχεδόν 17 χρόνια, σαν τη χρονιά που πέρασε δε νομίζω ότι είχα ποτέ άλλοτε τόση πολλή συμμετοχή. Αυτό οφείλεται στην υπέροχη ιδέα του @anhydriis, το κορυφαίο νήμα που φτιάχτηκε ποτέ εδώ μέσα και το νήμα που έδωσε -κατά τη γνώμη μου- νέα πνοή στο φόρουμ. Στις αρχές νόμιζα ότι ο καημένος TS θα μπάφιαζε από τον όγκο δεδομένων που έπρεπε να διαχειριστεί και φανταζόμουν ότι θα ξεφούσκωνε όλο αυτό. Ευτυχώς όχι! Στο έχω πει, στο ξαναλέω: μπράβο (για την υπομονή σου)!

Οι λίστες δεν είναι το φόρτε μου, δεν είμαι ψυχαναγκαστικός και η αναζήτηση νέων μουσικών ήταν day-to-day job. Η λίστα της Κυριακής έτρωγε χρόνο και ο άλλος φόβος μου ήταν μήπως τα παρατήσω (είμαι και λίγο τεμπέλης ενίοτε), αλλά ευτυχώς όχι!

Αντίθετα, σε έναν χρόνο νομίζω ότι άκουσα περισσότερο μουσική από όλη μου τη ζωή. Ίσως άκουγα περισσότερη όταν ήμουν μικρός, αλλά τότε έπρεπε να έχεις δίσκους και κασέτες για να ακούς τα ίδια πράγματα, δεν υπήρχαν λεφτά για αγορές. Σήμερα με τα streaming services όλα είναι εύκολα και έμαθα τρομερά πράγματα. Αυτός είναι ο δεύτερος λόγος για να ευχαριστήσω τον TS και ο πρώτος για να ευχαριστήσω όλους εσάς που μου μάθατε “νέα” και νέα πράγματα.

Όλο το 2024 θα κάνω επανάληψη. Υπάρχουν εκατοντάδες δίσκοι που δεν άκουσα, δεν εκτίμησα, δεν ξερω τι, άλλοι τόσοι που λάτρεψα αλλά θέλουν κι άλλα ακούσματα και πολλοί “δικοί” μου που άφησα πίσω. Θα γίνει ζόρικο ριβιού. Α, επίσης έκανα δύο ανατροπές την τελευταία στιγμή, σίγουρα κάπου θα άκουσα καντήλια για αυτό, αλλά δεν πειράζει, και πάλι φίλοι.

Γενικώς, έχω να πω με κεφαλαία γράμματα ότι όλοι όσοι ψηφίσατε να έχουμε μόνο 5 επιλογές είστε ΠΑΛΙΟΛΙΝΑΤΣΕΣ, ΤΕΝΤΗΜΠΟΗΔΕΣ, ΤΡΑΧΑΝΟΠΛΑΓΙΑΔΕΣ και ΠΑΛΙΟΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ. Εύχομαι το 2024 να ξεκινάει κάθε μέρα σας έτσι, ελπίζω με βίντεο και όχι μόνο ήχο. Ξέρω πού παρκάρετε, γκουντ λακ με αυτό.

Το 2023 άκουσα ελάχιστους δίσκους, ίσως με τη σημερινή μου λίστα λήξει και η συμμετοχή μου, αλλά θα μέσα στην εβδομάδα θα δω αν μου βγαίνει. Λίστα 2022:

1. Alter Bridge - Pawns & Kings
2. Satan - Earth Infernal
3. Ghost - Impera
4. Amorphis - Halo
5. Parkway Drive - Darker Still

Αλφαβητικά, χονόραμπλ και τουλάχιστον 3-4 να είναι για πεντάδα:

Architects - The Classic Symptoms of a Broken Spirit
Brutus - Unison Life
Fer De Lance – The Hyperborean
Kreator - Hate über alles
Megadeth - The Sick, The Dying… And the Dead
Messa - Close
Muse - Will Of The People
Scorpions - Rock Believer
The Hellacopters - Eyes Of Oblivion
The Temple - Of Solitude Triumphant

Δεν είχα διαβάσει αυτό το σημείο και πριν από 5 λεπτά το έστειλα (με τον ελληνικό τίτλο) σε μέλος του φόρουμ. Ωραία σύμπτωση.

Αν γίνει προσπάθεια για δημοσίευση, έντυπη ή ψηφιακή, count me in με όποιον τρόπο μπορώ να βοηθήσω. Τεχνικά, δημιουργικά ή/και οικονομικά. Ευχαριστώ πολύ, (+ ό,τι γράφει το σπόιλερ παραπάνω).

31 Likes

…είπε καθώς ακόμα περιμένουμε 3 χρόνια μετά να δώσουμε κάνα χρήμα σε κανεναν οργανισμό επειδή κάποιοι έβαλαν μια φωτογραφία τους σε ένα θρεντ σε ένα μουσικό φόρουμ

3 Likes

Ευχαριστώ

2 Likes
  1. High vis - Blending (post punk)
  2. Long Knife - Curb stomp earth (hardcore punk)
  3. Syndrome 81 - prisons imaginaires (punk/post punk)
  4. Sumerlands - Dreamkiller
  5. Savageheads - Service to your country (hardcore punk)

metal

Encyrcle -Deeper
Sonja - Loud arriver

crust

Morrow- the quiet earth
Hellshock -Hellshock
Rigorous institution - Cainsmarsh

punk

Sick thoughts- Heaven is no fun
Why Bother? - lacerated nights
White Lung -Premonition
Split system - Vol 1
Enemic interior -enemic interior EP
Complete loss - complete loss

post hardcore

Anxious - Little green house
Spite House - Spite house

Spice - Viv (alternative/post punk)

και Ghost - Impera

25 Likes

Πού είναι τα αποτελέσματα :sunglasses:;

1 Like

Οεο? Προφανης δολιοφθορα :rofl::rofl::rofl:

Οποτε παμε για σημερα τα μεσάνυχτα το 2022

Το νου σας οσοι δεν ψηφισατε ακόμη

:ninja:t2:

2 Likes

Μια νοθεία προσπαθήσαμε να κάνουμε, και μας την καταστρέφεις!!

6 Likes