Crust δισκοι

Δε συνηθίζω ν’ ακούω μεμονωμένα κομμάτια από νέες κυκλοφορίες, γιατί προτιμώ να έχω όλο το album στα χέρια μου (ή στον φάκελο μου, τέλος πάντων), αλλά εδώ δεν κρατήθηκα. Και, φυσικά, ο πειρασμός μου ανταμείφθηκε: τι ΕΙΣΑΓΩΓΑΡΑ είναι αυτή, τι Bolt Thrower-ίλα ξεχύνεται πάλι, πόσο βαριά παραγωγή, πόσο τέλειες ανατολίτικες μελωδίες. Και δεν πρέπει ν’ άλλαξαν και πολλά μέλη από παλιά ε, νομίζω στη φωτογραφία αναγνώρισα τουλάχιστον 3 παλιούς. Τι ανέλπιστη επιστροφή ήταν αυτή, σφυρίξτε όταν βγει όλο, γιατί δε θα το πάρω χαμπάρι.

2 Likes

Είπαμε πόσο υπερδίσκος είναι το Morrow; Να το ξαναπούμε;

Σε άλλα νέα, νέο άλμπουμ από τους Ήλιος Θανάτου (“Μαρμαρωμένη Απόγνωση”) τέλος του μήνα. Το πρώτο δείγμα σκίζει, κατάμαυρο:

Επίσης, μια ικανοποιητικότατη Tragedy-ίλα για την ακόρεστη δίψα μας:

3 Likes

Κυκλοφόρησε επιτέλους και το νέο Myteri, για όσα ενδιαφέρονται. Τρομερό το σπλιτ με Procrastinate το 2019, ενώ το λέω ξεδιάντροπα, για μένα το “Ruiner” του '17 είναι από τα καλύτερα πράγματα στο ύφος τα τελευταία χρόνια.

Όταν παίζεται σωστά ρε γαμώτο, δεν συγκρίνεται με τίποτα. Εδώ πάνε και σε (ακόμη) πιο απλωμένες μελωδίες και ατμόσφαιρες, Σουηδοί αφού, για να δούμε πόσο θα κολλήσουμε αυτή τη φορά.

3 Likes

crust Portland

3 Likes

To λες και crust :stuck_out_tongue:

Πολύ ενδιαφέρον με τις industrial/space/Peni επιρροές του.

Κάτι μου έλεγε το όνομα και θυμήθηκα έπειτα από ψάξιμο (λόγω εξωφύλλου) πως με είχε πιάσει το “Survival / Despotism” Ep του 19 αλλά δεν είχα ασχοληθεί παραπάνω, ευκαιρία με το full length τώρα.

1 Like

Το πέτυχα κατά τύχη και βλέπω πως βγήκε σε remastered συλλογή και με κακή αφορμή δυστυχώς.
Θαρρώ πως είχα ακούσει το δεύτερο demo κάποτε. Όταν ακούς μετά από χρονιά σου κάθεται πιο καλά. Ειδικά το πρώτο demo μέχρι το Religius System φωτιά.
Αξίζει ακρόασης.

1 Like

5 Likes

Δε μοιαζει σα να τραγουδάει Ελληνας; Συμπαθητικοι ακούγονται παντως

1 Like

Ήθελα εδώ και κάποιες ημέρες να σχολιάσω επιγραμματικά κάποιες κυκλοφορίες εδώ στο topic (θα υπάρξουν και review για όσα ενδιαφέρονται για περισσότερες λέξεις από πλευράς μου), αλλά βρήκα αφορμή με την κυκλοφορία του νέου Pilori:

Δεύτερος δίσκος από τους Γάλλους black/crust/grind άρχοντες, δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο, κανονική πολεμική μηχανή, ήχος μπετόν αρμέ, αλλά και κρυφοί άσσοι στο μανίκι μερικά breaks, αργόσυρτα περάσματα και riffs, κοινώς φοβερό.

Πριν μερικές ημέρες τα πουλέν οι Hive, πρέπει να τους είχα αναφέρει ξανά παλιότερα, κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους δίσκο, ονόματι Spiritual Poverty:

Την περίμενα πως και πως την κυκλοφορία, θεωρώ ελάχιστες μπάντες παίζουν τόσο καλά αυτό το μοντέρνο crust/ dark d-beat, και εδώ νομίζω πως πιάνουν κορυφή. Πνιγηρές ατμόσφαιρες, υφολογική extreme ποικιλία, αγνή κραστίλα ανά σημεία, απολαυστικοί!

Σε πιo d-beat ‘n’ roll καταστάσεις, χυμαδιό ξανά το νέο Nightfeeder:

που σε κρατάει με την αφοσίωση στη λεπτομέρεια, και φυσικά τη γκρούβα!

Όσον αφορά το νέο Hellshock,

δεν ξέρω εσείς τι περιμένατε, αλλά εμένα ο συνδυασμός ήχου/ατμόσφαιρας και γενικά πίσσας μου έκανε τικ σε όλα τα κουτάκια, και πραγματικά χαίρομαι την επιστροφή! Έχει επίσης 2-3 τραγούδια που είναι πραγματικά κτήνη, με τρομερή ένταση, χωρίς απαραίτητα να πιάνουν υψηλές ταχύτητες.

Σε σχετικό ήχο, ρίξτε και μια ακρόαση στους Slavery από την Τσεχία, καλή stench-ίλα:

To νέο Malatesta είναι αναμενόμενα τυπικό, αλλά σωστό, μελωδικό crust, με μικρά, ευτυχώς, post περάσματα, και αν και το είδος και φέτος έχει δώσει πράγματα, πάντα απολαμβάνω τέτοιες μικρές σκοτεινές επικούρες:

Για πιο lo-fi neo-crust καταστάσεις, οι Ιάπωνες Ensa

Έβγαλαν μικρό underground διαμαντάκι (edit: πέρσυ, αυτό εδώ είναι έξτρα έκδοση με ντέμο και λάιβ εκδόσεις, είχα απορροφηθεί τόσο που πέρασα το περσινό για EP πρόγευση αυτού εδώ, still though) που καλά θα κάνετε να ακούσετε και δεν μπορούσα να το κρατάω άλλο για την πάρτη μου ε (όπως κάνω με 1-2 δισκάρες για να αφήσουμε και τίποτα για τα underground της χρονιάς σε μερικούς μήνες :upside_down_face: )…

Και για να μείνω στην ευρύτερη περιοχή αλλά νοτιότερα, Dishold από Ινδονησία,

Γιατί, μάλλιασε η γλώσσα μου να λέω πως αυτός ο ήχος οφείλει να ακούγεται, ακόμη και αν βγαίνει σήμερα με το σταγονόμετρο (αν και βλέπω ανάκαμψη ποσοτικά τα τελευταία χρόνια), ακόμη και αν συχνά δεν έχει εκπλήξεις.

Τέλος, νέο EP Wolfbrigade ε:

Θα ξαναμιλήσω όμως για αυτό εδώ κλείνοντας,

Από τους δίσκους της χρονιάς. Κάμποσο καιρό μετά, και αυτή η αίσθηση μεγαλώνει αποφασιστικά.-

Αν μπορούσα, δανειζόμενος την ατάκα από σχετικό άρθρο του Neil Jameson των Krieg,

“Tom G Warrior’s Amebix”

Ή, για να γίνω πιο αιρετικός, ο Nocturno Culto να διασκευάζει βαρβάτους Killing Joke.

Αποκάλυψη.

7 Likes

Απ’ όσα αναφέρεις, πρόλαβα να τσεκάρω χτες λιγάκι Pilori - παραλίγο να σπάσουν τα ακουστικά μου από την ορμή τους - και ξέρω τους Hive που είναι πολύ καλό γκρουπ. Πάλι μας έδωσες homework.

5 Likes

Γαμώτο, κι εγώ έτσι νιώθω όταν κάνει τέτοια post ο Αποστόλης και μονίμως είμαι πίσω στην ύλη.

5 Likes

Δεν σε χάλασε :stuck_out_tongue:

Ε, για αυτό δεν τα κάνω συχνά :upside_down_face:

2 Likes

Λέγαμε να χαζέψουμε λιγο μπαλίτσα να περάσει ήσυχα το βράδυ και μας έβαλες δουλεία απο το πουθένα…

3 Likes

Φοβερή Tragedy-ίλα από Πράγα, ολόσωστο ντεμπούτο (ήχος, φωνητικά, δομές, μελωδίες) για αυτό το ύφος:

2 Likes

Συνεχίζω στην κοσμάρα μου να σπαμμάρω το τόπικ, αλλά πρέπει.

Η μπαντάρα οι Adrestia, κυκλοφόρησαν την Παρασκευή τα δύο φετινά τους άλμπουμ.

Από τη μια έχουμε, τον αρχετυπικό, λατρεμένο '90s σουηδικό crust/swedeath ήχο τους, που του τρέφω μεγάλη αδυναμία, με τον σταθερό κοινωνικοπολιτικό τους στίχο:

Από την άλλη, έχουμε μια εμβάθυνση στο black/death metal, με τη στιχουργία να κινείται σε πιο ψυχολογικά/εσωτερικά θέματα:

Bonus, συνέντευξη που τα λένε καλά:

3 Likes

Αν δεν κάνω λάθος είναι 3/4 μέλη Gattaca.

1 Like

Ακολουθεί ψύχραιμη τοποθέτηση.

Βγήκε το νέο War//Plague.

Πιθανώς να μιλάμε για instant classic.

Δίσκος - σεμινάριο.

3 Likes

Τώρα εδέησα να το ακούσω. Τι 2-3 κτήνη, ρε Αποστόλη, μάλλον θες να πεις ότι 2-3 κομμάτια (το ένα από τα οποία είναι το ιντερλούδιο) είναι απλά “καλά”, σε ένα σύνολο ΚΤΗΝΩΝ. Τι ΔΙΣΚΑΡΟΣ είναι αυτός, μόνο το ντεμπούτο δεν ξεπερνάει μου φαίνεται. Πραγματικά αδιανόητα κομμάτια, απίστευτο το πόσες κομματάρες μπορούν να βγουν ακόμα σ’ αυτό το Bolt Thrower-ίστικο στυλ. Κι όπως είπες, καθόλου υψηλές ταχύτητες, αλλά δε μου έλειψαν καθόλου.

5 Likes

Δεν θα πω άργησες, θα πω όμως πως χαίρομαι ιδιαίτερα που εκτίμησες, γιατί πιστεύω πως είναι πολύ ξεχωριστός και για τη δισκογραφία τους (πιο “μαύρος”), και στα πλαίσια των επανενώσεων γενικότερα.

Το “Hellshock” είναι ένα άλμπουμ που όσο και να το ακούς, όσο οριοθετημένο και αν είναι, θα συνεχίσει να σου δίνει αβίαστα κιόλας ρε γαμώτο.

Μείνε τώρα ίδιο label, άκου και το Rigorous Institution σε παρακαλώ επιτέλους :sunglasses:

2 Likes

έχει μεγάλο ενδιαφέρον

6 Likes